مشاوره روان‌شناسی

[sadlove]

پاسخ : مشاوره

تمرکز ندارم .

هر شب گریه میکنم .

روحیم داغونه در حدی که پتانسیل گذروندن وقتمو با شادی ندارم !! یه جا هم برم که محیطش اینجور باشه ساکتمو کاری به کسی ندارم ...

قبلا" با بقیه میگذروندم وقتمو لااقلش با حرف زدن آروم می شدم اما الان حوصله آدمها رو هم ندارم !!

وقتی از زندگی کردن بدم بیاد ... با تمام وجود ... فکر مردن ... این مزخرفات ...

مامان بابای خوب , خواهر , یه خونه بالا سرم , سلامتی , بهترین مدرسه , دیگه چی کم دارم ؟؟ نمیدونم چمه !!

من واقعا" چیکار کنم ؟؟ با این وعض کلی از درسهامو نمی تونم بخونم

حرف یه روز دو روز نیست , سه ساله و روز به روز بدتر میشم ...

 

[first amir]

پاسخ : مشاوره



مثلا تو درس خوندن اگه كتابو همينطوري باز كنيم و ندونيم تا صفحه ي چند ميخوايم بخونيم ،‌از همون اول ذهن كشش نشون نميده
زندگي هم همينه . تا هدف نداشته باشه آدم ،‌نميتونه بفهمه داره چيكار ميكنه
خود داشتن هدف انگيزه و تحرك ايجاد ميكنه

 

[شقایق س.]

پاسخ : مشاوره

من خیلی زود عصبی میشم خیلی زود
حساس شدم اصن!
مثلا دارم حرف میزنم ، کاری انجام میدم کسی حتی کاغذ ورق بزنه عصبی میشم
بعد داد میزنم رو مخم فشار میاد
چیکار کنم؟

 

[Bahar.no]

پاسخ : مشاوره

@ شقايق : بنظرم حساس شدن چيزيه كه بايد خود فرد علتش رو بفهمه .
من افرادي رو ديدم كه مدتي روي مسائل خاصي حساس شدن و از ديگران علتش رو پرسيدن ؛ اما به جواب خوبي نرسيدن ! ولي وقتي خودشون خوب فكر كردن فهميدن كه علت چي بوده.
مثلا يكي از دوستام حساس بود كه وقتي باهات حرف ميزنه ، اس ندي يا مثلا جاهاي ديگه رو نگاه نكني .
بعد بقيه ي دوستان انتقاد كردن كه چرا تو جديدا" اينطور حساس شدي !!
يكم فكر كرد بعد گفت چون شما زماني كه كسي حرف ميزنه خوب گوش نميديد درصورتي كه براي شخص گوينده حرف مهميه و توجه نداشتن بي احترامي به شخص گويندست
حالا شايد توام چندين بار رفتاري رو ديدي كه بنظرت بي ادبي يا چيزاي ديگه بوده .

 

[maziar]

پاسخ : مشاوره

سلام من يه مشكلي دارم خيلي اذيتم مي كنه
نمي تونم با ديگرون كار كنم
بذاريد اينطوري بگم من الان تو يه دانشگاه دارم كورس زبان مي گذرونم بعد معلم بعضي وقتا مجبور مي كنه گروهي كار كنيم. من اصلن تيز خوش نيستم ولي وقتي دارم يه كاريو انجام ديگه همونو انجام مي دم بعد من تو ٥ مين تموم شده كارم و يكي از اون يكي درباره ارايشگاهي كه ميره سوال مي كنه. اون يكي درباره فيلمه تد بعد من اصلن حاله اين حرفارو ندارم بعد احساس مي كنم كلن با هيچ كس رابطه خوبي ندارم. نمي تونم تو بحث خاشون شركت كنم.
چرا ؟ چي كار كنم ؟
نمي گم ما تو مدرسه و سره كلاس حرفه ديگه نمي زديم چرا اتفاقن كلي با بقل دستيم چرتو پرت مي گفتيم ولي خوب منو حامد اول سوال هارو حل مي كرديم بعد با هم حرف مي زديم
بعد ما درباره ارايشگاهو اينا نمي حرفيديم درباره موضوعات جالب تر مثلن تا كجايه وست رو خونده كدوم سوال يوساكو رو داره حل مي كنه.
مي دونم اشكال از منه ولي چي كار به نظرتون بايد بكنم ؟
راهنمايي كنيد ؟
من الان دو ساله از مجموعه سمپاد خارج شدم (از اواسط سوم دبيرستان) ولي خوب به دلايلي رابطه ي دوستي با كسي برقرار نكردم و ترجيح مي دم بسشتر درس بخونم (مثلن ميرم يوداسيتي يا پروژه پيدا مي كنم كد مي زنم يا كتاب)

