هما پور اصفهانی

[matin320]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

واقعا ارزش خوندن نداره.
خوندن رمان های جورج اورول و پائلوکوئیلو برای بار دهمش هم جذابیت بیشتری داره تا داستان های این خانوم

 

[Billy the kid]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

واقعا ارزش خوندن نداره.
خوندن رمان های جورج اورول و پائلوکوئیلو برای بار دهم هم جذابت بیشتری داره تا داستان های این خانوم

اول اینکه اون دو تا نویسنده ای که اسم بردی، اصلا" قابل قیاس با این خانوم نیستن
دوم، جرج اورول ُ با پائولو کوئلیو مقایسه کردن یه چیز ِ به غایت فُکاهیه!

 

[afroDt]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

واقعا ارزش خوندن نداره.
خوندن رمان های جورج اورول و پائلوکوئیلو برای بار دهم هم جذابت بیشتری داره تا داستان های این خانوم

شما داستان های پائلو کوئیلو رو می‌خونی واس جذابیت ـش؟

لابد می‌خوای بگی ارزش ادبی هم داره؟

 

[parrez]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

من همه ی رمان های هما رو خوندم و خودش رو هم از نزدیک دیدم .. از نظر من قرار نبود با وجود موضوع تکراری اش (‌دختر و پسر همخونه ای علی رغم تموم نفرتشون از هم در ابتدای رمان در آخر عاشق همدیگه میشن ) داستان پردازی قوی داشت ... البته اغراق در شخصیت ترسا کاملا مشخص بود... ولی در کل رمانیه که ارزش خوندن داره ، در ضمن یکی از پرطرفدارترین رمان های سایت نودهشتیا و در آستانه چاپه.

رمان جدال پر تمنا ، سوژه ی بکر، داستان یه دختر مسیحی و یه پسر مسلمون معتقد که عاشق همدیگه میشن .. داستان جالب بود و ارزش خوندن رو داشت.
و اما توسکا .. رمانی که به نظرم ضعیف ترین کار هماست. در این باره هیچی نمی گم و فقط نقدی که توی مسابقه ی نقد برتر رمان توسکا بیشترین رای رو آورد رو این جا میذارم :


موضوع و طرح اولیه رمان توسکا تقریبا بکره. دختری که وارد دنیای بازیگری میشه در حالیکه چندان علاقه ای هم به این کار نداره. این موضوع می تونست دستمایه یه رمان خوب باشه و واقعیت زندگی بازیگران و دنیای سینما، مشکلات و حتی مافیای سینما رو هم به چالش بکشه اما متاسفانه اینطور نشد.
رمان تبدیل میشه به یه داستان فوق هندی و افسانه مانند و خودِ نویسنده هم اذعان می کنه که قصدش این بوده که یه داستان هندی بنویسه!
شخصیت پردازی داستان ضعیف هست. خواننده نمی تونه به خوبی با اهالی افسانه ای داستان ارتباط برقرار کنه. پسری که با" یک بار دیدن" عکس دختر بازیگر، چنان شیفته و دلباخته او میشه که عنان از کف میده و با تلاش زیاد بالاخره محل کار اونو شناسایی می کنه و با اتومبیلش می پره وسط لوکیشن فیلمبرداری!!!
در قسمتهای بعدی مشخص میشه که پسر داستان دارای بیماری روانی هست، به خاطر آشناییش با یه دختر بیمار و به دلیل اینکه نتونسته اون دختر رو از این بیماری نجات بده و دچار بیماری روحی شک و تردید به دیگران میشه!!! که من خواننده درست متوجه نشدم عدم نجات اون دختر به بیماری شک و تردید دقیقا چه ربطی داره! نویسنده اطلاعات روانشناسی که منجر به این اتفاق میشه رو با خواننده در میون نمیذاره و خواننده مجبور میشه صرفا این موضوع رو بپذیره.


توصیفات و صحنه پردازی داستان خوبه. خواننده می تونه به خوبی تصاویر و صحنه ها رو پیش چشم خودش ببینه. همینطور رفتارها و حالتهای چهره شخصیتهای داستان رو. از این لحاظ داستان موفق هست.

