قشنگ‌ترین بیت‌هایی که شنیدید

[sadafak]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

ما چون ز دری پای کشیدیم،کشیدیم
امـّید ز هر کس که بریدیم،بـریــدیم
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
از گوشه‌ی بامی که پریدیم،پریدیم​

وحشی بافقی

 

[آقا فریبرز]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

گـو لیلی ازین سرای دلگیر
آن لحظه که می‌برید زنجیر
.
درمهر تو تن‌به خاک می‌داد
بر یـاد تو جان ِ پـاک می‌ داد​

واقعا اسم شاعرشم بگم؟؟

 

[Ali Kh]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

1-بیستون بر سر راه است مباد از شیرین
خبری گفته و غمگین دل فرهاد کنید (ملک الشعرای بهار)


2-خاک بغداد به مرگ خلفا می گرید
ورنه این شط روان چیست که در بغداد است (خواجوی کرمانی)


3-مبادا چنین هرگز آیین من سزا نیست این کار در دین من

که ایرانیان را به کشتن دهم خود اندر جهان تاج بر سر نهم

(فردوسی)

 

[آقا فریبرز]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

یاد من باشد فردا حتما
باور این را بکنم، که دگر فرصت نیست
و بدانم که اگر دیر کنم ،مهلتی نیست مرا
و بدانم که شبی خواهم رفت
و شبی هست، که نیست، پس از آن فردایی​

فریدون مشیری​

من از آن روز که دربند توام آزادم
پادشاهم که به دست تو اسیر افتادم
به وفای تو کز آن روز که دلبند منی
دل نبستم به وفای کس و در نگشادم​

سعدی​

 

[maleck :)]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

غم در دل تنگ من از آن است که نیست
یک دوست که با او غم دل بتوان گفت

حافظ

 

[Ромина]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

شور فرهادم به پرسش سر به زیر افکنده بود
ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا؟؟
"شهریار"

بگفت ار من کنم در وی نگاهی؟
بگفت آفاق را سوزم به آهی

نظامی

 

[FaRZANEH15]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

نَـه بَستـه اَم بـه کَـس دل
نَـه بَستـه کـس بـه مـَن دل
چـو تَختـه پـاره بَـر مـوج
رَهـا رَهـا رَهـا مـَن ..

سیمین بهبهانی

 

[Frmesk]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

بر روی ِما خدا نگاه ِخنده میزند
گرچه ره به ساحل لطفش نبرده‌ایم
زیرا چو عابدان سیه‌کار خرقه‌پوش
پنهان ز دیدگان خدا می نخورده‌ایم...

+فروغ

 

[maleck :)]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا
ما همه بنده و این قوم خداوندانند

حافظ

 

[maleck :)]

پاسخ : قشنگ ترین بیت‌هایی که شنیدید ...

آخرالامر گل کوزه گران خواهی شد
حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی

حافظ