 

[vania]

پاسخ : مشاوره

سلام مازیار :)
منم دقیقا همین مشکلاتو زمان ورود به دانشکده داشتم یعنی نه کسی حرف منو می فهمید نه من می تونستم با کسی رابطه برقرار کنم(راستشو بخوای اکثر بچه های این جا غیر سمپادی و انسانی بودن)
اون موقع بود که به این نتیجه رسیدم سمپاد واسه ما یه جای خوب واسه راحت بودنه و لی واسه با هم بودن (تو جامعه) خیلی سخت!
(ما تا تونستیم ادمایی مثه خودمونو دیدیم و الان از اطرافمون هم همون انتظارو داریم ولی انگاری جامعه یه چیز دیگس)
به نظر من چن تا راه واسه مشکلت هست مثلا:
اگه به یه سری سایت که دوسشون داری سر بزن(همین کاری که الان داری می کنی) و ارتباطتو با دوستای قدیمیت که باهاشون راحت بودی نگه دار (مثلا من الان از دوستام دورم ولی هنوزم تقریبا با همونام تلفن,اینترنت,....) یا تو دانشگاه با ادمایی مث خودت بگرد.
از اون جایی که هنجارها و معیار ها و سیستم فکری با بقیه فرق داره(و یه سری تعصبایی روشون داریم, هون طور که تو متن شخصیت نوشته بودی) پس اگه می خوای تو دوس پیدا کنی باید یه کم انعطاف پذیر باشی تا شاید بتونی وارد دنیای اونا شی (ما شایدبتونیم خودمونو تغییر بدیم ولی ادمای اطرافمونو نمی تونیم تغییر بدیم و اگه نتونیم قادر به تغییر خودمون باشیم عمرا اگه بتونیم اطرافمونو تغییر بدیم: پس همه چیز اول از خودمون شروع میشه)(مثلا اگه فک می کنی همه احمقن تو هم احمق شو(البته در حادترین حالت میگم) شاید بعدش اونام باهات حال کنن, که البته این یکی اصن رو من جواب ندادو ترجیح دادم به حالت قبلم بر گردم)
اگر هم که کلا نمیتونی با اطرافت ارتباط برقرار کنی به این فک کن که دانشکده هم یه جامعه هستش مث بقیه جاها پس تو هم به اینده وخودت فک کن به این که بالاخره یه روزی دانشکده هم تموم میشه و باید ازون جا بری (این روزا چه خوب چه بد میگذرن )
همین...(امیدوارم به دردت بخورن)
لطفا اگه کس دیگه ای هم راهنمایی داره بنویسه . من اینا رو فقط بر اساس تجربه شخصی نوشتم.

 

[scamp42]

پاسخ : مشاوره

ادم با کسی که خودکشی میکنه چ طورباید رفتار کنه؟
دیگه خسته شدم از دست خودکشی های خواهرم
میترسم یه روز برسه کاری کنه نشه جبران کرد
راهنمایی پیلیز

 

[maziar]

پاسخ : مشاوره

سلام وانيا
ممنون از راهنماييت
اره بايد خودمو تغيير بدم ولي اخه چطوري
نمي تونم خب يكهو عوض بشم ولي مي خوام
چون با اين روندي كه داره پيش ميره فك كنم هيچ وقت نتونم از نزديك تو جامعه اي باشم كه مثل مدرسه باشه
من خيلي دارم تلاش مي كنم كه شبيه بقيه باشم (البته نه احمق)
ولي هم اونا مي فهمن دارم ادا ذر ميارم هم وقتي ميام خونه خودم حالم ار خودم به هم مي خوره

 

[vania]

