یه چیزی که هست اینه که واقعا زیاد تو دانشگاه تغییر میکنید. یه مدل هست که تحت جو قرار میگیرید اما یه مدل خوب ش هم هست اینه که نفکراتتون به ثبات میرسه! این تغییر دوم خیلی مهمه به نظر من و واقعا دنبالش باشید. کار یکی دوماه هم نیست. شاید واقعا چند سال طول بکشه. بابت همین سعی کنید اگه تو یه زمینه ای هنوز به ثبات عقیده و تفکر نرسیدید، خیلی نظرتونو جار نزنید و سرش بحث و پافشاری نکنید. یک اینکه وقتی ثبات ندارید بدیهتن اطلاعات کافی هم ندارید که بحث کنید. دو اینکه بازم چون ثبات ندارید نظرتون عوض میشه و هی عوض میشه و هی عوض میشه. این یه خورده رو مخه. اینکه یه نفر هی هرروز یه فازی داشته باشه.
سکوت کردن رو یاد بگیرید. خیلی زیاد بدردتون میخوره. تو دانشگاه، محل کار، گروه های دوستانه، خوابگاه و ... . یه سری چیزا ارزش جواب دادن نداره. و این رو شما تو اون لحظه متوجه نمیشید و بعد از یه سال میفهمید که کاش اون بار تو ترم یک سکوت میکردید تا بقیه داستان پیش نمیومد.
اگه از شهرستان میاید تهران خیلی افسردگی نگیرید که مثلا نکنه دختر تهرانیا داف ن و فلان. یا خوب تر لباس میپوشن. یه سبک لباس پوشیدن دارید همتون. همونو بپوشید. بزارید بگن فلانی سبک خودشو داره و واقعا واقعا واقعا تفاوتی بین تهرانی و شهرستانی نیست! تفاوت در سلیقه هاست. تفاوت در نگاه هاست. این رو ربط ندید به شهر طرف.
