اصطلاحات مشهدی !
- شروع کننده موضوع mahta_H
- تاریخ شروع
- ارسالها
- 138
- امتیاز
- 875
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان
- شهر
- تهران
- سال فارغ التحصیلی
- 1397
- دانشگاه
- تهران
- رشته دانشگاه
- مهندسی کامپیوتر
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
من خودم مشدیم
من کاملا در صورت امکان با بچه هامون مشهدی حرف میزنم اتفاقا براشون جالبه االبته حقیقتا چن نفر بشین باهم غلیظ حرف بزنن نمی فهمم و از کلماتی که به فراوانی استفاده میکنم الفچ و چوقک ه
من خودم مشدیم
من کاملا در صورت امکان با بچه هامون مشهدی حرف میزنم اتفاقا براشون جالبه االبته حقیقتا چن نفر بشین باهم غلیظ حرف بزنن نمی فهمم و از کلماتی که به فراوانی استفاده میکنم الفچ و چوقک ه
- ارسالها
- 76
- امتیاز
- 549
- نام مرکز سمپاد
- هاشمي نژاد 2
- شهر
- مشهد
- سال فارغ التحصیلی
- 1394
- مدال المپیاد
- 23 و 24 امین دوره المپیاد غیر متمرکز دانشجویی - قطب 4
- دانشگاه
- دانشگاه صنعتی شریف
- رشته دانشگاه
- مهندسی ژئوتکنیک
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
هیچ اصطلاحی به اندازه "خواهر و مادر"کاربرد ندره!
هیچ اصطلاحی به اندازه "خواهر و مادر"کاربرد ندره!
hamideh
کاربر فوقفعال
- ارسالها
- 84
- امتیاز
- 1,219
- نام مرکز سمپاد
- farzanegan2
- شهر
- مشهد
- دانشگاه
- فردوسی مشهد
- رشته دانشگاه
- فیــــزیــــــک
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
جهان به دو گروه تقسیم شده : مشهدی ها و آنهایی که آرزوی مشهدی بودن دارند
یکی از لغات مشهدی ملموس و پر استفاده در دوران کودکی[nb]بازی های زیادی از جمله گردنبند سازی، ضربه پرش و... با این شیء کوچک انجام میشده و همچنان به یاد آن دوران انجام می شود
[/nb] ما " سَمبُلات " می باشد 
مخفف " سر لیموناد " می باشد که تهرانی ها ما روبه خاطر این واژه مسخره میکنند و به جاش چی استفاده میکنن؟ تشتک
خب واژه ی ما خوشگل تر و باکلاستر و خلاقانه تره که
جهان به دو گروه تقسیم شده : مشهدی ها و آنهایی که آرزوی مشهدی بودن دارند
یکی از لغات مشهدی ملموس و پر استفاده در دوران کودکی[nb]بازی های زیادی از جمله گردنبند سازی، ضربه پرش و... با این شیء کوچک انجام میشده و همچنان به یاد آن دوران انجام می شود
[/nb] ما " سَمبُلات " می باشد مخفف " سر لیموناد " می باشد
که تهرانی ها ما روبه خاطر این واژه مسخره میکنند و به جاش چی استفاده میکنن؟ تشتک خب واژه ی ما خوشگل تر و باکلاستر و خلاقانه تره که
neda.ts75
کاربر نیمهفعال
- ارسالها
- 5
- امتیاز
- 5
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان 2
- شهر
- مشهد
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
اٍ... شُمام آقای اقبالیُ میشناسی؟؟
کلن آقای اقبالی با هر لهجه ای حرف میزنن!