پاسخ : مشاوره

سلام مازیار
ببخشید دیر شد. #-o
اره راست میگی ادا دراوردن مشکلی رو حل نمی کنه چون از واقعیت زیادی دوره و به نظر من همونی که هستی باش یعنی مثلا اگه خرخونی بهش ادامه بده بزار بچه ها همونجور که هستی بهت نگاه کنن الان داری زبان می خونی ولی خوب قطعا درسای اصلیت شروع می شن و از اونجایی که کمتر کسی مثله تو هستش خوب بعدا اونا بت نیاز بیدا می کنن و دور و برت میان (کاری که دقیقا من کردم) این طوری همه از هم تفکیک می شن تو هم اون موقع می تونی یکی مث خودت بیدا کنی یا این هم که با بچه هایی که میان دوروبرت دوس شی
راستی دانشکده که اخر دنیا نیستش که همه ی جامعه همون باشه همه جور ادم تو جامعه هستن که تو هم یکیشونی بعدش هم ما ها دیگه قرار نیس به مدرسه بر گردیم بس بهتره با جامعه ای که فعلا توشیم کنار بیایم تا بعد ببینیم چی میشه...(مثلا واسه ادامه تحصیلت از یه دانشگاه با رنکینگ بالا بذیرش بگیر که دانشجوهاشم شبیه خودت شاخ و درسخون باشن , تا اذیت هم نشی )

 

[maziar]

پاسخ : مشاوره

ممنون از توضيحت
خب اگه دانشگاهي مدركه ايران رو بي چونو چرا قبول داشت ازش پذيرش مي گرفتم ولي نداشتن
من نمي دونم دقيقن من مشكلم چيه
خوب الان كاملن تنها نيستم با بعضي ها دوستم ولي خب باز همون افراد رو هم بعضي وقت ها نا خواسته ناراحت مي كنم
مثلن يكيشون اساسي دو روزه از رفتاره من شاكيه
مي گه تو همه چيو با منطقه خودت مي سنجي
بعد ديدم خيلي هم بيراه نمي گه من واقعن خيلي وقتا چيزي جز راهه درستو غلط ندارم
بعد كلن همه چيو از ديده خودم ميبينم و خب اين بهم و به اطرافيام شايد صدمه بزنه
يا مثلن مهتاب (هم كلاسيم و دوستم ) ازم در مورد اين پرسيد كه مهم ترين ادم برات كيه
بعد خودش بامزه تعريف مي كنه ميگه من ربع ساعت فكر كردم و گفتم خودم
بعد به من ميگه خودخواهم راست هم مي گه بعد من دليل هامو گفتم
١. اين دنيا تا وقتي دنيا منه كه من هستم
٢. تو (مهتاب) دوسته مني تا وقتي من مازيارم تو دوست ممد قلي نيستي پس برايه اينكه تو دوسته من باشي حضوره من لازمه هرچند كافي نيست
٣. من تنها كسي هستم كه نمي تونم به مازيار(خودم) دروغ بگم
پس من بهترين كسي هستم كه مازيار مي تونه روش حساب كنه
٤. من بهترين دوسته مازيار هم هستم و مازيارو بيشتر از هر كسه ديگه مشناسم
بعد ايشون كلي بهم با شوخي فحش (در حد خودخواهو خود پسندو اينا داد)
ولي خوب من خودخواه نيستم خيلي از دوستام برام مهمن و براشون حاضرم هر كاري بكنم (و قبول دارم خيلي از اين فكرام به خاطر بچه بودنمه) ولي خب فكر كنم كلن دارم تو روابطم گند مي زنم.
(مهتاب فقط دوسته دوستيمون جدا از هم كلاسي بودن برمي گرده به كلي دوسته مشترك مهتاب هم يه دوست پسر عرب داره كه كلن رفتارش رو مخه منه تريپ اينكه مهتاب داره بالا مياره اون هنوز تو گلكسيشه (مهتاب دمه امتحانا ناجور استرس مي گيره) ولي خب به خاطره مهتاب مجبوريم كچل(همون مراد فقط چون جلو خودش نميشه به اسمه خودش دربارش صحبت كرد مي گيم كچل چون به عربي براش سخته) احترام بذاريم)
بعد من خر خون نيستم باهوش هم نيستم فقط فرقم اينه كه چون كمي تنبلم و صبور نيستم مجبورم درسو همون موقع كه تو كلاسم ياد بگيرم به هيچ وجه حاله تو خونه درس خوندن ندارم
يا مثلن وقتي استاد مي گه رايتينگ بنويسين من تموم كردم اونا هنوز دارن سره موضوع دارن بحث مي كنن ولي من چون حاله بحث ندارم مي نويسم