مشاعره

[ای فر]

تیر و کمان عشق را هر که ندیده ،گو ببین
پشت خمیده مرا ، قد کشیده تو را
فروغی بسطامی

 

[Reza43]

اگر خورشید بر یک حال بودی
شعاع او به یک منوال بودی

شیخ محمود شبستری

 

[برفــــ]

اگر خورشید بر یک حال بودی
شعاع او به یک منوال بودی

شیخ محمود شبستری

یک روز ز بند عالم آزاد نیم
یک دم زدن از وجود خود شاد نیم
شاگردی روزگار کردم بسیار
در کار جهان هنوز استاد نیم
خیام

 

[^N^]

من سازم ، بندی آوازم ،برگیرم ، بنوازم ....
بر تارم زخمه ی لا میزن ، راه فنا میزن ....

 

[Reza43]

نقش هستی نقشی از ایوان ماست
خاک و باد و آب، سرگردان ماست
قطره ای کز جویباری میرود
از پی انجام کاری میرود

پروین اعتصامی

 

[^N^]

دیده ام گاهی در تب ، ماه می آیید پایین
میرسد دست به سقف ملکوت
دیده ام ، سهره بهتر میخواند
گاه زخمی به پا داشته ام
زیر و بم های زمین را به من اموخته است

 

[shgh.tv]

تن به تن ذره به ذره همه انوار من اند
زانکه خورشید نهانم تننا هو یاهو

مولانا

 

[^N^]

و اینک شاخه ی نزدیک ! از سر انگشتانم پروا مکن
بی تابی انگشتانم شور ربایش نیست ، عطش آشنایی است

 

[Reza43]

تعالی الله قدیمی کو به یک دم
کند آغاز و انجام دو عالم

شیخ محمود شبستری

 

[^N^]

مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست
یا شب و روز بجز فکر توام کاری هست

 

[Reza43]

تن محنت کشی دیرم خدایا
دل با غم خوشی دیرم خدایا
ز شوق مسکن و داد غریبی
به سینه آتشی دیرم خدایا

باباطاهر

 

[^N^]

ای اهل هنر قصه همین است که گفتم
هان تا نفروشید یقینی به گمانی

 

[Reza43]

یکی از بحر وحدت گفت انا الحق
یکی از قرب و بعد و سیر زورق

شیخ محمود شبستری

 

[panah]

قلندران حقیقت به نیم جو نخرند
قبای اطلس آن کس که از هنر عاریست

 

[Shkf.tv]

قلندران حقیقت به نیم جو نخرند
قبای اطلس آن کس که از هنر عاریست

تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش
رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما

 

[آرش.]

تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش
رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما

ای آسمان باور نکن .
کاین پیکر محزون منم..
من نیستم!..
رفت عمر من، از دست من
این عمر پست و مست من
یک عمر با بخت بدش بگریستم، بگریستم!
لیک عمری پای اندر گلم
باری نپرسید از دلم
من کیستم؟ من چیستم؟

 

[Reza43]

مقام دلگشایش جمع جمع است
جمال جانفزایش شمع جمع است

شیخ محمود شبستری

 

[A4i9]

توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

 

[^__^]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

 

[برفــــ]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

در وصل جمالش گل خندان منست
در هجر خیالش دل و ایمان منست