پیشنهاد بازی(گیم)

[reza__sh]

اگه میخواین روسی یاد بگیرین cs:go = )
immortal fenyx rising هم فضای جذابی داره

 

[..Mehrab..]

خب خب خب..
بریم برا معرفی ی بازی درست و حسابی @_@
بازی ک میخوام معرفی کنم ی بازی مولتی پلیر PVP هستش ک ب صورت فری تو پلی از استیم و یا سایت خود بازی میتونی دانلودش کنید..حجم زیادی هم نداره و حدود 40 گیگه..
بازی ب شدت بهینس و روی سیستم های قدیمی هم ب صورت قابل قبولی ران میشه و میتونه نرخ فریم خوبی داشته باشه..
بازی ای ک فک میکنم توی ایران بهش کم لطفی شده و اگه پلیرای ایرانیش بیشتر بشن میتونه کم کم خبرای خیلی خوبی برای پلیرای ایرانی داشته باشه..
بازی ک میخوام معرفی کنم بازی وارتاندر (Warthunder) هستش..

خب اول همه میریم راجب گیم پلی بازی حرف بزنیم..
بازی ب شدت واقعیت گرایانس و اوایل بازی و قبل اینکه مکانیزم های بازی دستتون بیاد وان شات میشید..
تمام زوایای ارمورتون، قطرش، زاویه برخورد گلوله و.. همه توی اسیب وارده موثرن..
از بازی های هم سبک میشه به ورلد اف تانک اسم برد ولی این بازی فرقش با وارتاندر اینه ک وارتاندر ب شدت واقع گرایانس..
بازی دارای تک تری (Tech_tree) های مختلف از کشور های مختلف (امریکا-ژاپن-آلمان-شوروی-سوئد-چین-بریتانیا) هستش..

جعبه متن مخفی: ی بخشی تک تری شوروی

از واقع گرایانه بودن بازی میشه ب این نکته بسنده کرد ک سربازان امریکایی برای اموزش کار با تانک و نحوه ی مبارزه قبل از اموزش عملی اموزششون رو توی این بازی پی گیری می کنن ..
بازی داخل سه بخش زمین دریا و هوا هستش و هرکدوم از کشور ها تک تری های جداگانه خودشون برای هر بخش رو دارن و هر بخش ب صورت کاملن جداگانه و با جزئیات دقیق تاریخی طراحی شده..

از قابلیت ها و نقاط قوت بازی ب قابلیت بازی با VR - صدا گذاری دقیق - افکت های گرافیکی طبیعی - مپ های متنوع و جذاب - گرافیک بسیار خوب و کیفیت بالای تکسچر های بازی - طراحی با جزئیات محیط بازی - کم بودن چیتر در بازی - باگ های خیلی کم - گیمپلی روان و درگیرکننده و..
از نقاط ضعف بازی ک بیشتر برای ما ایرانی هاست بن شدن بعضی از پلیرهاست - پینگ بالا - نبود تک تری ایران ب نظرم ( البته توی سایت بازی این ایده گذاشته شده و تحت عنوان Iranian-Arabic Tech-tree تحت بررسی هستش ک هم شامل ادوات نظامی ایرانی و هم ادوات کشور های عربیه ک ب خاطر کم بودن پلیر های ایرانی احتمال تایید شدنش کمه .. )

--
خلاصه ک خودتون میتونید نقد و بررسی و معرفی بازی رو بخونید..این معرفی ساده و پیش پا افتاده و ن در حد حرفه ای از ی پلیر همین گیم هستش و این ک توصیه میکنم بریزین ایدیتونم بدین با هم پلی بدیم صفا کنیم :)
یاعلی

جعبه متن مخفی: عکسای بیشتر :-"

 

[Leo]

Celeste

سال 2018 برای صنعت بازی‌های ویدیویی، خیلی سالِ پُر کار و شلوغی بود. و خب طبیعتاً مراسم گیم اواردز 2018 هم از این قاعده مستثنی نیست! اگه بین مشغله‌های روزمره‌تون کمی پیگیر اخبار دنیای گیم باشید، احتمالاً یه چیزهایی رو هنوز به یاد دارید مثلاً لیست نامزدهای عنوان «بازی سال»(game of the year) رو یادتون هست؟ اینا بودن:

5 تا غولِ گرافیکی با بودجه‌ی کلان و کلی تبلیغات و حمایتِ رسانه‌ای، و در کنارشون یه بازیِ گوگولی و indie به اسمِ Celeste این جایزه نهایتاً به God of War رسید، ولی خب همین که Celeste توی این لیست حضور داشت خودش یه نکته‌ی جالبه. البته فارغ از این موضوع، Celeste تو مراسم گیم اواردز برای عنوان Best Independent Game(بهترین بازی مستقل) و ایضاً Games for Impact برنده‌ی جایزه شد. حالا شاید سؤال پیش بیاد که این Games for Impact دقیقاً چیه؟ خب معیارِ انتخاب بازی برای این عنوان، این جمله‌ست:

For a thought-provoking game with a pro-social meaning or message

یعنی یک بازیِ تفکربرانگیز، با یک پیام یا معنای اجتماعی!
____________________________________________________________
قبل از هر چیز این رو بگم که به نظرم Celeste در زمینه‌ی گیم‌پلی، حُکم Dark Souls رو برای بازی‌های پلتفرمر داره. از چه لحاظ؟ از این جهت که بالاترین درجه‌ی «مهارت‌»های گیم‌پلی توی Celeste بروز پیدا می‌کنه. مقوله‌ی platforming تو این بازی، ترکیبِ فوق‌العاده‌ای از سرعت عمل، خلاقیت، تنوعِ مراحل، تمرین و پیشرفت، و البته level designهای هوشمندانه‌ست. Celeste مثالِ خوبیه که به ما نشون می‌ده یه بازیِ پلتفرمر و دوبُعدی، چطور می‌تونه به اندازه‌ی بازی‌های سه‌بُعدی با جهان‌های بزرگ(و حتی شاید فراتر از اون‌ها)، یه گیم‌پلیِ هیجان‌انگیز با چالش‌ها و جذابیت‌های خاص خودش رو به گیمر ارائه بده.
کاراکتر بازی می‌تونه به چپ و راست حرکت کنه، بپره، dash کنه، و از دیوار بالا بره. تعاملِ توانایی‌های کاراکتر با اجسام و اِلِمان‌های متنوعی که توی محیط‌های مختلف بازی هست، یه گیم‌پلیِ بی‌نقص و جذاب رو برای گیمر به همراه داره که با در نظر گرفتنِ آیتم‌ها و محیط‌های مخفیِ زیادی که توی بازی هست، Celeste قطعاً ارزش چند بار تجربه کردن رو خواهد داشت. شاید سوپرماریو، سونیک و تاینی‌تون تو دهه‌ی 90 میلادی مفهوم platforming رو در اون مقیاسِ بزرگ به شهرت رسونده باشن، ولی این Celeste بود که تو سال 2018 اومد و پلتفرمینگ رو به این شکل توی گیم‌پلی به قوی‌ترین سطحِ ممکن نزدیک کرد!

بازی آلبومِ soundtrack قوی و خوبی داره و برای هر مرحله و محیطی از بازی، قطعاً یه موسیقیِ خوب خواهیم داشت. تو خیلی از قسمت‌های بازی مثل باس‌فایت‌ها(یا شاید هم boss-runها ) موسیقی در کنارِ گیم‌پلی و کاملاً متناسب با اون، تو به وجود اومدنِ هیجان‌ و جذابیت بازی نقش داره. مثلاً تو بخش‌هایی از بازی که گیم‌پلی تُند و سریعی داریم، موسیقی همراه با گیم‌پلی ریتمِ تُند و هیجان‌انگیزی داره و خیلی خوب می‌تونیم [حتی شده برای چند دقیقه] توی بازی غرق بشیم. یه نکته‌ی دیگه اینکه بخش عمده‌ی موسیقی و صداهای بازی منشاءِ الکترونیکی دارن و خب این باعث می‌شه بازی همون طور که از ظاهرش پیداست، هر چه بیشتر یادآورِ بازی‌های قدیمیِ کنسول‌هایی مثل سگا و میکرو باشه! [نمونه‌ی موسیقی بازی] [Celeste تو مراسم گیم اواردز 2018 برای جایزه‌ی بهترین موسیقی هم نامزد شده بود.]

