• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :
    ثبت نام عضویت

پیشنهادِ بازی(گیم)

  • شروع کننده موضوع Leo
  • تاریخ شروع
المپیاد طلایی ها

علی.

کاربر نیمه‌حرفه‌ای
ارسال‌ها
180
امتیاز
536
نام مرکز سمپاد
شهید اژه ای ۱
شهر
اصفهان
سال فارغ التحصیلی
1401
بازیش نکردم ولی اگه ازین مدل بازیا خوشتون میاد Gang Beasts خیلی بازی فانیه(مخصوصا جمعی بازی کردنش که به ما خیلی حال داد :)))
اگه از این سبک بازی ها خوشتون میاد ترجیحا ماین کرفت بخرید برید سرور هایپیکسل بازی کنید خودفال گایز از بخش کوچکی این سرور کپی کرده تبدیل شده به بازی.
 

Amir Mohi8

کاربر نیمه‌فعال
ارسال‌ها
15
امتیاز
81
نام مرکز سمپاد
علامه حلی4
شهر
تهران
سال فارغ التحصیلی
1401
پابجی موبایل:RedHeart:D ، به نظرم به قدری خوب و معروف هست که نیازی به توضیح نیست;)
 
  • لایک
امتیازات: Maia
  • شروع کننده موضوع
  • #23

Leo

کاربر خاک‌انجمن‌خورده
ارسال‌ها
2,419
امتیاز
16,278
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی
شهر
خدابنده
سال فارغ التحصیلی
1399
Ori and the Will of the Wisps
wp3971106.jpg

1- اگه نسخه‌ی اولِ Ori رو بازی کرده باشید، احتمالاً قبول دارید که این بازی مصداق بارزِ «هنر» تو صنعتِ بازی‌سازی‌ه. از چند جهت:
- زیبایی‌های بصری‌ و آرتِ بازی به اندازه‌ای دقیق و باجزئیات کار شده، که تو هر بخش از داستان و تو هر لوکیشینی از نقشه‌ی بازی که باشید، دقیقاً حس میکنید که دارید به یه تابلوی رنگ روغن نگاه میکنید! در واقع تو دنیای Ori، خیلی خوب از «رنگ‌ها» استفاده شده. قرار نیست تو این بازی یه بک‌گراندِ خسته‌کننده و خنثی داشته باشیم که اصلاً به چشم نیاد و حواس‌مون فقط به کاراکتر باشه. بلکه دقیقاً برعکس، خیلی وقت‌ها میشه به راحتی از کاراکترِ اصلی چشم‌پوشی کرد و اجازه داد که محیطِ زیبای بازی چشم رو نوازش بده! یعنی مشخصه که استودیوی سازنده، خیلی به آرتِ بازی بها داده و به همه‌ی جزئیات توجه داشته.
- نسخه‌ی دومِ Ori، تو زمینه‌ی «صدا» هم خیلی خوب ظاهر شده. البته من اطلاعاتِ زیادی از تئوری موسیقی و اینا ندارم متاسفانه :)) ولی خب به عنوانِ مخاطب، به نظرم موسیقی متنِ بازی واقعاً «قشنگ»ه. موسیقی نه تنها تو بخش‌های fight و تعقیب و گریز هیجان رو القا میکنه، بلکه تو بخش‌های روایی و داستانی هم احساساتی مثلِ «غم» و «ترس» و «شادی» و غیره رو خیلی خوب منتقل میکنه. شاید موسیقیِ «هیجان‌انگیز» تو بازی‌ها چیزِ جدیدی نباشه و هر گیمی بتونه ازش بهره ببره، ولی اینکه صرفِ موسیقی متن بدونِ دیالوگ بتونه احساساتِ دیگه‌ای که گفتم رو اینطور قوی نشون بده، چیزی نیست که تو بازی‌های زیادی بتونیم پیدا کنیم!
- افکت‌های صوتیِ بازی، خیلی حساب‌شده و «با جزئیات» طراحی شده. حالا شاید نشه کامل این مسئله رو توضیح داد، ولی مثلاً میشه به این نکته اشاره کرد که تک‌تکِ ده‌ها نوع ضربه‌ای که Ori میتونه بزنه، یه افکت صوتیِ مختص به خودش رو داره. یا مثلاً هر enemy وقتی ضربه میخوره، یه صدای کاملاً مخصوص میده! به علاوه‌، هر محیط تو بازی یه سری صدای پس‌زمینه هم برای خودش داره. مثلاً صداهایی که تو جنگل پخش میشه، متفاوت از صدایی هست که زیر آب پخش میشه. شاید این مسئله بدیهی به نظر بیاد و فکر کنید همه‌ی بازی‌ها اینطور هستن، ولی خب اینطور نیست متاسفانه :)) برای اینکه متوجهِ قضیه بشید، چند تا بازیِ پلتفرمرِ رندوم رو امتحان کنید! به جز چندتا بازیِ قوی که انگشت‌شمار هم هستن، کمتر بازی‌ای به این «جزئیات» توجه میکنه. «جزئیات»ی که برآیندشون، اتمسفرِ کلیِ بازی رو به مراتب زیباتر میکنه.
2- گیم‌پلیِ این بازی نسبت به نسخه‌ی اولِ Ori، خیلی خیلی پیشرفت کرده! یکی از مسائلی که تو این نسخه به بازی اضافه شده، «تعامل» با کاراکترهای دیگه‌ست. اگه زیاد با بازی‌های پلتفرمر درگیر بوده باشید، احتمالاً میدونید که یکی از مشکلاتی که بیشترشون دارن این هستش که تعدادِ کاراکترهای مهم معمولاً کم‌ه و به جز چند تا تعاملِ کوتاه، کاراکترِ اصلی اغلب «مستقل‌»ه! خب تو Ori and the Will of the Wisps، تعدادِ کاراکترها به مراتب بیشتر از نسخه‌ی اول‌ه و هر کدوم نقشِ مهمی تو «روایتِ» بازی دارن(دقیقاً مثلِ بازی owlboy). یعنی داستانِ این بازی، نسبتاً «چندبُعدی»ه. و تو یه بازیِ پلتفرمرِ روایت‌محور، چی از این بهتر؟
یه پیشرفتی هم که بازی نسبت به نسخه‌ی اول داشته، افزایشِ قابل‌توجهِ «عناصرِ» گیم‌پلی‌ه. چطور؟ از چند جهت:
- حرکات و actionهای کاراکترِ Ori بیشتر و متنوع‌تر شده. یعنی علاوه بر اکشن‌هایی که تو نسخه‌ی اول میتونستیم انجام بدیم، کلی حرکتِ جدید هم اینجا در دسترس داریم. و نکته‌ی مهم این که طراحیِ هر کدوم به شدت «ارزیابی‌شده»ست و هیچ چیزی «اضافه» نیست!
- مسئله‌ی upgrade خیلی تو بازی بولدتر شده و به جای اینکه صرفاً با جلو رفتن پیشرفت کنیم، میتونیم با کاراکترهای دیگه تعامل داشته باشیم و با کمکِ اون‎‌ها خودمون رو تقویت کنیم. مثلاً از یکی map بخریم، از یکی حرکتِ جدید یاد بگیریم، از یکی کمک بگیریم تا یه مانع رو حذف کنیم، به کاراکترها کمک کنیم و در ازاش reward دریافت کنیم، و کلی آپشنِ دیگه! (تقریباً مثلِ child of light، و خیلی گسترده‌تر از اون.)
3- بدیهی‌ه که تو این نسخه هم مثلِ نسخه‌ی اول، داستانِ بازی هم به اندازه‌ی کافی جذّاب و قابل‌تحسین‌ه. به نظرم مسئله‌ی «روایت» و «قصه‌گویی» تو بازیِ Ori، برجسته‌ترین و مهم‌ترین رکنِ بازی‌ه. به یاد هم ندارم که قبلاً داستانی به این زیبایی تو بازی‌ها دیده باشم.

