کار کردن بانوان خارج از منزل؟!

[آرش.]

اینکه از حق کار کردن برای خانم ی لطف ساختین و جوری میگین که انگار در حقش لطف میکنید ک میزارید کار کنه حالمو بهم میزنه=|||||||||||

من به شخصه همچین فکری ندارم ...صرفا برداشت شماست مطمئنا!....حتی من کلماتی انتخاب کردم که این حس رو منتقل نکنه اما خب ظاهرا از قبل توی اجتماع ذهن ها آماده شده که اجازه دادن به همسر از طرف آقا یه لطفه!....

میگم ، من همچین فکری ندارم دیگه به خواننده واگذار میکنم.

 

[آرش.]

توی دنیای واقعی ما یه چیزی میگیم ، کلا یه چیز دیگه ای برداشت میشه....خب اینجا دیگه دنیای مجازیه و برداشت ها هم متفاوت تر میشه.

به هر روی من اینو برای همسر احتمالا آیندم که توی سایته نوشتم و خواستم غیر مستقیم بخونتش...که ایشون هم باید بپرسم ازش که آیا همچین چیزی برداشت کرده یا نه!...اما خب کلا لطف نیست!...منظور از راضی بودن یعنی رضایت طرفین!.

حالا هر چقدر هم توضیح بدیم بازم احتمالا دوباره اشتباه برداشت بشه و بدتر کنه ...
به هر حال نظر شما هم محترم!...چی بگم!:)

 

[حمیده]

خیلی ساده و مختصر بگم، من به شخصه راضیم همسرم کار کنه اگه اختلالی توی زندگیمون پیش نیاد با کارکردنش، اونم به چند دلیل! ( گرچه ممکنه توی یه برهه ای از زندگی به این نتیجه برسیم که کار نکنه و اونم به چند دلیل، که فعلا خارج از حوصلمه توضیحش)

صفر: احتمالش هست بنا به هر دلیل ممکن و ناممکنی که به ذهن میرسه من توی زندگی همسرم نباشد ( اعم از طلاق یا فوت من یا هر چیز دیگه ای که الان به ذهنم نمیرسه!) اونوقت اگه همسر من تا حالا رنگ کار به زندگی خودش ندیده باشه و بخواد توی سن بالا تازه کار کردن رو شروع کنه ، خیلی آدم شکننده ای میشه و اگه من راضی نباشم کار کنه، اینطوری من بعد خودم یه آدم ضعیفی درست کردم که شاید نتونه از پس نیازهای ابتدایی خودش بر بیاد!....حتی فکر کردن هم بهش برام غم انگیزه الان !.....پس هیچ وقت این ظلمو در حقش نمیکنم که راضی نباشم که کار نکنه و حتی تشویقشم میکنم که حتما کار کنه!.

یک: خودش کار میکنه و سرش میره توی کار و متوجه نحوه ی کسب درآمد میشه و مطمئنا برای خرج و مخارج زندگی بیشتر منو درک میکنه و به نیازهای اساسی زندگی میپردازه تا مسائل جانبی!

دو: بنا به هر دلیلی اگه من مشکلی از نظر کاری پیدا کردم برای مدتی، مشکلی از نظر تامین مخارج برامون پیش نمیاد و این زندگیمونو اسوده تر میکنه و میزان تنش هامونو شاید کمتر بکنه .

سه: خودش که کار کنه حس استقلال پیدا میکنه و این باعث میشه که نه تنها خودش حس اعتماد به نفسش بالاتر بره ، حتی منم در کنار خودم یه انسان با اعتماد به نفس رو بیشتر دوست خواهم داشت .( گرچه من به شخصه چشم داشتی به مادیات همسرم ندارم الان که فکر میکنم!...صرفا دوست دارم خودش حس خوبی از این استقلال داشته باشه)

