مشاعره

[KEYROSH]

نترسم که با دیگری خو کنی
تو با من چه کردی که با او کنی

 

[boorooslii]

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تنگ در اغوش بگیرم که بمیرم

 

[طوطو]

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تنگ در اغوش بگیرم که بمیرم

من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

 

[Kiamehr]

من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

میان عقل و احساسم همیشه دل موفق شد
به شدّت می دهم دائم تقاصِ انتخابم را...

 

[meIina]

میان عقل و احساسم همیشه دل موفق شد
به شدّت می دهم دائم تقاصِ انتخابم را...

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون ب دام افتد تحمل بایدش

 

[Strawberry]

شب است و باغ گلستان خزان رویاخیز
بیا که طعنه به شیراز می زند تبریز

 

[Roxan]

که مازندران شهر ما یاد باد
همیشه بر و بومش آباد باد
که در بوستانش همیشه گلست
به کوه اندرون لاله و سنبلست
هوا خوشگوار و زمین پرنگار
نه گرم و نه سرد و همیشه بهار
نوازنده بلبل به باغ اندرون
گرازنده آهو به راغ اندرون
همیشه بیاساید از خفت و خوی
همه ساله هرجای رنگست و بوی
گلابست گویی به جویش روان
همی شاد گردد ز بویش روان
دی و بهمن و آذر و فرودین
همیشه پر از لاله بینی زمین

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

 

[کله شق مهربون]

شب است و باغ گلستان خزان رویاخیز
بیا که طعنه به شیراز می زند تبریز

زندگی کردن من مردن تدریجی بود
انچه جان کند دلم عمر حسابش کردم

 

[Sui]

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

مرغ بی‌پر به چه امید قفس را شکند؟
ورنه دلتنگ ازین عالم دلگیرم من

 

[amirTT]

مرغ بی‌پر به چه امید قفس را شکند؟
ورنه دلتنگ ازین عالم دلگیرم من

نوشته است بر خاک بهرام گور

که دست کرم به ز بازوی زور

 

[طوطو]

نوشته است بر خاک بهرام گور

که دست کرم به ز بازوی زور

رسید مژده که ایامِ غم نخواهد ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

 

[meIina]

رسید مژده که ایامِ غم نخواهد ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

دهان ببسته‌ام از راز چون جنین غمم
که کودکان به شکم در غذا خورند از ناف

 

[طوطو]

دهان ببسته‌ام از راز چون جنین غمم
که کودکان به شکم در غذا خورند از ناف

فکر شنبه تلخ دارد جمعه اطفال را
عشرت امروز بی‌اندیشه فردا خوش است

 

[majn0_0n]

فکر شنبه تلخ دارد جمعه اطفال را
عشرت امروز بی‌اندیشه فردا خوش است

تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
دل سودا زده از غصه دو نیم افتادست

 

[majn0_0n]

تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
دل سودا زده از غصه دو نیم افتادست

*در حال کشتن خودم برای زنده نگه‌داشتن این تاپیک 🥲

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین
کس واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت

 

[Sariii_m]

*در حال کشتن خودم برای زنده نگه‌داشتن این تاپیک 🥲

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین
کس واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت

تا چند اسیر عقل هرروزه شویم
در دهر چه صدساله چه یک روزه شویم
در ده تو به کاسه می از ان پیش که ما
در کارگه کوزه گران کوزه شویم

 

[majn0_0n]

تا چند اسیر عقل هرروزه شویم
در دهر چه صدساله چه یک روزه شویم
در ده تو به کاسه می از ان پیش که ما
در کارگه کوزه گران کوزه شویم

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه میپنداشتیم

 

[Sariii_m]

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه میپنداشتیم

مهتاب به نور دامن شب بشکافت
می نوش دمی بهتر از این نتوان یافت

 

[majn0_0n]

مهتاب به نور دامن شب بشکافت
می نوش دمی بهتر از این نتوان یافت

تا تو نگاه میکنی کار من اه کردن است
ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است

 

[Sariii_m]

تا تو نگاه میکنی کار من اه کردن است
ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است

تو مرا یاد کنی یا نکنی
باورت گر بشود یا نشود حرفی نیست
اما نفسم میگیرد در هوایی که نفس های تو نیست