در واقع Ori and the Will of the Wisps، درست مثلِ نسخه‌ی اولِ این بازی، «زیبا»ست.
نمیتونم بگم هیجان‌انگیز و بمب‌ه، ولی به نظرم میشه با لغتِ «هنر» توصیف‌ش کرد. همراه با کمی آرامش :))
[هر چند اون جزئیاتِ بصری و آرتِ بازی که بهش اشاره کردم، باعث شده نسبتاً بازیِ سنگینی‌ باشه و نه تنها نسبت به بازی‌های پلتفرمرِ دیگه سنگین‌تره، بلکه نسبت به خیلی از بازی‌های به اصطلاحِ «گرافیکی» هم سنگین‌تره و سیستمِ قوی‌تری میخواد! این عیب محسوب میشه؟]
 

Pan

bullshirt detector
عضو مدیران انجمن
ارسال‌ها
556
امتیاز
9,837
نام مرکز سمپاد
فرزانگان
شهر
بجنورد
سال فارغ التحصیلی
97
Stardew Valley
220px-Logo_of_Stardew_Valley.png

چی می‌شد اگه هر لحظه می‌تونستیم مسئولیت‌های زندگی مدرن و شهریمون رو رها کنیم و بریم توی روستا و مزرعه زندگی کنیم؟ برای اکثرمون در واقعیت توانایی اینکارو نداریم و حتی شاید خوشمون هم نیاد ولی می‌تونیم در بازی حداقل تظاهر به این کار کنیم! در استاردو ولی شما کسی هستید که شغل کارمندیتون رو رها می‌کنید و برای زندگی به یه مزرعه که بهتون به ارث رسیده در یه روستا میرید. زمین رها شده رو سر و سامون بدین، مزرعه‌داری کنین، با آدم‌های روستا آشنا بشین و دوست بشین و حتی ازدواج کنید و بچه‌دار بشید! توی فستیوال‌های فصلی شرکت کنید، ماهی‌گیری کنید و یا در اعماق غارها به جستجو و کشتن هیولاها بپردازین و یا به خیلی از کارهای دیگه که تو این بازی هست مشغول بشین. بازی آرامش‌بخش و شادی‌آوریه و بسته به خودتون می‌تونین ده‌ها یا صدها ساعت توش مشغول باشین و هنوز جا برای گشتن و کار برای کردن داشته باشین. موسیقی متنشم بسیار عالیه و فضاشو خیلی دوست‌داشتنی‌تر می‌کنه. اگر بازیشو بخرین می‌تونین با دو سه نفر دیگه هم آنلاین بازی کنید و با هم مزرعه‌داری کنید.(منظور در نسخه کرکش فقط همین قابلیتش نیست.) شاید جالب باشه که بدونید این بازی مستقله و کل محتواش و آپدیتاش فقط و فقط از یک نفر میاد! خلاصه که it has a lot of heart!