چهار: اگه کار کنه، اینطوری من میتونم به نظام تفکر مالیش بیشتر اعتماد کنم و بتونم سرمایه ی زندگیم ،اعم از درآمد ماهیانه یا روزانمو در اختیارش بزارم که بتونه مدیریت کنه زندگیمونو و کلا حسابرسی های مالی رو بهش بدم که من بیشتر به بعد تامین مالی بپردازم و ایشون بیشتر بتونه روی نحوه ی خرج کردنش فکر کنه. ( این فرهنگ ، که درآمد رو، مردا به بانوی زندگیشون بدن ،یکبار توی فرهنگ ژاپن خوندم و فکر میکنم یکی از بهترین نوع تفکراته نسبت به زندگی و حس اعتماد و انسجام خانواده رو چند چندان میکنه )



شش:....مطمئنا دلایل خوب دیگه ای هم بازم دارم برای خودم اما خب تمام اینا منوط به اینه که : اختلالی برای زندگیمون اعم از نیازهای اولیه و ثانویمون پیش نیاره( نمیدونم پیش میاره یا نمیاره ...اما خب حتما اگه زمانش برسه باید با هم صحبت کنیم ببینیم چه آثاری داره توی زندگیهامون و بعدش با هم تصمیم گیری کنیم)








( برای کسی که آمده تا بماند و رفتن نداند!....کسی که مثل هیچ کس نیست!)

این متن خودش از بند اولش داره اینو نشون میده که شما دارین منت می‌ذارین سر همسرتون که اجازه میدین کار کنه! تازه، اگه تو برهه‌ای به این نتیجه نرسین که نباید کار کنه، به هر دلیل

قصدم ورود به بحث نیست، منتهی می‌خوام بگم همونجوری که تو ذهن اغلب خانوما نهادینه شده که برا کار کردنت باید از شوهر اجازه بگیری، تو ذهن 90 درصد آقایون هم جا افتاده که ببین، اگه میذاری زنت کار کنه، در اصل داری در حقش لطف می‌کنی! نه فقط شما، کلا منظورم با همه‌س.

 

[آرش.]

این متن خودش از بند اولش داره اینو نشون میده که شما دارین منت می‌ذارین سر همسرتون که اجازه میدین کار کنه! تازه، اگه تو برهه‌ای به این نتیجه نرسین که نباید کار کنه، به هر دلیل

قصدم ورود به بحث نیست، منتهی می‌خوام بگم همونجوری که تو ذهن اغلب خانوما نهادینه شده که برا کار کردنت باید از شوهر اجازه بگیری، تو ذهن 90 درصد آقایون هم جا افتاده که ببین، اگه میذاری زنت کار کنه، در اصل داری در حقش لطف می‌کنی! نه فقط شما، کلا منظورم با همه‌س.

متوجهم شما چی برداشت کردی!.....اما خب دیگه واقعا نمیدونم با کدامین زبان و لسان بدنی و کلامی بگم که این چیزی که بقیه برداشت کردن سوتفاهمه به خاطر ساختار جمله بندی و خود ایشون این برداشتو نکرده که شما و دوستان این برداشتو کردی:)
حتی من یه جایی هم میگم که به نتیجه برسیم!:)...یعنی با هم!..نه فقط من!:)...یعنی صحبت بشه که ببینیم کار کردن من بهتره یا ایشون!:)...شاید اصلا دیدیم بچه داری من بهتر بود نشست خونه کهنه بچه عوض کردم!!..:) والا!:)
به هر روی موفق باشید .اجازه بدیم دوستان هم بیان نظر بدن فقط دفاعیات من از متن خودم نباشه)

 

[hastikhanoom]

