• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

فاضل نظری

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع محمد
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
پاسخ : فاضل نظری

چنان که از قفس هم دو یا کریم به هم

از آن دو پنجره ما خیره می شدیم به هم



به هم شبیه ، به هم مبتلا ، به هم محتاج

چنان دو نیمه سیبی که هر دو نیم به هم



من و توایم دو پژمرده گل میان کتاب

من و توایم دو دلبسته از قدیم به هم



شبیه یکدگریم و چقدر دلگیر است

شبیه بودن گل های بی شمیم به هم



من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم

من و تو کوه شدیم و نمی رسیم به هم



بیا شویم چو خاکستری رها در باد

من و تو را برساند مگر نسیم به هم...

« گریه های امپراتور »
 
پاسخ : فاضل نظری

شاخه گلی براي مزار
از باغ می برند چراغانی ات کنند
تا کاج جشن هاي زمستانی ات کنند
» ابرهاي تار » تو را « صبح » پوشانده اند
تنها به این بهانه که بارانی ات کنند
یوسف! به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار می برند که زندانی ات کنند
اي گل گمان مکن به شب جشن می روي
شاید به خاك مرده اي ارزانی ات کنند

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
از نقطه اي بترس که شیطانی ات کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه اي ست که قربانی ات کنند
 
پاسخ : فاضل نظری

تعابیر و تشبیه های شعراش واقعا قشنگه
هربار که میخونی واست تازگی داره مخصوصا :
به نسیمی همه راه به هم میریزدش که فوق العادس کلا شعراش خیلی قشنگه
دمش گرم ;D
یه چی دیگه حالا لینک دانلود کتاباشو میذارید حداقل اگه خوشتون اومد برید کتابشو بخرید بنده خدا کتاب منتشر کرده که کتابشو بخریم نه اینکه بریم لینک دانلودشو پیدا کنیم :-w
( داماد خان مسعودی باشما ام هااااااااااااااااا ;) )
اینم 3 تا از شعراش:

حاصل عقل
به نسیمی همة راه به هم می‌ریزد کی دل سنگ تو را آه به هم می‌ریزد
سنگ در برکه می‌اندازم و می‌‌پندارم با همین سنگ زدن، ماه به هم می‌ریزد
عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است گاه می‌ماند و ناگاه به هم می‌ریزد
آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده است عشق یک لحظه کوتاه به هم می‌ریزد
آه، یک روز همین آه تو را می‌گیرد گاه یک کوه به یک کاه به هم می‌ریزد

خدا حافظی
به خداحافظی تلخ تو سوگند، نشد که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد
لب تو میوه ی ممنوع ولی لب هایم هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشد
با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد
هر کسی در دل من جای خودش را دارد جانشین تو در این سینه خداوند نشد
خواستند از تو بگویند شبی شاعرها عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد!

آینه
گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست دل بــــــکن!آینه این قدر تماشایی نیست
حاصل خــــــــیره در آیینه شــــــدن ها آیا دو برابر شدن غصـــــــــه تنهایی نیست؟!
بی سبب تا لب دریا مکشان قایـــــــق را قایقت را بشکن!روح تو دریــــــــایی نیست
آه در آینه تنها کـــــــــــــدرت خواهد کرد آه!دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست
آنکه یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست حال وقتی به لــــب پنجره می آیی نیست
خواستم با غم عشقش بنویسم شعری گفت:هــر خواستنی عین تـــوانایی نیست
:x :x :x
 
پاسخ : فاضل نظری

هر گاه یک نگاه به بیگانه می کنی

خون مرا دوباره به پیمانه می کنی



ای آنکه دست بر سر من می کشی ! بگو

فردا دوباره موی که را شانه می کنی ؟



گفتی به من نصیحت دیوانه گان مکن

باشد ، ولی نصیحت دیوانه می کنی



ای عشق سنگدل که به آیینه سر زدی

در سینه ی شکسته دلان خانه می کنی ؟



بر تن چگونه پیله ببافم که عاقبت

چون رنگ رخنه در پر پروانه می کنی



عشق است و گفته اند که یک قصه بیش نیست

این قصه را به مرگ خود افسانه می کنی
 
پاسخ : فاضل نظری

قفس باز

ای زندگی بردار دست از امتحانم
چیزی نه می دانم که می خواهم بدانم

دلسنگ یا دلتنگ!چون کوهی زمین گیر
از آسمان دلخوش به یک رنگین کمانم

کوتاهی عمر گل از بالا نشینی ست
اکنون که می بینند خوارم،در امانم

دل بسته ی افلاکم و پابسته ی خاک
فواره ای بین زمین و آسمانم

آن روز اگر خود بال خود را می شکستم
اکنون نمی گفتم بمانم یا نمانم؟!

قفل قفس باز و قناری ها هراسان
دل کندن آسان نیست! آیا می توانیم؟!

"استاد فاضل نظری"
 
پاسخ : فاضل نظری

از صلح مي‌گويند يا از جنگ مي‌خوانند ؟
ديوانه‌ها آواز بي‌آهنگ مي‌خوانند

گاهي قناريها اگر در باغ هم باشند
مانند مرغان قفس دلتنگ مي‌خوانند

كنج قفس مي‌ميرم و اين خلق بازرگان
چون قصه‌ها مرگ مرا نيرنگ مي‌دانند


سنگم به بدنامي زنند اكنون ولي روزي
نام مرا با اشك روي سنگ مي‌خوانند

اين ماهي افتاده در تنگ تماشا را
پس كي به آن درياي آبي‌رنگ مي‌خوانند ...
 
پاسخ : فاضل نظری

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر ...
هیچکس...هیچکس اینجا به تو مانند نشد
هر کسی در دل من جای خودش را دارد ...
جانشین تو در این سینه خداوند نشد
خواستند از تو بگویند شبی شاعرها، عاقبت با قلم شرم نوشتند ...نشد !
فاضل نظری
 
پاسخ : فاضل نظری

مقصود از عشق فراموش کردن دنیاست !
وگرنه بین من و دوست،
ماجرایی نیست...
فاضل نظری
 
پاسخ : فاضل نظری

شاهرگ های زمین از داغ باران پر شده ست

آسمانا! کاسه ی صبر درختان پر شده ست



زندگی چون ساعت شماطه داره کهنه ای

از توقف ها و رفتن های یکسان پر شده ست



چای می نوشم که با غفلت فراموشت کنم

چای می نوشم ولی از اشک،فنجان پر شده ست



بس که گل هایم به گور دسته جمعی رفته اند

دیگر از گل های پرپر خاک گلدان پر شده ست



دوک نخ ریسی بیاور یوسف مصری ببر

شهر از بازار یوسف های ارزان پر شده ست



شهر گفتم!؟ شهر! آری شهر! شهر

از خیابان! از خیابان! از خیابان پر شده ست
 
پاسخ : فاضل نظری

من چه در وهم وجودم، چه عدم، دل تنگ ام
از عدم تا به وجود آمده ام، دل تنگ ام

روح از افلاک و تن از خاک، در این ساغر پاک
از درآمیختن شادی و غم دل تنگ ام...

خوشه ای از ملکوت تو مرا دور انداخت
من هنوز از سفر باغ اِرم دل تنگ ام...

+ مطمئن نیستم کامل باشه.
 
Back
بالا