Getting Over It with Bennett Foddy
Getting%20Over%20It%20with%20Bennett%20Foddy.jpg

در نقطه مقابل استاردو ولی می‌خوام یه بازی چالش‌برانگیز و اعصاب خوردکن معرفی کنم. هدفی که دارین تو این بازی خیلی سادست: به بالای کوه برسید! شما در یک دیگ قرار گرفتین و فقط با کمک چکش می‌تونین حرکت کنید. چکش رو با موس کنترل می‌کنید و فقط با همون سعی می‌کنید حرکات لازم از قبیل پریدن و بالا رفتن و تاب خوردن انجام بدین. در توضیحات استیم بازی نوشته شده: You move the hammer with the mouse, and that's all there is و دقیقا همینه. سختی در اینجاست که چک پوینت و سیوی در بازی وجود نداره و هر آن ممکنه با یه حرکت اشتباه کل پیشرفتتون رو از دست بدید! frustration بخشی از بازیه نه مشکل. خودتونو چالش کنید و سعی کنید این قله رو فتح کنید و در این بین بنت فادی سازنده‌ی بازی براتون حرف‌های فلسفی راجع به شکست و شروع دوباره و... می‌زنه. این بازی هم مستقله و سازندش یه نفر یعنی بنت فادیه که اسمش رو خود بازی هست و به گفته‌ی خودش اسمشو گذاشته چون این روزها افرادی که بازی رو می‌سازند کمتر شناخته شده‌اند. (اگر این بازی رو بخرید در آخرش یه چتروم براتون باز میشه که اونجا میتونین با افراد دیگه‌ای که قله رو فتح کردن و خود سازنده صحبت کنید در کرک این قابلیت نیست. البته دقت کنید که این بازی مال دو سال پیشه مطمئن نیستم هنوز چترومش ساپورت میشه یا نه هرچند زیاد مهمم نیست)

+ آهان یه نکته اینکه بازی تو خودش چک پوینت نداره ولی میتونید برید بیرون ازش و وقتی برگردین همون جایی که رها کردین میرین یعنی لازم نیست همشو تو یه بار انجام بدین.

این یکی رو دیگه زیاد طولانی نمینویسم ولی بازی Horizon Zero Dawn که قبل از این فقط اختصاصی (exclusice) پی اس فور بود امروز پورت کامپیوترش هم اومده و پیشنهاد میکنم حتما بازی کنین. یه بازی اوپن ورلد با یه محیط خیلی جذاب و دایناسورهای رباتی! در حد بازی‌ای مثل ویچر 3 در جزئیات و داستان و ریزکاری‌ها قطعا نیست ولی بازی خیلی فانیه و جهان زیبایی داره و من خودم با اینکه تو پی اس فور بازی کردم قطعا دوباره تو کامپیوترم بازی میکنم.

+ اینم یکی از بازیای مورد علاقه منه ولی بیشتر از نظر جنبه‌های فان و سرگرمی مثل اون دو تای قبلی اونقدری تاثیر روانی و احساسی و دراماتیک نداره.:))

+ ظاهرا پورتش خوب نیست. احتمالا براش پچ بیاد ولی معلوم نیست فعلا نخرید یا دانلود نکنید.:))
راستی این بازی هم چند بار آپدیت شد و الان تقریبا خوب run میشه و برای من که مشکلی نداره. اینم بازی قشنگ و فانیه خلاصه. فقط سیستمشم چک کنید چقدر لازم داره.
capsule_616x353.jpg

horizon-zero-dawn-impact-poster-ps4-us-07feb17
 
آخرین ویرایش:

Pan

bullshirt detector
عضو مدیران انجمن
ارسال‌ها
556
امتیاز
9,837
نام مرکز سمپاد
فرزانگان
شهر
بجنورد
سال فارغ التحصیلی
97
مدت‌هاست نوشتن این پستو عقب میندازم (البته دقیق‌تر همه پستامو:/) ولی دیگه با نامزد شدنش برای برترین بازی سال the game awards و هفت نامزدی دیگه تصمیم گرفتم که وقتشه این پستو بنویسم.:))

Culture_inline_Hades_PackArt.jpg

Where to begin? Well... maybe here
فکر می‌کنم حدودا یکی دو ماه پیش بود که تو توییتر یکی از گیم ریویورهایی که دنبال می‌کنم (تاکید کم رو "گیم ریویور" و تاکید بیشتر روی یوتیوبر:))) که دنبال می‌کنم یه توییت از hades گذاشت و خیلی ازش تعریف کرد. البته قبلا هم اسمشو شنیده بودم هم تریلرشو دیده بودم ولی طبق عادت چون ظاهرش از اون بازیایی نبود که بهشون عادت دارم و معمولا این نوع دو بعدی رو اصلا بازی نمی‌کنم نادیده گرفته بودمش. ولی این دفعه و با این یه توییت چون با نظرات قبلی اون آدم می‌دونستم که سلیقش خیلی خیلی بهم نزدیکه و معمولا به پیشنهاداش توجه می‌کردم، تصمیم گرفتم که بازی رو یه امتحان کوچیکی بکنم.

اصلا تصور نمی‌کردم که حتی از بازی خوشم بیاد و دلیل امتحان کردنم هم بیشتر بر پایه این بود که همیشه برای تجربه‌های جدید (در این خصوص بازی‌های متفاوت) ذهن باز داشته باشم. یه امتحان کوچیک تبدیل شد به چند ساعت، چند ساعت تبدیل شد به ده‌ها ساعت، ده‌ها ساعت هم کم کم به صدها ساعت بدل خواهد شد! تو این مدت hades به راحتی پیوسته به بازی‌های مورد علاقم. شاید درس این قضایا این باشه که هیچ ژانر و مدلی از بازی رو بدون امتحان کردن پس نزنید. شایدم اصلا درسی وجود نداره چون چندجا این جمله رو دیدم و شنیدم که hades is roguelike for people who hate roguelike! که roguelike سابژانریه که hades بهش تعلق داره! البته شاید بهتر باشه بگم سابژانریه که خودشو باهاش معرفی می‌کنه ولی دقیق‌تر میگن که roguelite هستش چون بعضی از خصوصیات roguelike رو داره فقط.