به نقل از فائزه.و :نگو نمیدونی که آقای اقبالی با لهجهی خودشون[شمالی] این عبارتُ بیان میکنن؟
کدوم مشهدی میگه دخترِرِ؟
اٍ... شُمام آقای اقبالیُ میشناسی؟؟
کلن آقای اقبالی با هر لهجه ای حرف میزنن!
sahere
کاربر خاکانجمنخورده
- ارسالها
- 1,829
- امتیاز
- 11,818
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان 2
- شهر
- مشهد
- دانشگاه
- علوم پزشکی مشهد
- رشته دانشگاه
- گفتار درمانی
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
همین ابتدا جا داره یک بیگ لایک به حمیده که ترجیح میدم اسمشو بخونم کماندو بدم.
بعد یه صحبتی داشتم باهاتون مشهدیای گل
دقت کردین که لهجه ی مشهدی با تربتی و نیشابوری تعامل زیادی داره؟
شاید خیلی خیلی کم آدمی رو دیده باشین که واقعا مشهدی حرف بزنه. مثن من تو کل فامیل خودمون فقط یک مشهدیه قدیمی داریم که لهجه ی خیلی خوبی هم داره.حتی بچه های اون آدم به خوبیه اون حرف نمیزنن.
و اینکه مشهدی خیلی فرق داره با چیزی که ما استفاده میکنیم.وقتی میخوایم مشهدی حرف بزنم ته لهجه ی زیادی داریم.ولی خیلی از کلمه های مشهدی استفاده نمیکنیم.در حد مویمو تویی مثن.
یه پیشنهادی داشتم واستون در همین راستا
روزنامه قدس یه ستونی داره به اسم مش غضنفر تو صفحه درشهر.مشکلای شهر رو با لهجه مینویسه.خوندنش خوبه.
خب حالا من یه جمله از متن امشبشو مینویسم
تا دلت بخه اونجه کچه سگ تارت پارت بود دنبال یک لنگ پاچه ای مگشتن که بزش کلف بزنن.
Ta delet bekhe unje koch'e sage tarto part budo donbale yak lengo pache e megeshtan ke bezesh kalaf bezenan.
کلف بزنن ینی گاز بگیرن.
تارت و پارت فک میکنم برای یک گروهی که پراکنده شدن به کار میره.
کچه هم که تشدید داره و من عاجزم در حال حاضر از گذاشتنش یعنی توله.
همین
همین ابتدا جا داره یک بیگ لایک به حمیده که ترجیح میدم اسمشو بخونم کماندو بدم.
بعد یه صحبتی داشتم باهاتون مشهدیای گل
دقت کردین که لهجه ی مشهدی با تربتی و نیشابوری تعامل زیادی داره؟
شاید خیلی خیلی کم آدمی رو دیده باشین که واقعا مشهدی حرف بزنه. مثن من تو کل فامیل خودمون فقط یک مشهدیه قدیمی داریم که لهجه ی خیلی خوبی هم داره.حتی بچه های اون آدم به خوبیه اون حرف نمیزنن.
و اینکه مشهدی خیلی فرق داره با چیزی که ما استفاده میکنیم.وقتی میخوایم مشهدی حرف بزنم ته لهجه ی زیادی داریم.ولی خیلی از کلمه های مشهدی استفاده نمیکنیم.در حد مویمو تویی مثن.
یه پیشنهادی داشتم واستون در همین راستا
روزنامه قدس یه ستونی داره به اسم مش غضنفر تو صفحه درشهر.مشکلای شهر رو با لهجه مینویسه.خوندنش خوبه.
خب حالا من یه جمله از متن امشبشو مینویسم
تا دلت بخه اونجه کچه سگ تارت پارت بود دنبال یک لنگ پاچه ای مگشتن که بزش کلف بزنن.
Ta delet bekhe unje koch'e sage tarto part budo donbale yak lengo pache e megeshtan ke bezesh kalaf bezenan.
کلف بزنن ینی گاز بگیرن.
تارت و پارت فک میکنم برای یک گروهی که پراکنده شدن به کار میره.
کچه هم که تشدید داره و من عاجزم در حال حاضر از گذاشتنش یعنی توله.