چیزی درباره‌ی جلوه‌های بصری قشنگ بازی نمی‌گم، چون "شنیدن کِی بُوَد مانندِ دیدن؟":

​

درباره‌ی داستان و شخصیت‌پردازیِ بازی هم صحبتِ خاصی نخواهم کرد. چون به نظرم محتوای رواییِ بازی بیشتر از این که صرفاً سرگرم‌کننده و باحال باشه، «جدی و مهم» بود و شاید درست نباشه که توی چند جمله‌ی کوتاه همه چیز رو خلاصه کنم. شخصیت‌پردازیِ کاراکترهایی که توی بازی حضور دارن هم دقیقاً به همین اندازه خوب و عمیق انجام شده. در توصیفِ این بخش از بازی، دوباره نقل‌قولم رو از گیم اواردز تکرار می‌کنم:

For a thought-provoking game with a pro-social meaning or message

نحوه‌ی روایت داستان بازی هم به صورتِ دیالوگ‌های تصویریه:

​

[نمره‌ی متاکریتیک Celeste توی پلتفرم‌های مختلف(از 100: کامپیوتر 88، پلی‌استیشن فور 91، سوییچ 92، و ایکس‌باکس وان 94.]

 

[Leo]

Florence

اولین بازی موبایلِ روایت‌دار(!)ی که تجربه کردم. امتیاز متاکریتیکش تو پلتفرم‌های مختلف(اندروید، iOS، ویندوز، سوییچ) بین 87 و 90%ـه. تو مراسم Game Awards و BAFTA هم به عنوان بهترین بازی موبایل سال 2018 انتخاب شد. البته گیم‌پلی خاصی نداره و یه بازی interactive و داستان‌محور محسوب می‌شه. مدت زمان بازی حدوداً 30-40 دقیقه‌ست، توی فروشگاه گوگل‌پلی امتیاز 4.7 از 5 داره، و قیمتش فکر کنم 3 دلاره. ولی خب از سایتای دانلود ایرانی می‌تونید رایگان دانلود کنید. قصه‌ی بازی هم به یه بازه‌ی مهم و البته پر فراز و نشیب از زندگیِ دختری به اسم Florence می‌پردازه. مسائلی مثل شادی، غم، بی‌انگیزگی، نشاط زندگی، عشق، و کلاً احساسات و emotionها، برجسته‌ترین قسمت روایت بازیه. به علاوه، فلورانس برای من یکی از بهترین نمونه‌ها برای توضیح دادن اصطلاحِ «جادوی موسیقی» هستش و جزو اولین چیزهایی بود که حینِ بازی کردن به ذهنم رسید. چون واقعاً موسیقیِ خوبی داره! بازی از لحاظ ظاهری هم خیلی زیباست و کلی نقاشی‌های بامزه و جالب، صحنه‌های بازی رو تشکیل دادن. من معمولاً با محتوای رومنس و چیزهای عاطفیِ نوجوانی/جوانی تو بازی‌ها ارتباط برقرار نمی‌کنم ولی خب فلورانس رو عمدتاً با هیجاناتِ عاطفی بازی کردم.
(این بازی رو یه گروه 4 نفره از استودیوی Mountains به عنوانِ اولین پروژه‌ی بازی‌سازی خودشون ساختن که یه استودیوی جمع و جور از استرالیاست. کمپانی Annapurna Interactive هم بازی رو منتشر کرده.)

 

[Leo]