حالا کاری با این کلمات ندارم اصن! hades چیه؟ شما zagreus هستین می‌خواین از جهان زیرین و پدرتون hades فرار کنید و به جهان بالا برین حالا twist قضیه اینجاست که شما یک خدا هستین و نامیرا و پس از شکست دوباره زنده میشین و از اول مسیر شروع می‌کنین و البته داستان به جلو حرکت می‌کنه. (البته این اصلا twist نیست خصوصیت هم این سابژانر هم خود بازیه من چون هیچ ایده‌ای نداشتم و کاملا چشم بسته وارد بازی شدم خواستم برای شما هم هیجان بدم:))) هر دفعه که سعی به فرار می‌کنید مسیر تغییر می‌کنه، آدمای (خداها و غیره؟!) مختلف بهتون کمک می‌کنن، و می‌تونید از سلاح‌های مختلف استفاده کنید و و و. این بازی قابلیت‌های گیمپلی مختلف خیلی خیلی زیادی داره و یکی از برترین خصوصیت‌هاش اینه که شمارو کاملا خودمختار ایجاب می‌کنه که با همشون از بزرگ‌ترین تا کوچیک‌ترینشون سر و کله بزنید بدون اینکه این حسو داشته باشید که مجبور شدید یا صرفا برای کامل کردن بازی یا گرفتن achievmentها دارید انجام میدید.

مردن در این بازی نه تنها مفهوم شکست رو نمیده بلکه حس اون رو هم ایجاد نمی‌کنه چون به خونتون برمی‌گردین و می‌تونید دوستاتون رو ببینید (حتی در بازی یه مکانیزم پیشرفت دوستی هم وجود داره که دست relationship sims هارو از پشت بسته!:))) و می‌تونید قوی‌تر بشید قبل از شروع دوباره.

خب دیگه از چی بگم؟ آرت استایل زیباش و موسیقی متن فوق‌العادش؟ آرت استایلشو که تو تریلرش که آخر پست می‌ذارم می‌تونید ببینید؛ بذارید از موسیقی متنش بگم. توی آلبومش (که تو اسپاتیفای یا یوتیوب یا اینجا می‌تونید گوش بدید) از قطعه‌های هیجان‌انگیز راک هنگام fightها تا آهسته غم‌انگیز بسته به موقعیت پیدا میشه. یه آهنگش هست که من موقع اولین بار شنیدنش کاملا whiplash بهم دست داد به طوری که وایستادم تا کامل گوش بدم و بعد به راهم ادامه دادم که البته اینجا نمی‌گم چون به نظرم اسپویل اومد. (نه اسپویل به معنای لو رفتن داستان ولی برای من پیش اومدن طبیعی این قضیه بدون خبر داشتن ازش خیلی جذاب‌تر بود)

یه موضوع ریزی هم این وسط بگم قبل اتمام پست. اکثر شخصیت‌های بازی بسیار بسیار جذابن!:-" حالا این دو تا نکته خوب داره. یه نکته مثبت بدیهیش اینه که خب Everyone's hot!:)) یه نکته‌ی کوچیک‌تر که شاید مهم نباشه و بیشتر برای من مثبت باشه تا بقیه اینه که همه به طور مساوی Sexualized شدن! یکی از pet peeveهای من وقتاییه که شخصیت‌های زن یه بازی (یا هر مدیوم دیگه‌ای) به طرز قابل توجهی از شخصیت‌های مرد در جایگاه مساویشون بیشتر جایگاه جنسی دارن. all I'm saying is یا هیچکس رو سکسی نکنید یا همه رو بکنید!:-"

در آخر تنها چیزی که باقی می‌مونه اینه که بگم چقدر حجم محتوای داخل بازی حیرت‌زدم می‌کنه! هر چقدر هم بازی کنید محتوا و دیالوگ‌های جدید تمومی ندارند. این به علاوه‌ی انواع گیمپلی و کارایی که می‌تونید بکنید و اینکه باعث میشه از تک تک قابلیت‌های بازی استفاده کنید و به تک تک گوشه‌های بازی سر بزنید. و آرت و موسیقی بازی که همه با هم فوق‌العاده تعامل دارن و یه بازی کامل و عالی رو ساختند. و اینکه کاملا تو جز جز بازی میشه دید که تک تک کسانی که تو ساختنش دخیل بودن از جون و دل مایه گذاشتن. و احتمالا خیلی چیزهای دیگه که بین این حرفا گم شده یا یه جا تو مغزم جا مونده. همه‌ی اینا چیزهاییه که این بازی رو از بازی‌های مورد علاقه‌ی من کرده. اینا به علاوه‌ی اینکه Everything just works man!

+ دیشب یادم رفت اصلا تریلر بذارم.:))
 
آخرین ویرایش:

phoenix_s9

خسته وحشی :)
ارسال‌ها
810
امتیاز
4,430
نام مرکز سمپاد
شهید دستغیب
شهر
لامرد
سال فارغ التحصیلی
1401
گیم های کامپیوتر رو دوستان زیاد معرفی کردن اومدم یه بازی برای گوشی معرفی کنم...
wild City بازی جالبیه یکم از بقیه بازی های هم سبکش متفاوته و این که چت گلوبال ، کلن و گفت و گوی شخصی بین دو نفر رو داره ولی ایرانی کمتر داخلشه و داخل چت گلوبال فارسی حرف بزنی یه چنت فحش انگلیسی هم یاد میگیری :))
 

