مشاعره

[Reza43]

ترسم اي مرگ نيايی تو و من پير شوم
آنقدر زنده بمانم كه ز جان سير شوم

فرخی يزدی

ما مریدان روی سوی قبله آریم چون
روی سوی خانه خمار دارد پیر ما

حافظ

 

[دژاوو]

ما مریدان روی سوی قبله آریم چون
روی سوی خانه خمار دارد پیر ما

حافظ

از وصل تو گر نیست نصیبم عجبی نیست**** هم ظلمت و هم نور به یکجا نتوان دید

 

[Reza43]

از وصل تو گر نیست نصیبم عجبی نیست**** هم ظلمت و هم نور به یکجا نتوان دید

در هوای تو به بی پا و سری شهره شدم
یافتم در سر کوی تو عجب پا و سری

وحدت کرمانشاهی

 

[دژاوو]

در هوای تو به بی پا و سری شهره شدم
یافتم در سر کوی تو عجب پا و سری

وحدت کرمانشاهی

یادم آید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

 

[Reza43]

یادم آید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

میان جسم و جان بنگر چه فرق است
که این را غرب گیری آن چو شرق است

شیخ محمود شبستری

 

[دژاوو]

میان جسم و جان بنگر چه فرق است
که این را غرب گیری آن چو شرق است

شیخ محمود شبستری

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک

به در صومعه با بربط و پیمانه روم

 

[Reza43]

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک

به در صومعه با بربط و پیمانه روم

مهمان تو نیست دو سه روز و گزاف
خوان تو گرفته است از قاف به قاف
گر فتنه شود کسی معافست معاف
بر شمع کند همیشه پروانه طواف

مولوی

 

[دژاوو]

مهمان تو نیست دو سه روز و گزاف
خوان تو گرفته است از قاف به قاف
گر فتنه شود کسی معافست معاف
بر شمع کند همیشه پروانه طواف

مولوی

فلک همیشه به کام یکی نمیگردد
که آسیای طبیعت به نوبت است ای دوست

 

[Reza43]

فلک همیشه به کام یکی نمیگردد
که آسیای طبیعت به نوبت است ای دوست

تشویش وقت پیر مغان میدهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر میکنند

حافظ

 

[505]

تشویش وقت پیر مغان میدهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر میکنند

حافظ

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد

مولانا

 

[Reza43]

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد

مولانا

دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی
پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا

مولوی

 

[505]

دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی
پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا

مولوی

از منست این غم که بر جان منست
دیگر این خود کرده را تدبیر نیست

فروغ فرخزاد

 

[دژاوو]

از منست این غم که بر جان منست
دیگر این خود کرده را تدبیر نیست

فروغ فرخزاد

تا به غایت ره میخانه نمی‌دانستم

ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد

 

[Maia]

تا به غایت ره میخانه نمی‌دانستم

ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد
مولانا

 

[دژاوو]

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد
مولانا

دیشب من و پروانه سخن می‌گفتیم
گاه از گل و گه ز شمع‌، می‌آشفتیم

شد صبح نه پروانه به جا ماند و نه من
گل نیز پر افشاند که ما هم رفتیم

 

[505]

دیشب من و پروانه سخن می‌گفتیم
گاه از گل و گه ز شمع‌، می‌آشفتیم

شد صبح نه پروانه به جا ماند و نه من
گل نیز پر افشاند که ما هم رفتیم

من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد
حافظ

 

[Reza43]

من از بیگانگان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشنا کرد
حافظ

درویش را چه بود نشان جان و زبان درفشان
نی دلق صدپاره کشان چیزی بده درویش را

مولوی

 

[505]

درویش را چه بود نشان جان و زبان درفشان
نی دلق صدپاره کشان چیزی بده درویش را

مولوی

ای خدای با عطای با وفا
رحم کن بر عمر رفته در جفا
مولانا

 

[Reza43]

ای خدای با عطای با وفا
رحم کن بر عمر رفته در جفا
مولانا

از یک خروش یارب شب زنده دارها
حاجت روا شدند هزاران هزارها

وحدت کرمانشاهی

 

[Krypton]

از یک خروش یارب شب زنده دارها
حاجت روا شدند هزاران هزارها

وحدت کرمانشاهی

آمدم یاد تو از دل به برونی فکنم
دل برون گشت ولی
یاد تو با ماست هنوز…