مشاعره

[Hecate]

در دیاری که شکایت ز کهان متوان کرد
آتش سینه بر حضرت دادار ببر

روی دیدارم توام نیست وضو از چه کنم؟
دیگر از جامه ی صد وصله رفو را چه کنم؟

 

[./.]

روی دیدارم توام نیست وضو از چه کنم؟
دیگر از جامه ی صد وصله رفو را چه کنم؟

مگر ندیده او که من چنین خموده گشته ام
چرا نظر نمیکند به دوستدار سابقش

 

[_SAEED]

شراب لعل کِش و روی مه جَبینان بین (مه جبینان = زیبارویانی که پیشانیشان چو ماه تابان باشد.)
خلاف مذهب آنان جمال اینان بین

از لسان الغیب

 

[Hecate]

شراب لعل کِش و روی مه جَبینان بین (مه جبینان = زیبارویانی که پیشانیشان چو ماه تابان باشد.)
خلاف مذهب آنان جمال اینان بین

از لسان الغیب

ناز پرورده ای و درد نمیدانی چیست
گریه ی ممتمد یک مرد نمیدانی چیست

 

[Kiamehr]

ناز پرورده ای و درد نمیدانی چیست
گریه ی ممتمد یک مرد نمیدانی چیست

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم

 

[s@rah]

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم

مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا
گر تو شکیب داری طاقت نماند مارا

 

[Kiamehr]

مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا
گر تو شکیب داری طاقت نماند مارا

آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا

 

[s@rah]

آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا

ای که عمری همه کس را برهاندی از غم
دل ما پر ز غم است و تو نيايی يک دم
من عاشق ز غم دوری تو جان دادم / تا به کی در غم دوری تو سوزد دل من
تو بيا تا برهانی من را از اين غم
(به نظرتون تو مصرع سوم، کدوم قشنگ تره؟)

 

[Kiamehr]

ای که عمری همه کس را برهاندی از غم
دل ما پر ز غم است و تو نيايی يک دم
من عاشق ز غم دوری تو جان دادم / تا به کی در غم دوری تو سوزد دل من
تو بيا تا برهانی من را از اين غم
(به نظرتون تو مصرع سوم، کدوم قشنگ تره؟)

من مصرع اول رو ترجیح میدم


معرفت نیست در این قوم خدایا سببی
تا برم گوهر خود را به خریدار دگر

 

[./.]

روزِ ماهِ رمضان، زلف میفشان که فقیه
می‌خورد روزه ی خود را به گمانی که شب است

تو همان قلۀ کوهی که بدو دست نیابند
منم آن کوهنوردی که هنوزش به مسیر است

 

[s@rah]

تو همان قلۀ کوهی که بدو دست نیابند
منم آن کوهنوردی که هنوزش به مسیر است

تلخ داروي است زهر چشم و ترک نوشخند
ليکن آن دردي که ما داريم اين درمان ماست

 

[./.]

تلخ داروي است زهر چشم و ترک نوشخند
ليکن آن دردي که ما داريم اين درمان ماست

تلخ و شیرین جهان جمله شنیدن دارد
قصه بی شخصیت تلخ کسل میگیردد

 

[Hecate]

تلخ و شیرین جهان جمله شنیدن دارد
قصه بی شخصیت تلخ کسل میگیردد

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟
طوطی صفتی طاقت اسرار نداری

 

[baharkh]

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟
طوطی صفتی طاقت اسرار نداری

یار اینجاست و ما درپی مال و ثروتیم
این بی خبری چیست که در آن غوطه وریم

 

[./.]

یار اینجاست و ما درپی مال و ثروتیم
این بی خبری چیست که در آن غوطه وریم

مراد این دل محزون مشد حاصل ولی اینجا
هنوزم هست در سینه امیدی تا نفس بکشم

 

[Kiamehr]

مراد این دل محزون مشد حاصل ولی اینجا
هنوزم هست در سینه امیدی تا نفس بکشم

مـا گـر ز سـر بریــده میترسیدیم،
در مـحفل عـاشقان نمی رقصـیدیم

 

[baharkh]

مراد این دل محزون مشد حاصل ولی اینجا
هنوزم هست در سینه امیدی تا نفس بکشم

من در این بادیه لطف خدای بی بهر مانده ام
چیست این رسم شما که میبرید ز بهر خویش وز دگر غافل اید

 

[Hecate]

من در این بادیه لطف خدای بی بهر مانده ام
چیست این رسم شما که میبرید ز بهر خویش وز دگر غافل اید

درین سرای بی کسی کسی به در نمیزند
به دست پر ملال ما پرنده پر نمیزند

 

[./.]

من در این بادیه لطف خدای بی بهر مانده ام
چیست این رسم شما که میبرید ز بهر خویش وز دگر غافل اید

دردا که عمر اندک مقصود بس بلند است
پس چون کند کبوتر وقتی شکسته بال است

 

[Hecate]

دردا که عمر اندک مقصود بس بلند است
پس چون کند کبوتر وقتی شکسته بال است

تورا جانم صدا کردم ولیکن برتر از جانی
مگر جان بی تو میماند در این تندیس انسانی