SinaDev

کاربر حرفه‌ای
ارسال‌ها
556
امتیاز
1,394
نام مرکز سمپاد
شهید صدوقی
شهر
يزد
سال فارغ التحصیلی
1405
گیم های کامپیوتر رو دوستان زیاد معرفی کردن اومدم یه بازی برای گوشی معرفی کنم...
wild City بازی جالبیه یکم از بقیه بازی های هم سبکش متفاوته و این که چت گلوبال ، کلن و گفت و گوی شخصی بین دو نفر رو داره ولی ایرانی کمتر داخلشه و داخل چت گلوبال فارسی حرف بزنی یه چنت فحش انگلیسی هم یاد میگیری :))
نسخه فارسی موبایلیش تو بازار هست که فقط به سرور های ایران وصل میشه ولی محیط گیم خیلی سمیه

فقط ماینکرافت مود اسکای بلاک و بازی nobodies نو بادیز یه بازیه که شما توش نقش یه تمیزکار قتل رو دارید....)
 

phoenix_s9

خسته وحشی :)
ارسال‌ها
810
امتیاز
4,430
نام مرکز سمپاد
شهید دستغیب
شهر
لامرد
سال فارغ التحصیلی
1401
نسخه فارسی موبایلیش تو بازار هست که فقط به سرور های ایران وصل میشه ولی محیط گیم خیلی سمیه
گرشاسپ نتونست جم کنه باگاشو کلن جمعش کردن طبق آخرین اخبارم...
 

[email protected]

دچار به ابلوموفیسم
ارسال‌ها
271
امتیاز
3,763
نام مرکز سمپاد
frz1
شهر
ard
سال فارغ التحصیلی
1403
HAPPY WHEELS واقعا دیوونه میکنه و به شدت اعصاب خورد کن... خیلی رو مخه
 

SinaDev

کاربر حرفه‌ای
ارسال‌ها
556
امتیاز
1,394
نام مرکز سمپاد
شهید صدوقی
شهر
يزد
سال فارغ التحصیلی
1405
thief sim....عالیه...دزدی رو با ما تجربه کنید...سال تولید : 2018
 
آخرین ویرایش:
  • شروع کننده موضوع
  • #31

Leo

کاربر خاک‌انجمن‌خورده
ارسال‌ها
2,419
امتیاز
16,278
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی
شهر
خدابنده
سال فارغ التحصیلی
1399
سلام.
برای من چند بار پیش اومده که بخوام درمورد یه بازی صحبت کنم ولی تاپیک مناسبش رو پیدا نکردم.
اگه میخواید یه بازی رو معرفی کنید، میتونید اینجا درموردش حرف بزنید! فقط اینکه حتماً یه مقدار درموردش توضیح بدید و صرفاً یه اسم بردنِ کوتاه نباشه.
(بازیِ کامپیوتری، کنسول، یا گوشی.)
من دیروز یه بار اینو گفتم ولی پستمو پاک کردم :)) بچه‌ها لطفاً رعایت کنید دیگه :-" من میگم تاپیک رو یه مقدار منسجم و منظم نگه داریم!
 

amir78

کاربر فوق‌فعال
ارسال‌ها
118
امتیاز
1,215
نام مرکز سمپاد
شهید دستغیب 1
شهر
شیراز
سال فارغ التحصیلی
1396
رشته دانشگاه
پزشکی
Mafia II
 

_zara

کاربر فوق‌فعال
ارسال‌ها
159
امتیاز
968
نام مرکز سمپاد
فرزانگان
شهر
اراک
سال فارغ التحصیلی
1401
Gta
ترجیحا با کنسول بازی کنین فوق العادس
دیگ اصن بنظرم نیاز به گفتنم نداشت:))
Among us
رو گوشیم نصب بود خوبه ولی مثل اینکه نسخه ویندوزش بهتره
دوحالت داره: شما میتونین آنلاین یا حالا افلاین بازی کنین
اگه افلاین بخواین که هیچی ولی اگه بخواین آنلاین بازی کنین میتونین با دوستاتون بازی کنین به این صورت که ی اتاق خصوصی برای بازیتون میسازین رمز براش تایین میکنین و میشینین دورهم بازی میکنین:)
میتونین وارد حالا اون اتاقای عمومی (نمد دقیق اسمش چیه :| )وارد اونا بشین و بازی کنین
بازی ی ایمپاستر داره که خب باید اعضا و بکشه
قاعدتا کسی نباید ببینتش وقتی داره کسی و میکشه تا ریپورت نزنه و از بازی حذف نشه
ی سری فیک تسکم داره که برای عادی جلوه کردن و
لو نرفتن انجام میده :-?
شهروند عادی هم داره که باید سعی کنه نمیره و تسک هایی که براش تعریف شده و انجام بده
یجورایی مافیاس و داستان بازی توی سفینه اتفاق میفته
پیشنهاد سومم همسایه جهنمیه
بازی جالبیه و کلا دوستش داشتم ترجیحا با کامپیوتر یا لپ تاپ بازی کنین
دستانشم اینکه میرید همسایرو اذیت میکنید:D
اینایی که گفتم هرسه نسخه اش هست روی هر دستگاهی که بخواین ولی قاعدتا با اینایی که گفتم بهتره
 

..Mehrab..

استــاد بـــزرگ
ارسال‌ها
546
امتیاز
4,638
نام مرکز سمپاد
شهید اژه ای 2
شهر
اصفهان
سال فارغ التحصیلی
1401
چرا رد دد 2 رو هیشکی معرفی نکرده؟
اونموقع ک تازه اومده بود من شب تا صبح پلی میدادم البته از وقتی ارتورمورگان از ی پیرمرد د*وث سل گرفت و مرد دیگه کمتر بازی کردم تا اینکه کنسولم سوخت :(
خیلی بازی خفنیه از گیمپلی و داستان و طراحی شخصیت و گرافیک بگیر تا جزیی ترین جزییات . احتمالا مثال معروفی ک همه شنیدین شل و سفت شدن بیضه های اسب توی هوای سرد و گرمه..
ی سرچ تو نت بزنید خودتون متوجه میشید و بازی رو اگه نکردید بخرید و حالشو ببرید..
 