Sekiro : Shadows Die Twice

خب من دفعۀ اول که سری دارک سولز رو بازی کردم حتی سخت‌ترین باس‌فایت‌ها رو هم نهایتش با 4-5 بار تلاش رد می‌کردم. چند روز پیش هوس کردم دوباره Sekiro نصب کنم؛ بعد الان واسه هر مینی‌باس حداقل 5 بار و برای هر باس‌فایت حداقل 10 بار باید بمیرم تا اینکه تازه بفهمم چی به چیه
dude I like challenge but what the fuck
ولی خب واقعاً باحاله! به شدت حسِ «واقعی بودن» به آدم می‌ده. Sekiro یکی از بهترین انتخاب‌های ممکن واسه تجربۀ اتمسفر ژاپنیِ سامورایی‌ها و شینوبی‌/نینجا‌هاست. یه نکتۀ جالب دیگه هم اینه که مدل کامبت‌ها تو سکیرو مثلاً شبیهِ Ghost of Tsushima نیست که صد تا ضربۀ شمشیر و نیزه و تیر بخوری و همچنان زنده بمونی. تو دنیای سکیرو نهایتاً 2-3 تا ضربه برای مرگ کافیه و خب این خیلی جذابه. به نظرم وجودِ همچین چیزِ realـی تو دنیای ویدئو گیم خیلی واجب بود. اگه از اعصاب‌خردی‌ها و حرص خوردنای متعدد() فاکتور بگیریم، واقعاً هر لحظۀ هر کدوم از مبارزه‌های سکیرو بی‌نهایت هیجان‌انگیز و لذت‌بخش و زیباست! بعد میازاکی این کامبت‌های واقعی رو با داستان‌های تخیلی و فانتزی خودش توی lore بازی قاطی کرده و در نتیجه سکیرو خیلی چیز خوبی از آب در اومده.
بازی آلبوم موسیقی قشنگی هم داره. ولی خب آدم انقدری حواسش به گیم‌پلی هست که گاهی وقتا کلاً متوجه موسیقی نمی‌شه. اگه بخوام راجع به جنبۀ بصری سکیرو چیزی بگم خب اولاً از لحاظ گرافیکی با یه بازی نسل هشتمی محصول 2019 طرفیم و تا حد خوبی انتظارات رو برآورده می‌کنه. و دوماً دنیای بازی طراحی‌های هنریِ قشنگی داره و خیلی از لوکیشن‌ها رو می‌شه به عنوان منظره نشست و تماشا کرد. البته دنیای بازی شاید به اندازۀ دارک سولز و بلادبورن جزئیات نداشته باشه؛ ولی خب عوضش مکانیکِ «پریدن» و jump تو سکیرو وجود داره و در نتیجه جست‌وجوی عمودی هم تو محیط‌ها ممکن شده.
اگه از داستان عمیق و گستردۀ بازی فاکتور بگیریم، Sekiro بیش از هر چیز، محلِ یاد گرفتن و آزمایشِ مهارت‌های مبارزه‌ست: یه کاتانا بردارید، parry کردن تو چند صدمِ ثانیه رو یاد بگیرید، و از انیمیشن زیبای Death Blowها و فورانِ خون از گردن آدما لذت ببرید.

+ لغت "Sekiro" تو ژاپنی یعنی one-armed wolf یا گرگ یک‌دست.
++ تو مراسم گیم اواردز 2019 بهترین بازی سال شد؛ امتیاز متاکریتیک هم 90ـه.

 

[امین]

همه از بازیای امروزی و جدید حرف می‌زنن و من به علت نداشتن یک کنسول بازی و یک سیستم پی‌سی درجه یک، همواره از بازیای نسل جدید محروم بودم؛ اما طبیعتاً بیکار ننشستم و خودم رو با بازیای قدیمی‌تر اما جذاب سرگرم کردم!

یکی از بازیایی که قطعاً اسمش رو شنیدین، سری Plants vs Zombies هست که قسمت اولشو بالای ۹۰٪ شما بازی کردین و هم نسخه‌ی کامپیوتریش موجوده هم نسخه‌ی موبایلش.
قسمت دومش که سال ۲۰۱۳ منتشر شد فقط مخصوص گوشی‌های هوشمند طراحی شد و برای کامپیوتر لازم بود از یک Emulator استفاده کنین. بازیش از نظر جذابیت‌های بصری و گرافیکی به شدت نسبت به سری اول پیشرفت داشت و گیم‌پلی بازی هم بهتر شد و تنوع گیاهان و زامبیا و قدرتشون هم بیشتر شد، اما یک سری نقطه ضعف داشت:
در درجه اول microtransaction بازی بود که شما رو وادار می‌کرد گیاهان پرمیوم رو با وجه نقد و پول واقعی خریداری کنید؛ گیاهانی مثل Snow pea یا Torchwood یا Jalapeño که جزو گیاهان اورجینال سری اول بودن، حالا در قسمت دوم پولی شدن و باید اونا رو بخرید تا براتون باز بشن!

​

در درجه دوم هم مکانیزم Leveling گیاهان و زامبی‌ها بود که به شدت باعث بهم خوردن تعادل بازی میشد. در ابتدا گیاها همگی در لول ۱ هستن و شما وقتی Piñata بدست بیارید می‌تونید اونا رو آپگرید کنید که باز هم خود بازی به شما تعداد محدودی پینیاتا میده و برای بدست اوردن پینیاتای بیشتر، لازمه که دلار خرج EA کنید! و خب زمانی که بازیکنانی گیاهانشونو به لول‌های بسیار بالا ارتقا بدن باعث Overpowered شدن اون گیاها و عملاً شکستن بازی میشن و واسه همین EA مراحلی رو ضمیمه‌ی بازی کرد که در اون‌ها زامبی‌ها هم لول‌بندی دارن و کلاً هی همینجوری همگی دور هم لول‌آپ میشن :‌))) اینجوری بازی از حالت لذت‌بخش بودن درمیاد و دیگه بی‌فایده میشه.

