تحریکات جنسی، ترشحات هنری

[میکائیل]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

:د
درسته. شاعرا لزوماً پاك نبودن و خب مثل همه خاكي بودن. ( خاكي در برابر آسماني ! ) ولي آيا صرفاً اين مغبچه ( كه كم هست توي اشعار ) و يا الفاظي كه از جانب مولانا اشاره كردي ( كه باز هم خيلي كم هستن ) بودن كه باعث خلاقيت ادبي ميشدن؟ خب نه! بايد به نوع تفكر شاعر نگاه كرد. [ مولانا اغلب اشعارش رو در حالات غير طبيعي ميگفت و مريدان اونا رو مينوشتن. حالاتي مثل سماع ]
اتفاقاً درسته. مغبچه و كودكان زيبا نماد شعري تحريكات جنسي رو دارن كه اغلب الفاظ "راه زن دين و دل" و اينجور چيزا باهاشونه.

و برگشتن حالت عادي: اگر عوض شدن مدل تصوير باعث برگشت خلاقيت شده كه يه بحث ديگست و خب مربوط به مغزه. اما شايد مربوط به انگيزش باشه باز هم كه تصاوير جديد روياها رو تشديد ميكنن.

اداي كسي رو در اوردن لزوماً مارو رو تبديل به اون فرد نميكنه. و درس نخوندن تو شايد به دليل انگيزه ي غير كافي بوده. مبرهنه تو به موسيقي علاقه ي بيشتري داري.

انگيزه هم حالات طبيعيه مغزه ديگه! :د

+آيا تو از روي قصد تصميم به الگو برداري از انيشتين داشتي يا صرفاً به انيشتين، قهوه و بيداري علاقه داري؟ يعني اين علايق رو در راهبرد درس خوندن استفاده ميكردي؟

مسئله ای که وجود داره اینه که ما داریم از 2مبحث کاملا متفاوت حرف میزنیم. ایجاد انگیزه که یه فرآیند کاملا آگاهانس و تحریک مغز به طور ناآگاهانه با یه سری تصاویر تحریک آمیز جنسی که یه فرآیند کاملا غریزیه.

انیشتین و قهوه و بی خوابی واسه من یه جور تقلید و الگوبرداری نبوده. ینی برخورد من با این 3 مورد کاملا ناآگاهانه بوده، درست مثل اعضای گروه که برخوردشون با اون عکسا کاملا ناآگاهانه بوده. اون تصاویر نتیجه داد اما انیشتین و قهوه و بی خوابی نتیجه نداد. و این ینی یه عنصری تو اون تصاویر وجود داره که تو انیشتین و قهوه و بی خوابی وجود نداره. و من فک میکنم اون عنصر، تحریک آمیز بودن این تصاویر از لحاظ جنسی باشه.
اما اگه با انیشتین و قهوه و بی خوابی برخوردی ناآگاهانه صورت بگیره و به منظور ایجاد انگیزه استفاده بشه میشه مثه مثال معلم پیانو شما که در اون مورد هم شما کاملا آگاهانه اون شرایط رو فراهم کردی. و این قابل قیاس با اون تصاویر تحریک آمیز جنسی نیس.

 

[nik1997]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

[quote/]مسئله ای که وجود داره اینه که ما داریم از 2مبحث کاملا متفاوت حرف میزنیم. ایجاد انگیزه که یه فرآیند کاملا آگاهانس و تحریک مغز به طور ناآگاهانه با یه سری تصاویر تحریک آمیز جنسی که یه فرآیند کاملا غریزیه.