بعضا اينطور صحبت میشه اینجا که آخی،زبون بسته،طفل معصوم خیلی در حقت ظلم شده،باشه حالا چون تویی و دوستت دارم اجازه میدم کار کنی،یه وقت ـی خاطرم رو مکدر کردی و صلاح ندونستم کار و فلان یوک.
اصلا هیچ بنای برابری نیست،با این لحن.
چون از کتاب دینی هامون فهمیدیم زن باید بچه ها رو تربیت کنه میخواین نقش مرد رو نادیده بگیرین؟ هیچ کس تو دنیا از خودش نپرسیده سر پسرهایی که حضور پدر تو زندگی شون کمرنگ بوده،یا نبوده چی میاد؟ هیچ کس نپرسیده از خودش سر دخترهایی که پدرشون براشون وقت نذاشته و نتونسته از لحاظ معنوی تامین شون کنه چی میاد؟ هی یاد گرفتیم زن مادر باشه،مقدس باشه،پای فداکاری که هست به طور طبیعی فدا شه،اما پدر بره کار کنه حتی اگه شغلی داشته باشه که خانواده رو دچار اختلال کنه؟ تو این جامعه ی لعنتی کسی از یک مرد بابت والد بودنش حساب میکشه؟ نه! اما طبق طبق ملاک و معیار برای مادر خوب هست.
مادر من با به دنیا اومدن من و خواهرم برحسب وظایفش شغلش رو کنار گذاشته و من می بینم که چه قدر حسرت میخوره.مامانم خیلی جاها دست تنها بوده و بابام در عوض تونسته با شیب خوبی به خواسته هاش برسه،تازه شغل پدر من اصلا پرخطر و سنگین و فلان نیست. اما هیچ کس از بابام نپرسیده چه قدر برای بچه هات وقت گذاشتی؟ شغلی که داشتی مانع نشد به بچه هات برسی؟ واسه ی تربیت شون چیکار کردی؟
کی تو جامعه ی مرد سالار ِ زن ستیز که زن ها و مرد ها به طور برابر تیشه به ریشه ی هم میزنن،درباره ی فردیت یک زن و مرد سوال میپرسه؟ کی میگه گناه نکردی جام شوکران ننوشیدی ازدواج کردی و مادر /پدر شدی.
ازدواج اشکال مختلف داره اما پیمان واحدی ـه که بر مبنای اون یه سری تصمیم گیری ها از حالت فردی و به تو ربطی نداره طور درمیان. یه زن یا یه مرد بعد از ازدواج به طور طبیعی سر خیلی چیزها باید توافق کنن ولی این توافق به چه شکلی باشه مهم تره.
در نهایت هر کس هم با جهان بینی خودش زندگی میکنه،نه آنچه که "میگن درسته".
صورت این سوال زن ستیزانه ست،همونطور که با تغییرش به نام "آقایان" مرد ستیزانه شده هر چند هدفش نشون دادن این کلیشه ست.
چیزی که خیلی مفیده،خیلی کارسازه،گفت و گوئه،هر کس با هر عقیده ای، اقل ـش اینه که اعتقاداتش مورد چالش قرار می گیره و خود من با این چالش های کلی تغییر کردم...
اگه هر پیام مخالفی رو اینجا انتقاد بخونیم،یا صرفا یه نظر دیگه،واکنش منطقی تری نسبت بهش داریم!
"دیس لایک" هم خواهش میکنم "من با نظرت موافق نیستم" در نظر بگیریم،ما خودتون رو خیلی دوست داریم و بهتون ارادت داریم.

 

[Sarvenaz_H]

