مشاعره

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

تـوئـی آن نـوسفر سالک که هر شب شاهد توفیق
چـراغـت پیش پا دارد که راه اینجا و چاه اینجا

آخر از راه دل و دیده سر آرد بیرون
نیش آن خار که از دست تو در پای من است !

 

[دژاوو]

آخر از راه دل و دیده سر آرد بیرون
نیش آن خار که از دست تو در پای من است !

تـحـمـل گـفـتـی و مـن هـم کـه کـردم سـال هـا اما
چـقـدر آخـر تـحـمـل بـلـکـه یـادت رفـتـه پـیـمانت

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

تـحـمـل گـفـتـی و مـن هـم کـه کـردم سـال هـا اما
چـقـدر آخـر تـحـمـل بـلـکـه یـادت رفـتـه پـیـمانت

تا به فراق خو کنم صبر من و قرار کو؟
وعده‌ی وصل اگر دهد طاقت انتظار کو؟

 

[دژاوو]

تا به فراق خو کنم صبر من و قرار کو؟
وعده‌ی وصل اگر دهد طاقت انتظار کو؟

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی ...... تا با تو بگویم غم شب های جدایی

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی ...... تا با تو بگویم غم شب های جدایی

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخانه ندارد

 

[دژاوو]

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخانه ندارد

دور از تـو مـاه مـن هـمـه غـم هـا بـه یـکطرف
ویـن یـکـطـرف کـه مـنـت دونـان کـشـیده ام....
(ُs)

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

من یاد خوش دوست به دنیا ندهم
لبخند خوشش به حور رعنا ندهم

دور از تـو مـاه مـن هـمـه غـم هـا بـه یـکطرف
ویـن یـکـطـرف کـه مـنـت دونـان کـشـیده ام....
(ُs)

 

[دژاوو]

من یاد خوش دوست به دنیا ندهم
لبخند خوشش به حور رعنا ندهم

مکـتـب عـشـق بـه شـاگـرد قـدیمت بسپار
شـهـریـاری که درین شیوه شهیر آمده است
(s)

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

تا زهره و مه در آسمان گشته پدید
بهتر ز میِ ناب کسی هیچ ندید

 

[Krypton]

تا زهره و مه در آسمان گشته پدید
بهتر ز میِ ناب کسی هیچ ندید

در دفتر همیشه ی من ثبت می‌شود
این لحظه ها، عزیزترین یادگار تو…

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

وقت غنیمت شمار ار نه چو فرصت نماند
ناله که را داشت سود؟ آه کی آمد به کار؟

 

[دژاوو]

وقت غنیمت شمار ار نه چو فرصت نماند
ناله که را داشت سود؟ آه کی آمد به کار؟

روزه هرچند که مهمان عزیز است ای دل
صحبتش موهبتی دان و شدن انعامی
(s)

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

یارب آن نوگل خندان که سپردی به منش
می سپارم به تو از دست حسود چمنش

 

[دژاوو]

یارب آن نوگل خندان که سپردی به منش
می سپارم به تو از دست حسود چمنش

شب به هم درشکند زلف چلیپایی را
صبحدم سر دهد انفاس مسیحایی را
)s(

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

از گلوي خود بريدن وقت حاجت همت است
ورنه هر كس وقت سيري پيش سگ نان افكند

 

[دژاوو]

از گلوي خود بريدن وقت حاجت همت است
ورنه هر كس وقت سيري پيش سگ نان افكند

در وصـل هـم ز عـشـق تـو ای گـل در آتشم
عـاشـق نـمـی شـوی کـه بـبـیـنـی چـه می کشم
( s)

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

ماه درخشنده چو پنهان شود

شپره بازیگر میدان شود

 

[دژاوو]

ماه درخشنده چو پنهان شود

شپره بازیگر میدان شود

دیـگـر گـذشـتـه از سـر و سـامـان مـن مـپرس
من بی تو دست از این سرو سامان کشیده ام
(s)

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

دیـگـر گـذشـتـه از سـر و سـامـان مـن مـپرس
من بی تو دست از این سرو سامان کشیده ام

مهر تو عکسی بر ما نیفکند

آئینه رویا آه از دلت آه

 

[دژاوو]

مهر تو عکسی بر ما نیفکند

آئینه رویا آه از دلت آه

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
وان که این کار ندانست در انکار بماند

اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن
شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند
) s (