انیشتین و قهوه و بی خوابی واسه من یه جور تقلید و الگوبرداری نبوده. ینی برخورد من با این 3 مورد کاملا ناآگاهانه بوده، درست مثل اعضای گروه که برخوردشون با اون عکسا کاملا ناآگاهانه بوده. اون تصاویر نتیجه داد اما انیشتین و قهوه و بی خوابی نتیجه نداد. و این ینی یه عنصری تو اون تصاویر وجود داره که تو انیشتین و قهوه و بی خوابی وجود نداره. و من فک میکنم اون عنصر، تحریک آمیز بودن این تصاویر از لحاظ جنسی باشه.
اما اگه با انیشتین و قهوه و بی خوابی برخوردی ناآگاهانه صورت بگیره و به منظور ایجاد انگیزه استفاده بشه میشه مثه مثال معلم پیانو شما که در اون مورد هم شما کاملا آگاهانه اون شرایط رو فراهم کردی. و این قابل قیاس با اون تصاویر تحریک آمیز جنسی نیس.
[/quote]
قضیه دوپامین یه فرآیند فیزیولوژیک ه ک همونطور ک یکی از دوستان گفتن با خلاقیت رابطه مستقیم داره.حالا انیشتین و قهوه و بی خوابی، آیا اینا اصلا برا شما تحریک آمیزن؟ خوب نه در نتیجه دوپامینی نیس ک خلاقیتی ایجاد کنه.
یه چیزیم ک باید بش اشاره کنم قسمتی از مغزه به نام آمیگدال ک محل احساسات جنسی ، ترس و... ک با یه قسمت دیگ از مغز به نام هیپوکامپ ،ک محل ثبت خاطرات بدون احساسه،ارتباط مستقیم داره. پس کسی ک سر کلاس پیانوش بوی عطر خاصی رو احساس میکنه، تو تمریناش هم در حظور اون بو با احتمال بالاتری بهتر میزنه.و خوب من فکر میکنم اگ شما هم با آقای انیشتین قهوه میخوردیدو شبا بیدار میموندید ، در حظور بو و طعم همون قهوه میتونستید آدم درس خونی بشید....

 

[happiestchemist]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

قضیه دوپامین کاملا مرتبطه

 

[Ehem_Ehem]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

من در این مورد نظری ندارم، البته نظر دارم ولی حس تایپ کردن ندارم. مثال می‌آرم فقط.
حافظ :

گر چنین جلوه کند مغبچه باده فروش / خاکروب در میخانه کنم مژگان را
-
ای نازنین پسر تو چه مذهب گرفته ای / کت خون ما حلالتر از شیر مادر است
-
گر آن شیرین پسر خونم بریزد / دلا چون شیر مادر کن حلالش
-
پدر تجربه ای دل تویی آخر ز چه روی / طمع مهر و وفا زین پسران می داری


سعدی هم که استاده! متن زیر رو عیناً از یکی از کامنت های وبسایت گنجور کپی می‌کنم.

سعدی از شاعران شاهد بازیست که در جای جای آثارش معشوق مذکر رفت و آمد میکند خصوصا در باب پنجم گلستانش.
اما از آنجایی که کارش پند است چون معلمی به خانواده ها نصیحت میکند که پسرانشان را از امردبازان حفظ کنند ونقش مشوق بازی میکند برای مردان در باره ازدواج و نهی میکند آنها را از شاهد بازی!و اصلا گویا در آن دوره هم یکی از دغدغه های خانواده ها حفظ فرزندانشان بوده تا جایی که پای مراقب وسط بوده و به اصطلاح امروزی ها بپا!این مراقبت هاگاهی شوخی با اطفال را نیز شامل میشده (یعنی شما باید مراقب میبودید مبادا کسی به فرزند دلبندتان بگوید نازی یا خوشگل یا هتا به به چه شاه پسری)و این مراقبتها تا ریش درآوردن فرزند ادامه داشته ..ایشان در جایی هم پافشاری دارند بر این مساله که در غزلیات هم به وفور سعدی از شاهد و شاهد بازی سخن رانده اما بسیار لطیف و در لفافه است و برای همگان قابل فهم نیست که مرادش معشوق مذکر بوده
این خلاصه ای بود( از بخش سعدی کتاب شاهد بازاری دکتر شمیسا برای حفظ امانت)

همونطور که این عزیز اشاره کرد، دکتر سیروس شميسا یک اثر بسیار خوب در این مورد دارند، بنام شاهد بازی ادبیات فارسی.
پ.ن : الان كه دقت ميكنم نوشتم ربط زيادى به موضوع تاپيك نداره.