سلام واقعا بحث جالبیه اینجا گفتم منم یه نظری بدم
به شخصه من فکر میکنم دیگه تو گذشته زندگی نمی کنیم و به عبارتی، زمونه عوض شده. پس بهتره طرز فکر ما هم عوض بشه. من واقعا زیاد چیزی از این کارای بزرگونه و تصمیمات مهم نمی دونم ولی الان میخوام ساده و منطقی یکم بررسی کنم. یه خانوم و یه آقا هر دو انسان هایی هستن که آزادن حق و حقوق برابری داشته باشن و توی ذهنشون برای اینده خودشون برنامه ریزی کنن و از این نظر نباید جلوی هیچ کدوم گرفته بشه. نباید گفت کار خانوما فقط وظیفه هایی که توی خونه براشون تعیین شده، یه خانوم، یه آدم بیشتر از ایناست. همینطور نباید گفت که آقایون باید تمام خرج و مخارج خونه رو به دوش بکشن و صبح تا شب کار کنن، تازه توی این وضعیت. پس اگه یکم منطقی نگاه کنیم اینجا سختی هایی برای هر دو طرف هست که میشه با حرف زدن و تقسیم این وظایف حلشون کرد.
به نظر من یه خانوم میتونه علاوه بر هرکاری که دلش میخواد با خونه و زندگیش انجام بده، کار خودش رو هم داشته باشه. قطعا افرادی وجود دارن که کارشون براشون مهمه وقضیه کار کردن ربطی به وظایفی که کسی باید جایی انجام بده نداره. کار کردن قسمتی از هدف ها و برنامه اینده یه شخص رو شامل میشه و با خودش پویایی و تحرک میاره. پس به نظر من به پارتنر یه خانوم ربطی نداره که بهش اجازه کار کردن بده یا نه. و اینجا بحثم در مورد اجازه دادنه، نه خود کار. چون مشخصه که پارتنر یه شخصی میتونه مثلا راجب نوع شغل طرف یه نظراتی یا اعتراضی داشته باشه. اما اینکه کسی باید اجازه بده تا اون یکی بره سر کار، نه فکر نمی کنم. و اگه کسی برعکس این رو عقیده داره، شاید بهتر باشه کسی رو پیدا کنه که باهاش در این مورد مچ باشه.
در مورد کارایی که یه خانوم تو خونه انجام میده، این فقط یه کلیشه است. هیچ مشکلی نیست اگه یه خانومی دوست داشته باشه کارای خونه رو انجام بده و نره سر کار، هیچ مشکلی هم نیست اگه یه اقایی توی کارای خونه همکاری کنه و به هیچ چیزی خدشه ای وارد نمیشه. همونطور که مشکلی نداره اگه خانوم و اقا هردو کار کنن و هردو باهم کارای خونه رو انجام بدن. اما چیزی که مشخصه اینه که بار زندگی نباید بیشتر روی دوش یه نفر باشه. یعنی مشخصه ایده الش اینه که دو طرف همپای هم پیش برن، نه اینکه بیشتر مشغله و بدبختی زندگی روی دوش یکی باشه و اون یکی خیلی راحت و اسوده بخوابه.
علاوه بر این، توی یه زندگی مشترک دو طرف حق دارن تصمیمای خودشون رو بگیرن، اما قبلش انتخاب کردن که یه زندگی "مشترک" داشته باشن، بنابراین اینم هست که تصمیماتشون بهتره که با رضایت هر دوتاشون باشه. فکر می کنم اگه کسی راضی نباشه یه مشکل کوچیک خیلی دردسر درست کنه. قضیه منت گذاشتنی هم وجود نداره، هرکسی باید یه جاهایی کوتاه بیاد و حتی نوبتیم نیست. اینکه یه خانوم میخواد بره سر کار و همسرش مثلا، اجازه میده به نظر من از پایه و اساس خرابه. واقعا ما در سده های قبلی زندگی نمی کنیم و باید یه پیشرفتی ببینیم دیگه به هر حال! دست کسی نیست که به اون یکی اجازه بده، این حتی میتونه یه جور سوء استفاده احساسی هم باشه، اینکه از کسی که بهت علاقه داره بخوای کاری رو انجام نده به خاطر نظرات خودتت و تحمیل کردن این نظر از طریق همون رابطه احساسی که بین دو طرف هست. پس نتیجه من اینه که هرکس به خودش مربوطه میخواد چی کار کنه، و اجازه اش رو هم خودش میده، اما وقتی وارد زندگی مشترک میشن دو نفر، باید این رو بپذیرن که از جهاتی محدود میشن و باید در مورد بعضی تصمیم ها مشورت هم کنن، منتها مشورت منطقی نه با اعمال قدرت از یه طرف مشخص. و یه چیزیم گفتم که وقتی کسی طرفش باهاش توی بعضی چیزا هم عقیده نیست میتونه کسی که باهاش مچه رو پیدا کنه اما میدونیم این همیشه ممکن نیست. بنابراین در نهایت مهمترین چیز اینه که دو طرف با رضایت، با همدیگه کنار بیان.