راه حل چیه؟ الکترونیک آرتز که به منفورترین کمپانی آمریکا مشهوره و بسیاری از بازی‌ها و شرکت‌های بازی‌سازی رو به فاک داده برای کسب درآمد و سودجویی خودش، پس چیکار باید کرد؟

اینجاست که modder ها وارد عمل میشن و میان گندکاری‌های EA رو جمع و جور می‌کنن.

دو کاربر به نام goodpea2 و Minepower اومدن و یک ماد برای این بازی ساختن به اسم Eclise.

این ماد چند ویژگی مهم داره:

۱- خبری از میکروترنزکشن نیست و تمامی گیاهان به مرور با پیشروی در بازی آنلاک میشن و گیاهان پرمیوم هم با Gem که Gem هم در طی خود بازی جمع‌آوری میشن. نیازی به پول خرج کردن نیست. تازه اگر هم Gem تون ناکافی بود، در طی بازی یک سری Secret Levels وجود داره که اگر موفق بشید اونا رو بدون Lawnmower ببرید، براتون اون گیاه‌های خاص رو باز می‌کنه!

۲- سیستم Leveling به کلی برداشته شده و در عوض یک سیستم بسیار خفن به نام Tiering جایگزینش شده. بدین صورت که هر گیاه ۳ تا Tier داره و هر Tier هم مزایا و معایب دارن! یعنی ممکنه یک سری خاصیت‌ها رو بهبود ببخشن، ولی یک سری رو بدتر کنن. تصمیم و انتخاب با بازیکنه که از کدوم Tier استفاده کنه و همین روند استراتژیکی بازی رو بهتر می‌کنه.

اون علامت‌های یک خط برنز یا دو خط نقره‌ای یا سه خط طلایی رو می‌بینید؟ اون‌ها همگی Tierهای مختلف از ۱ تا ۳ هستن. معمولاً Tier سوم از همه گرون‌تر و میزان کاراییش هم سنگین‌تر و بالاتره ولی ریشارژ کندتری داره و خب قیمتشون هم بیشتره. کلاً در این ماد گیاها همگی Balanced شدن و شما مجبورید که در انتخابتون دقت کنید.

۳- مراحل بازی به شدت خلاقانه و در عین حال سخت هستن! همگی از سختی PvZ 2 می‌نالیدن در حالی که این ماد چند برابر سخت‌تره :‌))) و سختیش به هیچ عنوان زامبی اسپم نیست که هزار تا زامبی یهو بریزن وسط! سختی‌ش حساب شده و به گونه‌ای هست که بازیکن پس از باخت همیشه خودش رو مقصر می‌دونه، نه بازی رو! این یعنی یک difficulty استاندارد. ضمن این که Power up در این ماد وجود نداره :‌)))) یعنی یا باید مرحله رو با دستای خودت و مهارت و تفکر خودت ببری یا همش ببازی و هیچ راه تقلبی برای ساده‌تر شدن نداری! حتی Plant food هم در پارت اول بازی غیرفعاله و باید پارت اول رو بی پلنت فود سر کنید :‌)) زمانی هم که پلنت فود فعال میشه نمی‌تونید با سکه پلنت فود بخرید، فقط باید از همون تعدادی که در جریان خود مرحله بهتون میده به درستی استفاده کنید.

۴- یک سری پازل و مینی‌گیم به بازی اضافه شدن که در نسخه اورجینال وجود نداشتن و بسیار چالش‌برانگیزن. مثل Plant Puzzles یا Bowling Party یا مراحلی که باید یک مأموریت خاصی رو به شیوه‌ای که بهتون توضیح داده شده مطابق با قوانین خود بازی انجام بدین.

​

۵- یک سری گیاه‌ها و زامبی‌های جدید توسط خود goodpea2 طراحی شدن که در نسخه اصلی نیستن!! مثل Shadow zombie یا Wheat slinger.

یک جاهایی به قدری بازی سخت میشه که به زمین و زمان فحش می‌دید :‌)))) و اتفاقاً همین یکی از دلایلی بود که من دست کم ۳ بار بازیش رو تا انتها رفتم و هنوزم برام جذابیت داره!