  • شروع کننده موضوع
  • #37

Leo

کاربر خاک‌انجمن‌خورده
ارسال‌ها
2,419
امتیاز
16,278
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی
شهر
خدابنده
سال فارغ التحصیلی
1399
Braid
89691597563a0317e6d179dba4245170_700.jpg
[Soundtrack- Downstream]
حتماً اسم بازی‌های معروفی مثل Celeste و Limbo و Hades و Hollow Knight و Ori رو شنیدید. عناوینی که بر خلاف انتظارمون، یه کمپانیِ بزرگ با بودجه‌ی کلان تولیدشون نکرده و حاصل یه کار گروهیِ نسبتاً جمع و جور هستن. این بازی‌ها با این که تبلیغات زیادی ندارن و نسبت به محصولات AAA حمایتِ خاصی ازشون نمی‌شه، می‌تونن موفقیت‌های بزرگی داشته باشن. ولی بازی‌های indie یا مستقل، قبلاً به اندازه‌ی امروز موردِ توجه نبودن!
آقای Jonathan Blow، برنامه‌نویسِ سابق و بازی‌سازِ امروز، ایده‌ی اولیه‌ی Braid رو اواخر سال 2004 طرح‌ریزی کرد. چون اون زمان استقبالِ خوبی از بازی‌سازهای مستقل نمی‌شد، ابتدا استودیوی Valve این بازی رو رد کرد و به Blow گفت که این بازی تو سرویس بازی Steam نهایتاً 5000 نسخه می‌فروشه. بعد از یه مدت، مایکروسافت که تازه پلتفرم Live Arcade رو راه انداخته بود و تلاش می‌کرد کلی بازی‌ِ انحصاری توی پلتفرمش بگنجونه، متوجهِ Braid شد و نهایتاً تو تابستونِ سال 2008، بازی Braid رو توی سرویس Xbox Live Arcade ایکس‌باکس 360 منتشر کرد. و بر خلاف چیزی که انتظار می‌رفت، Braid علاوه بر جوایز مختلف زیادی که گرفت، توی هفته‌ی اولِ عرضه‌ش حدود 55 هزار نسخه فروخت! یه بازِی پازل-پلتفرمر 3 ساعته‌ با گرافیک ابتدایی، که حدود 4 سال برای ساختش زمان صرف شد.
از اون زمان به بعد، توجهِ بیشتری به بازی‌سازهای مستقل تو صنعت بازی‌های ویدئویی شد. ایکس‌باکس لایو آرکید بازی‌های indie بیشتری مثل Limbo و Brothers: A Tale of Two Sons رو منتشر کرد. Valve سیاست‌های خودش رو تغییر داد و از بازی‌های indie تو سرویس Steam حمایتِ بیشتری کرد و حتی Sony هم توجهِ بیشتری به این بازی‌ها اختصاص داد. و این جریان تا به امروز ادامه پیدا کرد، تا به جایی رسید که تو این چند سالِ اخیر خیلی از بازی‌های مستقل و indie، به اندازه‌ی بازی‌های پرخرج و AAA امروزی مورد توجه باشن و صنعتِ گیم توجه خیلی بیشتری بهشون کنه. Braid حدود 13 سال قبل، انقلابی تو صنعت بازی‌های ویدئویی بود که باعث شد ژانر indie به معنای امروزی بروز پیدا کنه. ژانری که همیشه پُر بوده از خلاقیت و ایده‌های نابی که الهام‌بخشِ خیلی از بازی‌های معروف و پرفروشِ دیگه شدن.

Braid گیم‌پلیِ ساده‌ای داره. حرکت به چپ و راست، پریدن، عوض کردن اهرم‌ها، و مهم‌تر از همه، کنترلِ زمان! در واقع کلِ گیم‌پلی بازی، توی 4 تا دکمه خلاصه می‌شه. ما توی مراحل و دنیاهای مختلفی که توی بازی وجود داره، باید با استفاده از عنصرِ زمان و تعامل با موارد مختلف، تکه‌های پازل رو جمع کنیم و به مسیر ادامه بدیم. معماهای بازی به شکلِ عجیبی خلاقانه و هوشمندانه طراحی شدن و بعد از پیدا کردن راه‌حلِ درست، یه «ایول!» گفتنِ ساده، کم‌ترین واکنشی هست که خواهیم داشت. معماها نه به اندازه‌ای سخت و اعصاب‌خردکن هستن که بعد از یه مدت خسته بشیم، نه بیش از حد ساده و معمولی هستن که هیچ چالشی برای پشت سر گذاشتن مراحل نداشته باشیم.
داستان بازی، در وهله‌ی اول، ظاهراً این طور به نظر می‌آد که Tim(کاراکتر اصلی) قصد داره مراحل و موانع مختلفی رو پشت سر بذاره تا معشوقه‌ی خودش یعنی Princess رو که سال‌ها پیش گُم کرده پیدا کنه. ولی در واقع، داستان خیلی فراتر و عمیق‌تر از این حرفاست. البته نمی‌خوام توضیحی در این مورد بدم. محتوای داستانیِ بازی، چیزیه که باید بعد از تموم کردنِ بازی و دیدن چند تا ویدئوی explanation بهش رسید. لغتی که خیلی برای توصیف داستان و محتوای رواییِ Braid دوست داشتم، «mind-blowing» بود. پس همون رو استفاده می‌کنم!
جلوه‌های هنری و گرافیکیِ بازی به شدت زیباست و همه‌ی صحنه‌ها شبیه یه نقاشی گواش طراحی شدن:
braid_04.png

braid5.jpg
و امّا نگم از موسیقیِ فوق‌العاده زیبا و مسحور‌کننده‌ی بازی :)) من اولش که بازی رو شروع کردم، زمانی که توی این بک‌گراندِ قشنگ موسیقی شروع به پخش شدن کرد، literally پشمام ریخت. یه موسیقی شبیه ملودی‌های فولکلور ایرلندی/اسکاتلندی، که توی مسیرِ بازی هرگز تکراری نمی‌شه و چند روز بعد از تموم کردنِ بازی همچنان جذابیت خواهد داشت.