 

[kia.celever]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

من این آزمایش شما رو انجام دادم و نتیجه‌ی جالبی گرفتم.
وقتی نشستم پشت پیانو بداهه‌ای که زدم رو ضبط کردم. و اون موقع به نظرم می‌رسید که واقعاً یه سروگردن از قبلی‌ها بالاتر و زیباتره. ولی فرداش که دوباره به اون قطعه‌ی ضبط شده
گوش کردم به نظرم خیلی فرقی با بقیه نداشت. حالا می‌خوام بگم امکانش هست که تحریکات جنسی صرفاً باعث یه جور ادراک قوی‌تر نسبت به آثار هنری بشن؟ یا یه نوع توهّم هنری؟

 

[میکائیل]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

من این آزمایش شما رو انجام دادم و نتیجه‌ی جالبی گرفتم.
وقتی نشستم پشت پیانو بداهه‌ای که زدم رو ضبط کردم. و اون موقع به نظرم می‌رسید که واقعاً یه سروگردن از قبلی‌ها بالاتر و زیباتره. ولی فرداش که دوباره به اون قطعه‌ی ضبط شده
گوش کردم به نظرم خیلی فرقی با بقیه نداشت. حالا می‌خوام بگم امکانش هست که تحریکات جنسی صرفاً باعث یه جور ادراک قوی‌تر نسبت به آثار هنری بشن؟ یا یه نوع توهّم هنری؟

اول باید بگم خیلی خوشحالم از اون آدمایی نیستی که صرفا با حرف قانع میشن... :)
اما منم این آزمایشو انجام دادم... یه دو نوازی بیس درامز بود که یکی از دوستان فیلم گرفت و تو fb گذاشت اتفاقا... چند نکته جالب در مورد این تجربه وجود داشت... یکی این که اولین بار بود بداهه نوازی تو این استایلو تجربه می کردم (استایل نوازندگی خودم بیشتر رو کارایه سنگین میشینه اما این بداهه نوازی یه چیزی بین جز و فانک بود.) دوم این که بدون warm up این بداهه رو زدم... سوم این که اصلا اولین بار بود که با درامز دو نوازی می کردم... اما نتیجه ی کار فوق العاده بود... هنوزم فک می کنم جزو بهترین بداهه هایی بود که تا حالا زدم... حتی چند روز بعد یه گروه ساکن مشهد بعد از دیدن این دو نوازی پیشنهاد همکاری بهم داد که خب به خاطر تعهدی که نسبت به گروه خودم داشتم قبول نکردم فعلا... و این یعنی فقط خودم نبودم که نظر مثبتی نسبت به این بداهه نوازی داشتم و نمیشه گفت توهم هنری بوده...
ضمنا با زدن این حرفا نمی خواستم بگم که خیلی نوازنده ی خوبیمو اینا... چون خودم بهتر از هرکس دیگه میدونم تو چه سطحی هستم، هارمونی اصلا نمی دونم و تئوریم هم تعریف چندانی نداره... صرفا بیان یه تجربه بود...

 

[Billy the kid]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

آقا به شدت علاقه مند شدیم. ما از این تاپیکا تو انجمن داشتیم و خبر نداشتیم؟!

خیلی از هنرمندای تجسمی هم یه جورایی به این قضیه ربط دارن. مثلا فرانسیس بیکن، نقاش اکسپرسیونیست انگلیسی، یکی از بهترین نقاشی هاش رو که متشکل از سه تا تابلوئه، بعد از خودکشی دوست پسر مازوخیستش جورج می کشه. رابطه فرانسیس و جورج خیلی عجیب بوده، جفتشون از بیماری های روانی مَشتی رنج می بردن و دو تا شخصیت کاملا متفاوت داشتن. کلا تو نقاشی های بیکن یه ترس و وهم وحشتناکی هست که یه جورایی aggressive بودن رابطه ی این دو تا مرد رو آشکار می کنه.

هنرمندای دیگه ای هم هستن به همین شدت: آمادئو مدیلیانی، میکل آنژ( با این که هرگز ازدواج نکرد)، هانری ماتیس، گوستاو کوربه، ژان اگوست دومینیک انگر و ...
به نظرم قضیه دوپامین می تونه نقش زیادی داشته باشه.

