• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

شاعرانه های کاربران

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع محمد
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
یک بیت یکی از شعرامه:

دوری ز تو چون روزه و دیدار چو آب‌ست
من تشنه و تو، میل به افطار نداری...
 
سوی صدای سکوت رفتن دیگر سادگیست
پرواز در ژرفای حقیقت بس دیوانگیست :|
اوج شاعری من :|

می زن و رو به کوچه دیار عاشقان
که مست آنم ان زیباروی جاودان
مه در برابر تا کمر خم آنچنان(هلال ماه :) )
ای دلا این یار کیست آن یار شاه دلبران:| :|

بر آمدن تابستان بنیاد بکن
حالی خوش باش و عمر بر باد مکن :|

یادش بخیر اول تابستون گفته بودم...:-l

من آن باد دل انگیزم
دست کشم بر سر نیزارها
رقص دهم زلف پریشانت را
نفس گرم تو باشم روح بخشم تو را
گذر از خانه ای بی روح رقص دهم پرده مشکین دلت را :)

چیزی نمی ارزد این ماه آیا؟
مهتاب وقتی به تو می نگرد آیا؟
دامنه موج موهایت وسیع است
تا کجا میرود این دشت بی انتها آیا؟
تا کی من اسیر زمانه باشم
چه زمانی آزاد خواهم شد آیا؟
بهار همان آن سرسبز کرد دشت را
چه کسی دل پژمرده تو را سبز میکند آیا؟
ماهیگیر منتظر ماهی قرمز
نمی داند کوسه ها خوردند ماهی ها را آیا؟
ناخدای نابینا در گرداب وحشت و ترس
نمیداند دریا آرامتر شده است آیا؟

دیدم امروز ماه زیبا تر شده است
با آوای ساز دلم هم نوا تر شده است
سنگ میزنم به دریا و می پندارم
با همین سنگ زدن ماه بیدار شده است
به عکس رخ مهتاب می نگرم و میبینم
امشب او چه بی اعتنا شده است
پرسیدم از او تا کجا بین من و تو فاصله است
دیدم این پاسخ از از آن پرسش سوالی تر شده است
گفتم این پروانه آخر میسوزد با شعله تو
گفت بگذار بسوزد زمانه بی وفا تر شده است
گفتم چه گنه کرده دلم که سخت در آرزوی توست؟
گفت تازگی ها دل تو سخت گنهکار شده است
هر روز در آن شهر میبینم دیوانه سنگی را
دیدم آن دیوانه دلش هم سنگی شده است

:)
 
آخرین ویرایش:
بی ربط به تاپیک یه چیزی بگم.
هیچ وقت نگید "خیلی چرته میدونم".
اینطوری حتی اگه چرت نباشه هم چرت به نظر میاد.
 
گر زمرّد بینی‌اش ، چشمی دگر نابیندش...
چون شود عاشق که او ساکن به دنیای تو نیست؟


(چون=چگونه) :-"
 
هر روز که با تو من قراری داشتم
از اولِ صبح ، بی‌قراری داشتم ...!
 
یه بیت از شعر خودمه::-"
سحر از شرق نوایی به دلم سور شده
که تو ای مهر سحر غم از دلت دور شده
 
ای دریغا چند با اندوه و ماتم سوختم
دیدمت سنگین دل و در آتش غم سوختم
از برای یار خاکستر شدن کم فخر نیست!
بیش می‌سوزان مرا کز بهر تو کم سوختم
 
از بهر چه از مرگ گریزان باشم؟
هر لحظه پی فرار و لرزان باشم؟!
هم از زر و سیم روی گیران باشم
هم مفتخرم که خاک ایران باشم
 
آخرین ویرایش:
شیر سماور، آه شیر سماور، اگزوز خاور ، به چشم داور !
 
Back
بالا