همین
- ارسالها
- 1,717
- امتیاز
- 8,615
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان یک
- شهر
- مشهد
- سال فارغ التحصیلی
- 1393
- رشته دانشگاه
- پزشکی
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
و ایضا قسمت پایین همین شهر
#اسپم؟!
در همین راستا توصیه میکنم به مطالع دقیق نشریه وزین بچه مشد قسمت اَلَم شَنگهبه نقل از sahere :یه پیشنهادی داشتم واستون در همین راستا
روزنامه قدس یه ستونی داره به اسم مش غضنفر تو صفحه درشهر.مشکلای شهر رو با لهجه مینویسه.خوندنش خوبه.
خب حالا من یه جمله از متن امشبشو مینویسم
تا دلت بخه اونجه کچه سگ تارت پارت بود دنبال یک لنگ پاچه ای مگشتن که بزش کلف بزنن.
Ta delet bekhe unje koch'e sage tarto part budo donbale yak lengo pache e megeshtan ke bezesh kalaf bezenan.
کلف بزنن ینی گاز بگیرن.
تارت و پارت فک میکنم برای یک گروهی که پراکنده شدن به کار میره.
کچه هم که تشدید داره و من عاجزم در حال حاضر از گذاشتنش یعنی توله.
همین
و ایضا قسمت پایین همین شهر #اسپم؟!
- ارسالها
- 1,717
- امتیاز
- 8,615
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان یک
- شهر
- مشهد
- سال فارغ التحصیلی
- 1393
- رشته دانشگاه
- پزشکی
پاسخ : اصطلاحات مشهدی !
از قِدیم گفتن مهمون حبیبِ خدایِ، ولی مِشدیا مِگَن مهمون نعمتِ خدایِ، یَنی ای زَوّارایُ مسافرا که کِلّه مُکُنَن میَن مِشَد، عینِ یَک نعمتیَن که خدا از آسِمون وِل داده رو کِلّه یِ مِشَدیا یُ بایِست تا مِشه اَزِشا بهره بُرد که اسراف نَرَن. پذیرایی کِردن مِشَدیا از مسافرا یا بُقُولِ ای باسِواتا، فرهنگِ میزبانی، به مِشَد چَن جوره. یَک عده از مِشَدیا دِلِشا مِخه فِقَط آثار تاریخیُ فرهنگیِ مِشَد رِ به زوّارا نُشون بِدَن؛ بِرِیِهَمی وَختی یَک زوّارِ نابَلَدی اَزِشا مِخه که اورِ به 4 تا خیابون اووَرتَر بُبُرَن، وَرمِدِرَن یَرِگه ر40ِ تا خیابون دور مِدَنُ 4 ساعت تو شهر تُو مُخورَن تا هَم بِتِنَن یَک کرایه مَقبولی از جیبِ مسافره سیوا کُنَنُ هَمَم مِشَد رِ قِلِفتی به مسافرِ نُشون بِدَنُ یَرِگه بُزور با هَمّه یِ آثار تاریخیُ فرهنگی مِشَد آشنا بِره. یَک عده دِگه از مِشَدیا فِقَط عرضه سوغاتیایِ مِشَد مَدّ نظرِشایِ؛ بِرِیِهَمی وَرمِدِرَن فاکولِ ذرّت یا نخِ تُنبونِ آقاشایِ مِندِزَن تو قُطّی رنگِ قرمزُ مُگذارَن خشک بِره، بعد مِریزَنِشا تو قُطّیایِ تَلقیه خُردویُ به اسمِ زعفرونِ اعلا مُفروخَن به زوّارا. یا گلاب رِ مِریزن تو ای شیشه