مشاعره واژه‌نما

[صآبا]

دوستان عیب من بیدل حیران مکنید
گوهری دارم و صاحب نظری می جویم

 دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بی‌دوست دلی غمگین است

 

[riri]

 دوستان به که ز وی یاد کنند
دل بی‌دوست دلی غمگین است

دل بی جمال جانان میل جهان ندارد
هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

 

[صآبا]

مرا عهدیست‌ با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم‌
صفای‌ خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم‌
فروغ چشم و نور دل از آن ماه‌ ختن دارم

حافظا گر ندهد داد دلت آصف عهد
کام دشوار به دست آوری از خودکامی

 

[*100RA*]

حافظا گر ندهد داد دلت آصف عهد
کام دشوار به دست آوری از خودکامی

در میان دشوار زندگی
ز شراب عشق مست و بیخودی

 

[صآبا]

در میان دشوار زندگی
ز شراب عشق مست و بیخودی

معجزم بین که به توفان خزانی خونین
بلبلی مست گلم وین همه دستان گویم

 

[*100RA*]

معجزم بین که به توفان خزانی خونین
بلبلی مست گلم وین همه دستان گویم

گر چه مستيم و خرابيم چو شبهاي دگر

باز كن ساقی مجلس سر مينای دگر

 

[صآبا]

گر چه مستيم و خرابيم چو شبهاي دگر

باز كن ساقی مجلس سر مينای دگر

ساقی به نور باده برافروز جام ما
مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

 

[riri]

ساقی به نور باده برافروز جام ما
مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

دل در بر و می در کف و معشوق به کام است
سلطان جهانم به چنین روز غلام است

 

[majn0_0n]

دل در بر و می در کف و معشوق به کام است
سلطان جهانم به چنین روز غلام است

دل از من برد و روی از من نهان کرد
خدارا با که این بازی توان کرد

 

[riri]

دل از من برد و روی از من نهان کرد
خدارا با که این بازی توان کرد

پیش از اینها فکر می کردم خدا
خانه ای دارد میان ابرها

 

[صآبا]

پیش از اینها فکر می کردم خدا
خانه ای دارد میان ابرها

بگذار تا بگریم، چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد، روز وداع یاران

 

[Hyazinthe]

بگذار تا بگریم، چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد، روز وداع یاران

وقت اجلم ناله نه از رفتنِ جان است
از یار جدا میشوم این ناله از آن است

 

[صآبا]

وقت اجلم ناله نه از رفتنِ جان است
از یار جدا میشوم این ناله از آن است

ای  اجل گر سر آن زلف درازم به کف افت
وعده هم گر به قیامت بنهی دیر نکردی

 

[Hyazinthe]

ای  اجل گر سر آن زلف درازم به کف افت
وعده هم گر به قیامت بنهی دیر نکردی

پیشتر زانکه دهد خامه به دستش استاد
الف قامت او مشق قیامت میکرد

 

[صآبا]

پیشتر زانکه دهد خامه به دستش استاد
الف قامت او مشق قیامت میکرد

چو داری در سنان  نوک خامه
کلید قفل چندین گنج نامه
با بعدیش موقوف‌المعانیه

 

[riri]

چو داری در سنان  نوک خامه
کلید قفل چندین گنج نامه
با بعدیش موقوف‌المعانیه

نابرده رنج گنج میسر نمی شود
مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

 

[صآبا]

نابرده رنج گنج میسر نمی شود
مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

نقش مزار من کنید این دو سخن که شهریار
با غم عشق زاده و با غم عشق داده جان

 

[riri]

نقش مزار من کنید این دو سخن که شهریار
با غم عشق زاده و با غم عشق داده جان

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا

 

[صآبا]

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا

شهریارا نه صبا مرده خدا را بس کن
آنکه شد زنده‌ی جاوید کجا می‌میرد؟

 

[Hecate]

شهریارا نه صبا مرده خدا را بس کن
آنکه شد زنده‌ی جاوید کجا می‌میرد؟

صبا وقت سحر بویی ز زلف یار میآورد
دل شوریده‌ی ما را به بو در کار میآورد