 

[میکائیل]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

آقا به شدت علاقه مند شدیم. ما از این تاپیکا تو انجمن داشتیم و خبر نداشتیم؟!

خیلی از هنرمندای تجسمی هم یه جورایی به این قضیه ربط دارن. مثلا فرانسیس بیکن، نقاش اکسپرسیونیست انگلیسی، یکی از بهترین نقاشی هاش رو که متشکل از سه تا تابلوئه، بعد از خودکشی دوست پسر مازوخیستش جورج می کشه. رابطه فرانسیس و جورج خیلی عجیب بوده، جفتشون از بیماری های روانی مَشتی رنج می بردن و دو تا شخصیت کاملا متفاوت داشتن. کلا تو نقاشی های بیکن یه ترس و وهم وحشتناکی هست که یه جورایی aggressive بودن رابطه ی این دو تا مرد رو آشکار می کنه.

هنرمندای دیگه ای هم هستن به همین شدت: آمادئو مدیلیانی، میکل آنژ( با این که هرگز ازدواج نکرد)، هانری ماتیس، گوستاو کوربه، ژان اگوست دومینیک انگر و ...
به نظرم قضیه دوپامین می تونه نقش زیادی داشته باشه.

مدیلیانی که...
دلیل ازدواج نکردن میکل آنژ همجنسگرا بودنش بود که خب یه مثال جالبه واسه توضیح انحرافات جنسی هنرمندا... در مورد ماتیس هم شنیده بودم که تی.اس بوده بنده خدا... اما در مورد کوربه و انگر چیزی نمی دونم... مشکل شون چی بوده؟

البته پیکاسو رو هم باید اضافه کرد به این جمع... یه الکلی هوس باز نابغه...

 

[gaucho]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

سوال اینکه فقط هنر؟! زمینه هایه ی دیگه نمیتونه باشه؟

جدا از هنر میتونیم تو ریاضیات هم رنه دکارت رو بگیم که تقریبن درسی نیست که یه فرمول از دکارت نباشه حالا جدا از اینکه بیس هندسه از دکارته و دکارت با اون اوضاع جنسیش که ...

 

[Billy the kid]

پاسخ : تحریکات جنسی، ترشحات هنری

مدیلیانی که...
دلیل ازدواج نکردن میکل آنژ همجنسگرا بودنش بود که خب یه مثال جالبه واسه توضیح انحرافات جنسی هنرمندا... در مورد ماتیس هم شنیده بودم که تی.اس بوده بنده خدا... اما در مورد کوربه و انگر چیزی نمی دونم... مشکل شون چی بوده؟

البته پیکاسو رو هم باید اضافه کرد به این جمع... یه الکلی هوس باز نابغه...

هوموسکشوال بودن و انحرافات جنسی رو یکی می دونی؟ نگو لطفا!

من در مورد میکل آنژ شنیده بودم که با یه نفری( مذکر یا مونث بودنش رو نمی دونم) رابطه داشته و یه چن تایی هم نامه ازش باقی مونده. از وقتی که یارو ترکش کرده(!)، به یه مرحله ی دیگه از هنرش رسیده؛ همون موقع بوده که مجموعه پیکره های برده هاش رو نا تمام می ذاشته. که البته این نا تمام بودنشون به خاطر این نبوده که حال و حوصله تموم کردنش رو نداشته، به خاطر این بوده که ( احتمالا) حس بردگی رو این جوری بیشتر می تونه منتتقل کنه.

انگر هم از این صحنه های نود (Nude) زیاد داره تو کاراش، مخصوصا مال ِ اواخر عمرشن، که همون طور که از سبک ِ انگر بر میاد، خیلی فاز کلاسیک طور و اینا داره کارهاش، ولی مشکل شخصی ش رو نمی دونم.

کوربه هم که کلا تو فاز این بوده که هر چی که واقعی هست و اتفاق می افته رو به تصویر بکشه. اون هم توی کار های نودش یه رئالیسم عجیبی رو رعایت می کرده به خاطر همون اعتقادی که داشته.