تا سره کوچه من نمیتونم تنها برم
) که خب هیچ وقت علاقه ای ندارم برم 
یه ساله که دوستای دیگه ای دارم و واقعا خیلی خوبن؛ پدر و مادرم هم مخالفتی ندارن وقتی که بخوام باهاشون جایی برم؛ فقط میگم که امروز داریم با بچه ها میریم پارک و این که درس زیادی هم ندارم(این نکته ی خیلی مهمیه 
) و بعضی وقتا هم میپرسن با کیا میری و اینکه ت تاریک شدن هوا برگردم 
آخه شما که نمی دونی من تا یه ماه پیش آزاد بودم یکی از این پسرای نقطه چین جامعه زنگ زد خونمون گفت با کوثر کار دارم من بیچاره هم از همه جا بیخبر . خلاصه از اون وقت به بعد تو چهار دیواری موندم اگه هم برم بیرون باید با مامان یا یکی برم.الان این وسط تقصیر من چی بود نمی دونمبه نقل از speed :آره قبول دارم جامعه مشکل داره اما ما هستیم که جامعه رو تشکیل میدیم مگه نه؟
پس اگه جامعه مشکلی داره مشکل از ماست..
نكه بگين ميترسم ها چون مامانم ميترسه 
من موندم من نميترسم مامانم جاي من مي ترسه انگار بيرون لولو داره مي خواد منو بخوره 
ولي در هر حال ( ديروز تنهايي رفتم تا كانون امتحان دادم مامانمم بهم زنگ نزد :-\ برام جالب بود رفتم خونه ديديدم هنوز خوابه 
اره ديگه دليله اين كاراشونميدونم هرچقدر مامانم گير بابام ريلكس راحت اخ ا انقدر اين بابام رو دوست دارم تازه به مامانمم ميگه گناه داره ب خدا دخترم بذار بره بيرون خب ديگه فقط ازاين ب اين نتيجه ميرسيم هردوشون دوسم دارن 