 

[hastikhanoom]

سمپادی مملکت که خب یه ازمون داده وقتی جوجه بوده خیلی چیز خاصی نیست،هست؟
بچه ها یه دفعه گیر یه راننده ی اسنپ خوش صحبت افتادم که می گفت چرا فشار مالی یه تنه رو دوش من باشه بعد زنم بگه کارهای خونه هم وظیفه ی من نیست؟ چرا دوست دخترم دست تو جیبش نکنه گاهی وقتا هم اون حساب کنه و اینها. گاها تو‌ بحث ارزش برابر از دست مون درمیره واقعا!
خب مثلا من که میگم مرد صاحب اجازه نیست، پذیرفتم خیلی از مسئولیت ها مشترک باشن.
تو این جدال سنت و مدرنیته نمیشه امتیازهای هر دو رو طلب کرد! میشه ها،اونوقت اعتقاداتت چرت و پرتن،با اعتقادات چرت و پرتم خیلی وقتا چرخ زندگی نمی چرخه!
ادم با تضاد های ارزشی ‌ش زندگی آرامی نداره

 

[N.khodadad]

واقعا تاپیک توهین کنندست. تا وقتی که به جای اینکه دنبال برابری حقوق باشیم دنبال اینیم که آیا باید برابر باشه آیا نه؛ وضعیت زنها تو ایران همین شکلی میمونه و چه بسا بدتر میشه. در تمام تحقیقهای انجام شده هم بانوان کارشونو بهتر از آقایون انجام میدن و اکثرا تمرکز و مسئولیت پذیری بیشتری دارن. و خب طبیعتا هر چی میزان اشتغال زنا بیشتر بشه کشور بیشتر پیشرفت میکنه و دلیل جهان سومی بودنمون خونه نشینی اغلب زناست

 

[N.khodadad]

تاحدودی آره
ولی ببین من مثلا میتونم موافق نباشم زنم بره بیرون کار کنه و بگه "اصن ب تو چ و میرم کار کنم ببینم تو چ غلطی میتونی بکنی"
موافق بودن یا نبودن اینجا بیشتر رضایت قلبیه ب نظرم
------------------------------
تکنیکالی من مشکلم وظایفیه ک رو پیشونی زن و مرد چسبونده میشه
میگه زن نباید فول تایم کار کنه چون وقت نمیکنه ب بچه برسه
خب چ لزومی داره نقش مادر تو تربیت بچه بیشتر باشه؟
دونفر ازدواج میکنن -> بصورت داینامیک وظایف رو بین خودشون تقسیم میکنن

خب ببین توی خیلی راحت اگه زن شروط ضمن عقدو نذاشته باشه میتونی بری و بابت کار کردن ازش شکایت کنی و بگی داره به بنیان خانواده آسیب وارد میشه و دادگاه میتونه حکم علیهش صادر کنه
پس اینجا دیگه بحث رضایت قلبی و اینا نیست.
و اینکه با بخش دوم حرفت موافقم. تفکر سنتی اجازه نمیده به افراد که مردو تو امور بچه دخالت بدن چه برسه به اینکه به اینکه مرد بچشو بزرگ کنه و اینا فکر کنن

 

[N.khodadad]

دلیل جهان سومی بودنمون عدم تعهد نسبت به بلوک شرق و غرب در زمان جنگ سرده و به کشورایی که طرف بلوک شرق یا غرب نبودن جهان سوم میگن

درسته ولی در اون زمان ولی حالا چی؟ یعنی الان به خاطر اتفاقی که تو گذشته افتاده نباید پیشرفتی کنیم؟