مشاعره

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

دل به دست او چو موم نرم رام

مهر او گه ننگ سازد گاه نام

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند
ساکنان حرم ستر عفاف و ملکوت
با من راه نشین باده مستانه زدند

اکه میشه "د" نده ... سخته

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

ما بریخت اخترم من نه منم نه من منم
لاف زدم ز جام او گام شدم ز گام او
عشق چه گفت نام او من نه منم نه من منم
روح مرا حیات ازو ذات مرا صفات ازو

وعده وصل ابد دادی و دندان به جگر
پا فشردم همه تا عمر به پایان آمد

 

[abb]

دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خدارا
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا

 

[Atbin]

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا

از در درآمدی و من از خود به در شدم / گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم
گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست / صاحب خبر بیامد و من بی‌خبر شدم
گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق / ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم
سعدی

 

[dorincii]

از در درآمدی و من از خود به در شدم / گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم
گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست / صاحب خبر بیامد و من بی‌خبر شدم
گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق / ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم
سعدی

من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود وُ نه دلی
چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی
یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود
آن‌دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

 

[f.hn]

لب شیرین تو هر دم شکر انگیز تر است
زلف دلبند تو هر لحظه دلاویز تر است

 

[GHAZALIIH]

ترحم بر پلنگ تیز دندان
ستمکاری بود بر گوسفندان

 

[f.hn]

ترحم بر پلنگ تیز دندان
ستمکاری بود بر گوسفندان

نی حدیث راه پرخون می کند
قصه های عشق مجنون میکند

مولانا

 

[GHAZALIIH]

نی حدیث راه پرخون می کند
قصه های عشق مجنون میکند

مولانا

دارم من از فراقش در دیده صد علامت
لیست دموع عینی هذا لنا العلامه

حافظ

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

هر کس گذشت از نظرت در دلت نشست
تنها گناه آینه‌ها زود باوری‌ست

دارم من از فراقش در دیده صد علامت
لیست دموع عینی هذا لنا العلامه

حافظ

 

[dorincii]

هر کس گذشت از نظرت در دلت نشست
تنها گناه آینه‌ها زود باوری‌ست

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده‌ام
رهی معیری

 

[phoenix_s9]

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده‌ام
رهی معیری

من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده بار تن کشیدن نتوانم

 

[lyamyy]

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
بر جامی بتی و بر بطی بر لب کشت
این هرسه مرا نقد و تورا نسیه بهشت

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

 

[..Mehrab..]

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که می شنویم نا مکرر است
ایرج میرزا

 

[lyamyy]

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که می شنویم نا مکرر است
ایرج میرزا

تا بوده چشم عاشق در راه يار بوده
بي آنكه وعده باشد در انتظار بوده

 

[lyamyy]

هر شبي گويم که فردا ترک اين سودا کنم
باز چون فردا شود امروز را فردا کنم

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت

 

[lyamyy]

تنــم از واسـطه دوری دلـبر بگــداخت
جانم از آتش هجر رخ جانانه بسوخت

تا توانی پیش کس مگشای راز
بر کسی این در مکن زنهار باز

 

[【Ｅｐｉｐｈａｎｙ】]

یک روز دیگر کم شد از عمرت، خدا را شکر
امروز قدری کمتر از دیروز دلتنگی

از "خود" گریزانی چرا ای سنگ! باور کن
حتی اگر در کعبه باشی باز هم سنگی

 

[lyamyy]

یک دست جام باده و یک دست زلف یار
رقصی چنین میانه میدانم آرزوست

 

[lyamyy]

تا کـــی به تمـــنای وصــال تو یـــگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

هر که نان از عمل خویش خورد
منت حاتم طایی نبرد