[نمره‌ی متاکریتیک Braid توی پلتفرمرهای مختلف بین 90-93 هست.]
 

reza__sh

کاربر فعال
ارسال‌ها
73
امتیاز
991
نام مرکز سمپاد
علامه حلی 3
شهر
تهران
سال فارغ التحصیلی
96
دانشگاه
تهران؟
رشته دانشگاه
برق
اگه میخواین روسی یاد بگیرین cs:go = )
immortal fenyx rising هم فضای جذابی داره
 

..Mehrab..

استــاد بـــزرگ
ارسال‌ها
546
امتیاز
4,638
نام مرکز سمپاد
شهید اژه ای 2
شهر
اصفهان
سال فارغ التحصیلی
1401
خب خب خب..
بریم برا معرفی ی بازی درست و حسابی @[email protected]
بازی ک میخوام معرفی کنم ی بازی مولتی پلیر PVP هستش ک ب صورت فری تو پلی از استیم و یا سایت خود بازی میتونی دانلودش کنید..حجم زیادی هم نداره و حدود 40 گیگه..
بازی ب شدت بهینس و روی سیستم های قدیمی هم ب صورت قابل قبولی ران میشه و میتونه نرخ فریم خوبی داشته باشه..
بازی ای ک فک میکنم توی ایران بهش کم لطفی شده و اگه پلیرای ایرانیش بیشتر بشن میتونه کم کم خبرای خیلی خوبی برای پلیرای ایرانی داشته باشه..
بازی ک میخوام معرفی کنم بازی وارتاندر (Warthunder) هستش..
2_nq6q.jpg

خب اول همه میریم راجب گیم پلی بازی حرف بزنیم..
بازی ب شدت واقعیت گرایانس و اوایل بازی و قبل اینکه مکانیزم های بازی دستتون بیاد وان شات میشید..
تمام زوایای ارمورتون، قطرش، زاویه برخورد گلوله و.. همه توی اسیب وارده موثرن..
از بازی های هم سبک میشه به ورلد اف تانک اسم برد ولی این بازی فرقش با وارتاندر اینه ک وارتاندر ب شدت واقع گرایانس..
بازی دارای تک تری (Tech_tree) های مختلف از کشور های مختلف (امریکا-ژاپن-آلمان-شوروی-سوئد-چین-بریتانیا) هستش..
10_tkrk.png
از واقع گرایانه بودن بازی میشه ب این نکته بسنده کرد ک سربازان امریکایی برای اموزش کار با تانک و نحوه ی مبارزه قبل از اموزش عملی اموزششون رو توی این بازی پی گیری می کنن ..
بازی داخل سه بخش زمین دریا و هوا هستش و هرکدوم از کشور ها تک تری های جداگانه خودشون برای هر بخش رو دارن و هر بخش ب صورت کاملن جداگانه و با جزئیات دقیق تاریخی طراحی شده..
4_ht.jpg

از قابلیت ها و نقاط قوت بازی ب قابلیت بازی با VR - صدا گذاری دقیق - افکت های گرافیکی طبیعی - مپ های متنوع و جذاب - گرافیک بسیار خوب و کیفیت بالای تکسچر های بازی - طراحی با جزئیات محیط بازی - کم بودن چیتر در بازی - باگ های خیلی کم - گیمپلی روان و درگیرکننده و..
از نقاط ضعف بازی ک بیشتر برای ما ایرانی هاست بن شدن بعضی از پلیرهاست - پینگ بالا - نبود تک تری ایران ب نظرم ( البته توی سایت بازی این ایده گذاشته شده و تحت عنوان Iranian-Arabic Tech-tree تحت بررسی هستش ک هم شامل ادوات نظامی ایرانی و هم ادوات کشور های عربیه ک ب خاطر کم بودن پلیر های ایرانی احتمال تایید شدنش کمه :( .. )
9_fhgo.jpg
--
خلاصه ک خودتون میتونید نقد و بررسی و معرفی بازی رو بخونید..این معرفی ساده و پیش پا افتاده و ن در حد حرفه ای از ی پلیر همین گیم هستش و این ک توصیه میکنم بریزین ایدیتونم بدین با هم پلی بدیم صفا کنیم :)
یاعلی
8_k5rw.jpg

