مشاعره ی شاعران

[Radikal]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

درون کافه ای تعطیل ،میان سایه دیوار

تبی حس میشود اما کسی جان میدهد انگار

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

رسم دنیا شده غم،دوست ندارم غم را
غم من دنیاییست ک به یاری دادم

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

رسم دنیا شده غم،دوست ندارم غم را
غم من دنیاییست ک به یاری دادم

مستیِ من ، چارهِ درد من ست

هُرم وجود و تن سرد من ست


.

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

دوای درد من آن چشم هاییست
ک هم رنگ نگاه آسمان است
نگاهی گرم و آتش افکنی که
وجودم مامن بارانی اش است

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

*تا خاکریز ما خودش را کشانده بود دشتی پر از سوار به او خیره مانده بود*

در عشق « او » بسوزیم ، همرنگ نور گردیم

بنگر مقام ما را ! بر دار ، سرفرازیم ..


.

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

*می روم در هوای بارانی می رود از دلم پریشانی*

یادِ یاران هست و کنجی و غمی

میکشم امشب پیاپی، جام ها !


.

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

*این خاک خاک اجدادی من است حالا برای بودنش از جان گذشته ام*

مرا با قهر می گوید : «دلی در سینه ات نـبوَد »

شگفتا! بـیـدلـم کردی و بر من خرده می گیری ؟!


.

 

[Radikal]

آدم یخی

مرا با قهر می گوید : «دلی در سینه ات نـبوَد »

شگفتا! بـیـدلـم کردی و بر من خرده می گیری ؟!

یخ میزند این لحظه در میانه ی غمبار

حس میشود این سردی در جهان آدم وار

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

روانـه میشـود دلـم بسـوی عـشـق تـو ولـی
دلـت چـه تنـد و بـی هـوا بـرفـت سـوی دیگـری

 

[...SaMaN...]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

یک دم، اگرم بیش نباشد باقی
آن را به سرای تو دویدن خواهم

 

[ranjame]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

یک دم، اگرم بیش نباشد باقی
آن را به سرای تو دویدن خواهم

می ناب و شب و شمع و خم میخانه می گوید
که از ما بهتر آن باشد که یاری باشدت در بر

 

[mhjh]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

رو بر در میخانه و شرابی بطلب
گر مست شوی چیره شود بر تو عرب

 

[Radikal]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

این شعری بود که خودم گفتم طولانیه یکم ، اما مصرع اول همه ی ابیاتش ماله منه ، مصرع دوم ماله خیام :د

باد و باران و بهار و نغمه ی خیره سران / بنشین و دمی به شادمانی گذران

 

[ranjame]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

این شعری بود که خودم گفتم طولانیه یکم ، اما مصرع اول همه ی ابیاتش ماله منه ، مصرع دوم ماله خیام :د

باد و باران و بهار و نغمه ی خیره سران / بنشین و دمی به شادمانی گذران

چرا خیره سران؟ :د

نگفتمت مگر امشب رها مکن آن مو
که از شکنج سیاهش دلی پریشان شد

 

[mhjh]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

در اوج ناامیدی امید سوسو میزند
دریاب آن را نا امید ، یاس از دلت بیرون بکن

 

[...SaMaN...]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

نبردم داد و آهم نزد آفاق
همه دردت همان در دل بماند :)

عجب چیزی شد!

 

[رعنــا]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

داغ عشقم را ندیدند و کسی یارم نبود
شاید این دنیای ظالم هم مرا از یاد برد!

 

[...SaMaN...]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

در ظلمت شب هیچ نمایان نبود
آنقدر که چشمان تو روشن بودند

 

[رعنــا]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

دل تو را دادم که شاید درد من درمان کنی
دردها افزودی و از عشق تو فرهاد مرد...

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

درد دل دارم بگویم یا نگویم؟؟؟
حرف هایی دارم بزنم یا نزنم؟؟