الان اینجا مشکل ملت با دانشجوهای پزشکی چیه؟
یه نفر تلاش کرده و درس خونده و ... (کاری به سهمیه ای ها ندارم) و پزشکی قبول شده. الان باید بابتش ابراز شرمندگی بکنه؟ یا مثلا نباید پزشکی بخونه چون بعدا ممکنه پولدار بشه؟ یا چی؟ چون شما به هر دلیل موجه یا نا موجهی فکر میکنید پزشک ها و دانشجوهای پزشکی دارن مورد توجه بیشتری قرار میگیرن نسبت به بقیه؟ دقت کنید که طرف دیگه ی قضیه دقیقا کسایی هستن که پزشک نیستن. یعنی اون پول و احترام و توجه زیاد توسط آدمای غیرپزشک مبذول (!) میشه.
اگه با درآمد پزشکا مشکل دارید خب نرید دکتر، اگه حس میکنید پولی که میگیرن از سلامتی یا خدماتی که دریافت میکنید ارزشش بیشتره واقعا احمقید که دکتر میرید. این یه اصل اقتصادی ساده ست، هر کسی حاضره بابت چیزی اونقدری پول بده که از نظرش ارزش داره. از دید پزشکا هم همینه، شما هر چیزی رو به بالاترین قیمتی که باعث میشه سود کل حداکثر بشه میفروشید. اگه یه دکتری حق ویزیتشو خیلی ببره بالا مشتریاش کم میشن، در نهایت باید یه بالانسی بین قیمت و تعداد بوجود بیاد، قضیه دقیقا مثل خرید از سوپرمارکت و میوه فروشیه.
واقعا همه جای دنیا پزشکی پرستیژ داره و خیلیا دوست دارن بخونن، درآمدش هم همه جا کم و بیش عالیه. صرفا تو خیلی از کشورای دیگه شما بیمه هستید و پولی مستقیم به پزشکا نمیدید، وگرنه هزینه ی یه سی تی اسکن معمولی تو آمریکا و اروپا حدود هزار دلاره، که نسبت به درامد مردمشون از ایران خیلی بیشتره.
ما بیمه درست و حسابی تو ایران نداریم یا اگه داریم گرونن، و پرداخت هزینه های زیاد درمان برامون آزار دهنده ست. از طرفی پزشک ها فرار مالیاتی دارن، ولی خب خود دولت کوتاهی میکنه تو این قضیه، وگرنه هممون میدونیم تو هر شغلی بیشتر آدما دلشون نمیخواد مالیات بدن. این مالیات اگه گرفته بشه، میشه هزینه اش کرد برای آموزش پزشکی، ظرفیت دانشگاه های علوم پزشکی رو زیاد کرد (در نتیجه تعداد پزشکا زیاد میشه و به خاطر رقابت هزینه درمان کمتر میشه)، به رزیدنت ها حقوق بهتری داد، آموزش عمومی رو برای پیشگیری افزایش داد و...
در نهایت تو هیچ کدوم از موارد بالا پزشکا به صورت خاص مقصر نیستن، اره فرار مالیاتی میکنن ولی این قضیه همه جا وجود داره، حتی معلمایی که تو مدارس قرارداد خصوصی میبندن هم مالیات رو دور میزنن. عملا فقط از کارمندا مالیات اخذ میشه تو ایران.
در نهایت یه چیزیم در مورد خودکشی دانشجو های پزشکی بگم: ببینید، اگه یه نفری رشته ای رو دوست نداشته و اومده خونده، به هر دلیلی، در نهایت مسئولیت انتخابش با خودشه. اجبار و فشار خانواده و اطرافیان و مشاور مدرسه و ... هیچ کدوم تهش شمارو وادار به انتخاب پزشکی (یا هر رشته ی دیگه ای) نمیکنه. اگه نتونستید جلوی حرف پدر و مادرتون بایستید مقصر خودتونید، در نهایت هیچ دانشگاهی برای ثبت نام شما اجازه پدر و مادرتون رو نمیخواد و هیچ جایی هم بدون رضایت خودتون شمارو ثبت نام نمیکنه
.
پس اگه پزشکی میخونید، یا دوستش دارید، یا پول و احترام میخواید یا بی عرضه اید. در هر صورت تصمیم خودتون بوده و بابت مشکلاتش هیچکس (حتی پدر و مادری که وادارتون کردن) جز خودتون مسئول نیست.