7_4gs1.jpg

5_kmrl.jpg

3_d6wp.jpg

6_sliw.jpg
 
  • شروع کننده موضوع
  • #40

Leo

کاربر خاک‌انجمن‌خورده
ارسال‌ها
2,419
امتیاز
16,278
نام مرکز سمپاد
شهید بهشتی
شهر
خدابنده
سال فارغ التحصیلی
1399
Celeste
celeste_switch_hero.jpg
سال 2018 برای صنعت بازی‌های ویدیویی، خیلی سالِ پُر کار و شلوغی بود. و خب طبیعتاً مراسم گیم اواردز 2018 هم از این قاعده مستثنی نیست! اگه بین مشغله‌های روزمره‌تون کمی پیگیر اخبار دنیای گیم باشید، احتمالاً یه چیزهایی رو هنوز به یاد دارید :-" مثلاً لیست نامزدهای عنوان «بازی سال»(game of the year) رو یادتون هست؟ اینا بودن:
Annotation_2021_05_14_193834.png
5 تا غولِ گرافیکی با بودجه‌ی کلان و کلی تبلیغات و حمایتِ رسانه‌ای، و در کنارشون یه بازیِ گوگولی و indie به اسمِ Celeste :)) این جایزه نهایتاً به God of War رسید، ولی خب همین که Celeste توی این لیست حضور داشت خودش یه نکته‌ی جالبه. البته فارغ از این موضوع، Celeste تو مراسم گیم اواردز برای عنوان Best Independent Game(بهترین بازی مستقل) و ایضاً Games for Impact برنده‌ی جایزه شد. حالا شاید سؤال پیش بیاد که این Games for Impact دقیقاً چیه؟ خب معیارِ انتخاب بازی برای این عنوان، این جمله‌ست:
For a thought-provoking game with a pro-social meaning or message
یعنی یک بازیِ تفکربرانگیز، با یک پیام یا معنای اجتماعی!
____________________________________________________________
قبل از هر چیز این رو بگم که به نظرم Celeste در زمینه‌ی گیم‌پلی، حُکم Dark Souls رو برای بازی‌های پلتفرمر داره. از چه لحاظ؟ از این جهت که بالاترین درجه‌ی «مهارت‌»های گیم‌پلی توی Celeste بروز پیدا می‌کنه. مقوله‌ی platforming تو این بازی، ترکیبِ فوق‌العاده‌ای از سرعت عمل، خلاقیت، تنوعِ مراحل، تمرین و پیشرفت، و البته level designهای هوشمندانه‌ست. Celeste مثالِ خوبیه که به ما نشون می‌ده یه بازیِ پلتفرمر و دوبُعدی، چطور می‌تونه به اندازه‌ی بازی‌های سه‌بُعدی با جهان‌های بزرگ(و حتی شاید فراتر از اون‌ها)، یه گیم‌پلیِ هیجان‌انگیز با چالش‌ها و جذابیت‌های خاص خودش رو به گیمر ارائه بده.
کاراکتر بازی می‌تونه به چپ و راست حرکت کنه، بپره، dash کنه، و از دیوار بالا بره. تعاملِ توانایی‌های کاراکتر با اجسام و اِلِمان‌های متنوعی که توی محیط‌های مختلف بازی هست، یه گیم‌پلیِ بی‌نقص و جذاب رو برای گیمر به همراه داره که با در نظر گرفتنِ آیتم‌ها و محیط‌های مخفیِ زیادی که توی بازی هست، Celeste قطعاً ارزش چند بار تجربه کردن رو خواهد داشت. شاید سوپرماریو، سونیک و تاینی‌تون تو دهه‌ی 90 میلادی مفهوم platforming رو در اون مقیاسِ بزرگ به شهرت رسونده باشن، ولی این Celeste بود که تو سال 2018 اومد و پلتفرمینگ رو به این شکل توی گیم‌پلی به قوی‌ترین سطحِ ممکن نزدیک کرد!

بازی آلبومِ soundtrack قوی و خوبی داره و برای هر مرحله و محیطی از بازی، قطعاً یه موسیقیِ خوب خواهیم داشت. تو خیلی از قسمت‌های بازی مثل باس‌فایت‌ها(یا شاید هم boss-runها :))) موسیقی در کنارِ گیم‌پلی و کاملاً متناسب با اون، تو به وجود اومدنِ هیجان‌ و جذابیت بازی نقش داره. مثلاً تو بخش‌هایی از بازی که گیم‌پلی تُند و سریعی داریم، موسیقی همراه با گیم‌پلی ریتمِ تُند و هیجان‌انگیزی داره و خیلی خوب می‌تونیم [حتی شده برای چند دقیقه] توی بازی غرق بشیم. یه نکته‌ی دیگه اینکه بخش عمده‌ی موسیقی و صداهای بازی منشاءِ الکترونیکی دارن و خب این باعث می‌شه بازی همون طور که از ظاهرش پیداست، هر چه بیشتر یادآورِ بازی‌های قدیمیِ کنسول‌هایی مثل سگا و میکرو باشه! [نمونه‌ی موسیقی بازی] [Celeste تو مراسم گیم اواردز 2018 برای جایزه‌ی بهترین موسیقی هم نامزد شده بود.]

چیزی درباره‌ی جلوه‌های بصری قشنگ بازی نمی‌گم، چون "شنیدن کِی بُوَد مانندِ دیدن؟":
3344819_celeste_10.jpg

XsKkcvjcCo4dFe9Qr2Pte5.jpg

درباره‌ی داستان و شخصیت‌پردازیِ بازی هم صحبتِ خاصی نخواهم کرد. چون به نظرم محتوای رواییِ بازی بیشتر از این که صرفاً سرگرم‌کننده و باحال باشه، «جدی و مهم» بود و شاید درست نباشه که توی چند جمله‌ی کوتاه همه چیز رو خلاصه کنم. شخصیت‌پردازیِ کاراکترهایی که توی بازی حضور دارن هم دقیقاً به همین اندازه خوب و عمیق انجام شده. در توصیفِ این بخش از بازی، دوباره نقل‌قولم رو از گیم اواردز تکرار می‌کنم:
For a thought-provoking game with a pro-social meaning or message

نحوه‌ی روایت داستان بازی هم به صورتِ دیالوگ‌های تصویریه:
celeste18.jpg

Annotation_2021_05_14_223013.png

[نمره‌ی متاکریتیک Celeste توی پلتفرم‌های مختلف(از 100): کامپیوتر 88، پلی‌استیشن فور 91، سوییچ 92، و ایکس‌باکس وان 94.]
 
بالا