پاسخ : تبعیض بین فرزندان
من راجع به بقیه فعلـا اظهار نظر نمی کنم

اما خب توی خانواده ی خودمون:
من فرزند اول خانواده ام

میشه گفت خیلی هم بهم بها میدن ! نه تنها توی خانواده بلکه تو کل فامیل ! خب اینـا باعث تضعیف روحیه ی خواهر کوچیک ترم میشه ( دوسال از من کوچیک تره ) ینی من کاملـا حس می کنم اعتماد به نفسش اومده پایین کلـا منو به بُت میبینه ! تقریبا تو تمام کاراش نظر میخواد ازم و اگه نظر من مخالف نظر اون باشه بی برو برگرد حرف منو قبول می کنه

من اصـا دوس ندارم اینجوری باشه ! حس می کنم ممکنه بعدا تو جامعه براش مشکل پیش بیاد ! و حس می کنم این حسو پدر و مادرم توی اون ایجاد کردن

الـآن که بهشون میگم خانواده ی محترم این خواهر من اینجوریه و این تقصیر شماست اونا دارن سعی می کنن این مشکلو برطرف کنن ! [ اینم در نظر داشته باشید خواهر من خیلی خیلی خیلی مغرور و کله شق و در عین حال مهربون و خوش قلبه ! پس هیچ وقت اعتراف نمیکنه اما خب چهارده سال زندگی با اون منو به این نتیجه ها رسوند

]
بازم اینچیزا باعث شده خواهر من شبیه بچه ها رفتار کنه
و حـالـا بذارید منم یکم اعتراض کنم

فرزند اول بودن من باعث میشه ازم انتظار داشته باشن همیشه درست ترین و بهترین باشم و انتخابام درست و بهترین باشه

میخوان اکثر مواقع کوتاه بیام بین درگیریای خودم و خواهرم

ازم میخوان هوای خواهرمو داشته باشم چون من بزرگ ترم ! اگه من یه اشتباه کوچیکی کنم و خواهرم هم همون اشتباه رو کنه بی شک من صد برابر بیشتر سرزنش میشم !

هیچ وقت ازم انتظار ندارن بچه باشم !

این رفتارای خانوادم باعث میشه علارقم تمام مهربونی ها و صمیمیت های بینمون من هیچ وقت به پدر و مادرم به چشم یک دوست صمیمی نگاه نکنم

و واقعا درد دل کردن باهاشون رو برام غیر ممکن میکنه ! واسه همین بعضی مواقع واقعا منفجر میشم میخوام حرف بزنم اتوماتیک گریه ام میاد

اینا فقط تعدادی جزئی از مشکلـات بود !
حالـا بماند این تبعیض ها کلی مزایا هم دارن

ولی خانوادمون هرگز جوری این تفاوت ها رو قائل نشدن که من حتی یه لحظه تو زندگیم به خواهرم حسودی کنم !! اونم فکر کنم هرگز حسودی نکرده