خُردویایُ مِگَن عطرِ نابِ مِشَدِ. یایَم تیکّه مُزایِک رِ رنگ آبی مِزِنَنُ مِگَن فیروزه یِ اصله. یَک عِده از مِشَدیایَم هدفِشا فِقط هَمیه که دیدنیایِ مِشَد رِ بِرِیِ باقی مسافرایُ زوّارایَم نِگَر دِرَن، یَنی نِذارن لَخّه یُ داغُن بِرَن، بِرِیِهَمی تا مِبینَن مسافری از اِلِمانایِ شهری یا دیدنیایِ مِشَد دِلنگون رِفته که بایِشا عَسک بِندِزه، با پِلَخمون یا تفنگ بادی مِزِنَن توخ توخِش مُکُنَن. بضیایَم سنت گرایَنُ از هَمو رایِ قِدیمی از زوّارا میزبانی مُکُنَن؛ یَنی تو میلانایُ خیابونا پیاده لِخ مِکیشَنُ هَر مسافر نابَلَدی که به پُستِشا مُخوره یُ اَزِشا آدرس مُپُرسه بِزِش مِگَن «مِدِنُم، ولی نِمُگُم». او قِدیمایَم یَک عِده از مِشدیا بودن که ایقذَر ای مسافرایُ زوّارایِ دوست مِداشتن که اَصلَن نِمُگذاشتن اینا از مِشَد بِرَن، بِرِیکه هرجا مِدیدَن یَک زوّاری وَردیشته یَک شمع روشن کِرده که حاجت بیگیره، جینگی مِپِرّیدَن شمعَرِ پوف مِکِردَنُ وَرمِدِشتَن مِنداختن تو خِلیطَشا تا یَرِگه حاجتِش براوُرده نَره یُ هَموجور مِشَد بُمانه. ناگفته نَمانه که نِواسههای ای عِده از مِشَدیا، راه اونارِ ادامه دادنُ الان دِگه شمعِ ماشینُ موتورِ زوّارا رِ وَرمِدِرَن! مِگَن یَک شاعر مِشَدی مسلک گفته: «مهمون راحتِ جونِ ولیکن چو نِفس ... خِفه سازه که بُرون آیِ یُ بیرون نرود»، ولی الان وَرچُپّه رِفته یُ دِگه مِشَدیا ایجور فِکِر نِمُکُنَن. الان زوّارُ مسافر ایقذَر بِرِیِ مِشَدیایُ مسئولاشا عزیز رِفته یُ فرهنگِ میزبانی توشا قُرص رِفته که هدفِشا فِقط خِذمَت به زوّارایِ تا بِتِنَن اونارِ تو شهرِشا نِگَر دِرَن، بِرِیکه به زوّارُ مسافر به چِشُم یَک قُلَّک نِگا مُکُنَن که یَک عالَم پول توش لوکّه رِفته یُ ای قُلَّکِ هرجور هَستِگ بایست تو هَمی مِشَد توخ توخ بِره یُ پولایِ توش دَربیه بِره تو جیبِ تُنبونِ مِشَدیا!
سعید ترشیزی
از قِدیم گفتن مهمون حبیبِ خدایِ، ولی مِشدیا مِگَن مهمون نعمتِ خدایِ، یَنی ای زَوّارایُ مسافرا که کِلّه مُکُنَن میَن مِشَد، عینِ یَک نعمتیَن که خدا از آسِمون وِل داده رو کِلّه یِ مِشَدیا یُ بایِست تا مِشه اَزِشا بهره بُرد که اسراف نَرَن. پذیرایی کِردن مِشَدیا از مسافرا یا بُقُولِ ای باسِواتا، فرهنگِ میزبانی، به مِشَد چَن جوره. یَک عده از مِشَدیا دِلِشا مِخه فِقَط آثار تاریخیُ فرهنگیِ مِشَد رِ به زوّارا نُشون بِدَن؛ بِرِیِهَمی وَختی یَک زوّارِ نابَلَدی اَزِشا مِخه که اورِ به 4 تا خیابون اووَرتَر بُبُرَن، وَرمِدِرَن