می‌تونید از طریق این لینک ، فایل نصب بازی به همراه obb بازی رو دانلود کنین. طریقه‌ی نصبش هم ساده س؛
اول فایل apk رو نصب می‌کنین، سپس اونو اجرا می‌کنین تا یه صفحه سیاه باز شه و مدام بخواد loading کنه و گیر کنه. از صفحه میاین بیرون و فایل obb بازی رو تو پوشه‌ی obb در Android قرار میدین (اونایی که اهل بازیای موبایلن می‌دونن چه مدلی باید قرار بدن) و حالا بازی اجرا میشه. اگر هم متوجه نشدین می‌تونین از طریق ویدئویی که خود goodpea2 اونو منتشر کرده نحوه‌ی نصب رو نگاه کنید.
+ از اونجایی که سطح بازیش ممکنه برای بعضیا زیادی سخت باشه، اومده ورژن آسون بازیشو هم تو اون لینک گذاشته :‌)) من توصیه‌م اینه همون Official obb رو دانلود کنید.

بازیش فقط مخصوص سیستم‌عامل اندرویده.

 

[خِیزَران]

Life is strange
ساخته شده توسط Dontnod Entertainment , گیمی در سبک داستانی

که با PC و گوشی قابل اجرا هست.
تاثیر انتخاباتون رو نشون میده‌.
گیم پلی روونی داره و گرافیکش نسبتا خوبه.
تو موقعیت هایی قرار میگیرین که نیاز به فکر و تکرار و بارها و بارها rewind کردنه.
Max قهرمان این بازی ، یه قدرت خاصی داره اونم اینه که میتونه زمان رو به عقب برگردونه و جلوی اتفاقات خطرناک رو بگیره و به دیگران کمک کنه.جدای ازون مکس وسط کارش اگه می دید یکنفر مورد تهدید شخصی قرار گرفته یا کسی به دوستش تهمت میزنه دفاع میکرد و کاراکترش برام باحال بود
اهان اینم بگم که موزیکایی که وسط بازی پلی میکنه مکس (چه تو اتاق خواب خودش ،چه کلویی و چند تا صحنه دیگه)واقعا باحال و آرام بخشن.
در خصوص انتخاب چندین راه بگم اگه انتخابتون اشتباه باشه ، میتونین فلش بک بزنین و دوباره برین جلو.ولی خیلی از انتخابا اختیاریه(: مثلا خودم خیلی شیطنت کردم در صورتی که میتونستم خیلی خنثی باشم (اشاره به همکلاسی مکس و کلکسیون عکس هاش)

راستش در خصوص موضوعش اگه ماجراجویی رو دوست دارین حتما امتحان کنین چون واقعا ماجراجویی های این دختر نوجوان باحال بود(=بشخصه ، همه چی رو ایگنور میکردم تا برم جلو و به ته بازی برسم ، چون نمی تونستم رهاش کنم !

 

[شیخ المثال]

بازی پیشنهادی برای pc
میتونین برای بازی های اول شخص مجموعه سه گانه crysis رو بازی کنین
درمورد این بازی بگم براتون
گرافیک فوق‌العاده سنگین و گیم پلی نسبتا خوبی داره
سیستم قوی ای میخواد، داستان بازی هم تو هر قسمت درمورد یک شخص متفاوته و همین داستان رو پیچیده میکنه
پیشنهاد بعدی برای pc
از نوع استراتژیک میتونین command and conquer 3 رو بازی کنین قسمت سوم این بازی خودش شامل سه قسمته (c&C) قسمت های دیگه ای هم داره ک شامل ۱ و ۲ و ۴ هم میشه ولی بهترینشون همین قسمت سومشه ک نیاز به بازی کردن قسمت های قبل رو هم نداره، C&C 3 سه بخش داره به اسم های harvester , kane's wrath و tiberium wars
بازی با این که برای سال ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ هستش از لحاظ گرافیک بازی سنگینی به حساب میاد

تو بخش گیم های موبایل
پیشنهاد اولم call of duty mobile بعدش هم pubg هست ک فک نکنم نیاز ب توضیح داشته باشه

بازی های دیگه ای هم هست مثل shadow fight 2 , 3, arena

در پایان هم اگه کسی کالاف بازی میکنه اد فرند کنه خوش حال میشیم : Archangel2545

 

[....!...]

COD 4
سوپ مکتاویش عضو تیم براوو سیکس(اگه درست یادم مونده باشه) میشه تا بره بیفته به جون تروریست ها...اوضاع روسیه خرابه...خاورمیانه هم مثل همیشه سگ صاحابشو نمیشناسه....پس شما میمونید و کاپیتان پرایس و یه تیم خفن با یه داستان خفن تر

 

[sicario]

اگه سیستمت میکشه و بازی داستانی دوست داری حتما رد دد2 رو بریز کرک شده
اصلا واقعا میشه باهاش زندگی کرد
خیلی جزییات زیبایی داره و واقع گرایانه س