
به نقل از uniQue :کاری ندارم کی برگزار کرد و کی؟ من میگم راههای دیگه ای هم وجود داشته واسه این به اصطلاح تبلیغ فرهنگ ایرانمون.......
این فقر اگه برطرف نشه( البته درستش اینه که کنترل نشه ) ممکنه ریشه یه ملتو بسوزونه و فرهنگو ببره زیر خاک .........
پس اولویت با کنترل فقر بوده به نظره من ...........
1. بیشتر میشد. هی ما بگیم بیشتر میشد، هی شما بگو بیشتر نمیشد. اینطوری که نمیشه! رو استدلال صحبت کنید.به نقل از منتظر؟! :1. اتفاقا اعتبار ایران بیشتر نمیشد ...
2.وقتی یه کشوری اینقد عرضه نداره که برای یه جشن غذاشو به کشور دیگه سفارش میده ( حتی اگه اون جشن راجع به تاریخ و فرهنگ خودش باشه ) ...
3. وقتی شاه یه مملکت که نفر اول سیاسی یه کشور هست دست سران کشورهای دیگه رو می بوسه ( که این از نظر دیپلماتیک فاجعه اس )
4.وقتی توی این جشن شما حتی یه جنس تولید داخل هم پیدا نمی کنید ...
5.این جشن نه تنها به اعتبار ایران کمک نمی کنه بلکه حتی چهره اونو در جهان خراب تر(از اون چیزی که بود) می کنه ..
بعد با این اوضاع(که خود افراد مملکت به تولید کنندگان اعتماد ندارن ) به نظرتون کشورای دیگه حاضر میشدن سرمایه گذاری کنن؟؟؟

خب من نه علمشو دارم نه اطلاعاتم به روزه .... ولی برگزاریه اون جشنها اخرین راه نبوده .......به نقل از Ehem_Ehem :من جهت گیری نمیکنم. نظری هم در این مورد ندارم.
اما : شما یه راه دیگه پیشنهاد کنید؟
فقر رو چطور باید کنترل کرد؟ سوختن ریشه یک مملکت رو به چی می بینین شما ؟
در اینصورت حق اظهار نظر در این مورد رو ندارید. جداً میگم، اصلاً هم قصدم توهین و تحقیر و فلان نیست. کاملاً دوستانه. باید کسی که علمشو داره جواب بده.به نقل از uniQue :خب من نه علمشو دارم نه اطلاعاتم به روزه .... ولی برگزاریه اون جشنها اخرین راه نبوده .......
ببینید. سرمایه ای که گذاشتن، نه من میتونم بگم ده برابرش برگشته، نه شما میتونی بگی هدر رفته ! سرمایه گذاری خارجی، مثل سرمایه انسانی موضوعیه که کاملاً نسبیه. باید بررسی کنیم ببینیم آمار سرمایه گذاری خارجی در طی مثلا بیست سال اتخاذ یک نوع سیاست ( که اینجا سیاست مورد نظر ما برگزاری اون جشن هاست ) تغییری کرده یا نه. و این مورد از طریق آمار هایی که سازمان ها و موسسات معتبر ارائه میکنن قابل بررسیه. و کار یک تاپیک هم نیست و نیازه که یک تیم در طی مدت زیادی روش کار کنن. باید از لحاظ سرمایه گذاری جارجی، گردشگری، فلان و فلان بررسی شه.به نقل از uniQue :فقر رو نمیشه ریشه کن کرد اما هرکسی به اندازه خدش میتونه یه قدمی در جلوگیری از اون داشته باشه چه برسه به سرمایه بزرگی که واسه اون جشنا گذاشتن ..............
ادم گرسنه نمیره دنبال عاشقی (منظورم عشق به وطنه) و .........
خُب. به نمودار رشد سرمایه گذاری خارجی یه نگاهی بندازیم. از تاریخ اولین برگزاری، تا انقلاب اسلامی.[nb]1979[/nb]جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران نام مجموعه جشنهایی است که به مناسبت دوهزار و پانصد سال تاریخ مدون شاهنشاهی ایران و در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی از تاریخ ۱۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۷۱ (برابر با ۲۰ تا ۲۴ مهر ۱۳۵۰) در تخت جمشید برگزار شد. در این جشنها، سران حکومتی و پادشاهان ۶۹ کشور جهان شرکت کردند و تمدن و تاریخ کهن ایران را ارج نهادند.
که برای 8 سال برگزاری، حدود 176 میلیون دلار میشه. نهصد و نه میلیون و شصت هزار دلار جذب سرمایه گذاری خارجی و 176 میلیون دلار خرج! نمی ارزه ! [nb]البته بی انصافی نکنم. جذب سرمایه گذاری خارجی صرفاً بخاطر این جشن ها نبوده! و این جشن ها ظاهراً یکی از عواملش بودن.[/nb]هزینه برگزاری جشنها و ساخت تاسیسات جانبی و بناها معادل حدود ۱۲۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون تومان( معادل حدود 22 ميليون دلار با نرخ برابري سال 1350) از سوی منابع مختلف ذکر شدهاست.

2-غذا رو که با یه سرچ ساده میتونی بفهمی تو پستای قبلی هم لینکشو دادمبه نقل از Ehem_Ehem :1. بیشتر میشد. هی ما بگیم بیشتر میشد، هی شما بگو بیشتر نمیشد. اینطوری که نمیشه! رو استدلال صحبت کنید.
2.جریان غذا رو توضیح میدی؟ چه منبعی برای تایید این قضیه داری؟
3. دست سران کدوم کشور رو بوسیده؟ مدرک ؟
4. شما خودتون از اجناس فرانسوی استفاده می کردید تو اون جشن ها؟ بودید که ببینید؟
5. شما راهی برای افزایش اعتبار کشور پیشنهاد بدید.
2. بنده لینکی که دادید رو معبر نمیدونم. یک خبرگزاری داخلی وابسته به دولت قابل استناد نیست.به نقل از منتظر؟! :2-غذا رو که با یه سرچ ساده میتونی بفهمی تو پستای قبلی هم لینکشو دادم
3-عکسش رو گذاشتم
اینجا
4- اسناد رو بخونید

2- و 4- کتابایی هست که افرادی که توی این جشن بودند نوشتن ( مثل آخرین سفر شاه و کتاب عقاب و شیر جیمز بیل و ...)به نقل از Ehem_Ehem :2. بنده لینکی که دادید رو معبر نمیدونم. یک خبرگزاری داخلی وابسته به دولت قابل استناد نیست.
3. رسم! چیزی که هیچوقت چیزی ازش نفهمیدیم! ببین، اگر به خاطر داشته باشی، همسر پرینس ویلیام زمانی که در المپیک میخواست جایزه ایرانی هارو بده، باهاشون دست نمیداد و روبوسی نمیکرد. این یعنی "من به رسم و دین شما احترام میگذارم." تابع از اون، بوسیدن دست اون ملکه، احترام به رسم اون مملکت هست. شما اگر فیلم های قدیمی تیپ مادام و موسیویی رو ببینی، تمام مردان زمان ملاقات با یه زن، دستش رو میبوسند. همینطور در تایتانیک دیدیم که jack دست rose رو در یک میهمانی رسمی به رسم بوسید.
4. نخیر. شما بخونید! کدوم سند؟ نوشته های علی اکبر ولایتی رو سند میدونید شما؟
سند میدونی یعنی چی؟ سند یعنی اون استدلالی که دو پست بالاتر، با آنالیز آمار و ارقام به شما ارائه دادم! در مورد اون چی میگی شما؟

