مشاعره واژه‌نما

[riri]

ز دفترم فال امیدم چنان آند که من جستم
ز قرعه نقش پندارم چنان آمد که من خواهم

تا کی از تزویر باشم رهنمای؟ تا کی از پندار باشم خودپرست؟
پرده ی پندار می باید درید، توبه ی تزویر می باید شکست !

 

[صآبا]

تا کی از تزویر باشم رهنمای؟ تا کی از پندار باشم خودپرست؟
پرده ی پندار می باید درید، توبه ی تزویر می باید شکست !

دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی
من نه طانم که دگر گوش به تزویر کنم

 

[riri]

دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی
من نه طانم که دگر گوش به تزویر کنم

دیده ای نیست نبیند رخ زیبای تو را
نیست گوشی که همی نشنود آوای تو را

 

[صآبا]

دیده ای نیست نبیند رخ زیبای تو را
نیست گوشی که همی نشنود آوای تو را

دیده از بهر تو خون‌بار شد ای مردم چشم
مردمی کن مشو از دیده خون‌بار جدا

 

[riri]

دیده از بهر تو خون‌بار شد ای مردم چشم
مردمی کن مشو از دیده خون‌بار جدا

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حال مردمان چون است

 

[صآبا]

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حال مردمان چون است

آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد
خون است بیا ببین که چون می‌ریزد

 

[2025/8/8]

آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد
خون است بیا ببین که چون می‌ریزد

مقدار یار هم‌نفس چون من نداند هیچ‌کس
ماهی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را

 

[riri]

مقدار یار هم‌نفس چون من نداند هیچ‌کس
ماهی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را

نداند کسی کان سپهبد کجاست
درست است یا در دم اژدهاست

 

[صآبا]

نداند کسی کان سپهبد کجاست
درست است یا در دم اژدهاست

گرچه کله‌های سپهبد بود
اصل نباشد ز تعمد بود

 

[riri]

گرچه کله‌های سپهبد بود
اصل نباشد ز تعمد بود

شنیدم که یک روز در حله ای
سخن گفت عابدی با کله ای

 

[صآبا]

شنیدم که یک روز در حله ای
سخن گفت عابدی با کله ای

اون کلاهه ولی باشه:)

از هر چه بگذریم سخن دوست خوش‌تر است
پیغام آشنا نفس روح‌‌پرور است

 

[riri]

اون کلاهه ولی باشه:)

از هر چه بگذریم سخن دوست خوش‌تر است
پیغام آشنا نفس روح‌‌پرور است

اوه اوه گفتم نمیشه خوندش🤦‍♀️🤦‍♀️😭

در این زمانه هیچکس خودش نیست
کسی به قدر یک نفس خودش نیست

 

[صآبا]

اوه اوه گفتم نمیشه خوندش🤦‍♀️🤦‍♀️😭

در این زمانه هیچکس خودش نیست
کسی به قدر یک نفس خودش نیست

در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پرملال ما، پرنده پر نمی‌زند

 

[زهرای خوشحال (:]

در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پرملال ما، پرنده پر نمی‌زند

دشت
به هر جا بنگرم کوه و در و دشت
نشان روی زیبای ته وینم

 

[riri]

دشت
به هر جا بنگرم کوه و در و دشت
نشان روی زیبای ته وینم

تن آدمی شریف است به جان آدمیت
نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

 

[زهرای خوشحال (:]

تن آدمی شریف است به جان آدمیت
نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

لباس
لباسی دوختم بر قامت دل
ز پود محنت و تار محبت

 

[riri]

لباس
لباسی دوختم بر قامت دل
ز پود محنت و تار محبت

این که تو داری قیامت است نه قامت
وین نه تبسم که معجزه ست و کرامت

 

[زهرای خوشحال (:]

این که تو داری قیامت است نه قامت
وین نه تبسم که معجزه ست و کرامت

کرامت
شرف نفس به جود است و کرامت به سجود
هر که این دو ندارد عدمش به ز وجود

 

[صآبا]

کرامت
شرف نفس به جود است و کرامت به سجود
هر که این دو ندارد عدمش به ز وجود

چه چاره ده مه برج شرف به خانه ماست
که از شعاع و شفق رشگ ماه چاردهند

 

[زهرای خوشحال (:]

چه چاره ده مه برج شرف به خانه ماست
که از شعاع و شفق رشگ ماه چاردهند

ماه فرو ماند از جمال محمد (ص)
سرو نباشد به اعتدال محمد (ص)