یَرِگه ر40ِ تا خیابون دور مِدَنُ 4 ساعت تو شهر تُو مُخورَن تا هَم بِتِنَن یَک کرایه مَقبولی از جیبِ مسافره سیوا کُنَنُ هَمَم مِشَد رِ قِلِفتی به مسافرِ نُشون بِدَنُ یَرِگه بُزور با هَمّه یِ آثار تاریخیُ فرهنگی مِشَد آشنا بِره. یَک عده دِگه از مِشَدیا فِقَط عرضه سوغاتیایِ مِشَد مَدّ نظرِشایِ؛ بِرِیِهَمی وَرمِدِرَن فاکولِ ذرّت یا نخِ تُنبونِ آقاشایِ مِندِزَن تو قُطّی رنگِ قرمزُ مُگذارَن خشک بِره، بعد مِریزَنِشا تو قُطّیایِ تَلقیه خُردویُ به اسمِ زعفرونِ اعلا مُفروخَن به زوّارا. یا گلاب رِ مِریزن تو ای شیشه خُردویایُ مِگَن عطرِ نابِ مِشَدِ. یایَم تیکّه مُزایِک رِ رنگ آبی مِزِنَنُ مِگَن فیروزه یِ اصله. یَک عِده از مِشَدیایَم هدفِشا فِقط هَمیه که دیدنیایِ مِشَد رِ بِرِیِ باقی مسافرایُ زوّارایَم نِگَر دِرَن، یَنی نِذارن لَخّه یُ داغُن بِرَن، بِرِیِهَمی تا مِبینَن مسافری از اِلِمانایِ شهری یا دیدنیایِ مِشَد دِلنگون رِفته که بایِشا عَسک بِندِزه، با پِلَخمون یا تفنگ بادی مِزِنَن توخ توخِش مُکُنَن. بضیایَم سنت گرایَنُ از هَمو رایِ قِدیمی از زوّارا میزبانی مُکُنَن؛ یَنی تو میلانایُ خیابونا پیاده لِخ مِکیشَنُ هَر مسافر نابَلَدی که به پُستِشا مُخوره یُ اَزِشا آدرس مُپُرسه بِزِش مِگَن «مِدِنُم، ولی نِمُگُم». او قِدیمایَم یَک عِده از مِشدیا بودن که ایقذَر ای مسافرایُ زوّارایِ دوست مِداشتن که اَصلَن نِمُگذاشتن اینا از مِشَد بِرَن، بِرِیکه هرجا مِدیدَن یَک زوّاری وَردیشته یَک شمع روشن کِرده که حاجت بیگیره، جینگی مِپِرّیدَن شمعَرِ پوف مِکِردَنُ وَرمِدِشتَن مِنداختن تو خِلیطَشا تا یَرِگه حاجتِش براوُرده نَره یُ هَموجور مِشَد بُمانه. ناگفته نَمانه که نِواسههای ای عِده از مِشَدیا، راه اونارِ ادامه دادنُ الان دِگه شمعِ ماشینُ موتورِ زوّارا رِ وَرمِدِرَن! مِگَن یَک شاعر مِشَدی مسلک گفته: «مهمون راحتِ جونِ ولیکن چو نِفس ... خِفه سازه که بُرون آیِ یُ بیرون نرود»، ولی الان وَرچُپّه رِفته یُ دِگه مِشَدیا ایجور فِکِر نِمُکُنَن. الان زوّارُ مسافر ایقذَر بِرِیِ مِشَدیایُ مسئولاشا عزیز رِفته یُ فرهنگِ میزبانی توشا قُرص رِفته که هدفِشا فِقط خِذمَت به زوّارایِ تا بِتِنَن اونارِ تو شهرِشا نِگَر دِرَن، بِرِیکه به زوّارُ مسافر به چِشُم یَک قُلَّک نِگا مُکُنَن که یَک عالَم پول توش لوکّه رِفته یُ ای قُلَّکِ هرجور هَستِگ بایست تو هَمی مِشَد توخ توخ بِره یُ پولایِ توش دَربیه بِره تو جیبِ تُنبونِ مِشَدیا!
سعید ترشیزی