نویسنده در جایی از داستان، از شخصیتهای رمان قبلیش هم کمک می گیره و اونا رو وارد داستان می کنه. باید بگم که این کار جالب و البته با ریسک بالا بود اما نویسنده به خوبی می تونه ارتباطی مناسب بین شخصیتهای قدیم و شخصیتهای جدید برقرار کنه و از شخصیتهای داستان قبلی استفاده افراطی و بی رویه نمی کنه. این یه عمل مبتکرانه و شجاعانه بود.

در کنار داستان اصلی، نویسنده داستان فرعی رو هم مطرح می کنه که هیچ ربطی به داستان محوری نداره، گاهاَ بیش از حد لزوم بهش می پردازه و باعث خسته کننده شدن داستان و بی حوصلگی خواننده میشه.
در این داستان فرعی می بینیم که یکی از دوستان شخصیت اول فیلم، با یکی از ستاره های سینما دچار یه رابطه نامشروع ناگهانی و یکباره میشه. رابطه ای که اونقدر ناگهانی و بدون دلیل هست که حتی خواننده دچار شک میشه! نویسنده نشون میده دختر مذکور اساسا از کاری که کرده پشیمون نیست، بلکه فقط از دید جامعه نسبت به خودش و رو شدن ماجرا می ترسه و حتی به اینکه چرا کارش عیب تلقی میشه اعتراض می کنه!!! نویسنده کار دختر رو با توجیه عشق و احساسات ماست مالی می کنه و ستاره سینما رو که اتفاقا اونم کارش از روی عشق بوده!!! به پای دختر میندازه و در نهایت هردو در کمال عشق و خوشبختی ازدواج می کنند و عاقبت به خیر میشن!!!
به عنوان خواننده انتظار داشتم نویسنده لااقل کمی واقعیت چاشنی کارش کنه، نشون بده که اینجور هنجار شکنیها عاقبت خوبی نداره، اما نویسنده در راستای همون هندی نویسی! نشون میده که به بهانه عشق و علاقه میتونید روی "هر ارزشی" پا بگذارید و مطمئن باشید که به نتیجه خوب مورد نظر خودتون می رسید!!! این قسمت از داستان، به عنوان یک اثر قلم، فوق العاده بدآموز و ضدارزش بود.
و در آخر،داستان با یک صحنه پریدن ماشین وسط بساط عروسی دختر بازیگر و به هم خوردن مراسم، به خوبی و خوشی به پایان می رسه! به اضافه صحنه کناره گیری بازیگر از شغلش، به عنوان اشانتیون!!!

در کل، با توجه به نیت نویسنده برای نوشتن یه داستان غیرواقعی،عامه پسند و صحنه دار! و به اصطلاح هندی، میشه گفت نویسنده خوب عمل کرده و یه داستان هندی، به معنای واقعی کلمه ، نوشته و در جذب مخاطبهای مخصوص به خودش هم کاملا موفق بوده.
من به عنوان یک خواننده که انتظار رعایت اعتدال بین واقعیت و خیال رو از یک داستان دارم، به این رمان از 20، نمره 14 میدم.

 

[ریـحـانـه]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

من همه ی رمان های هما رو خوندم و خودش رو هم از نزدیک دیدم .. از نظر من قرار نبود با وجود موضوع تکراری اش (‌دختر و پسر همخونه ای علی رغم تموم نفرتشون از هم در ابتدای رمان در آخر عاشق همدیگه میشن ) داستان پردازی قوی داشت ... البته اغراق در شخصیت ترسا کاملا مشخص بود... ولی در کل رمانیه که ارزش خوندن داره ، در ضمن یکی از پرطرفدارترین رمان های سایت نودهشتیا و در آستانه چاپه.

میشه بگید ارزش خوندن داشتن رو بر چه اساسی میبینید؟
(جمله م رو صرفا سوالی بخونید، و نه هیچ جور دیگه ای!)

 

[parrez]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

میشه بگید ارزش خوندن داشتن رو بر چه اساسی میبینید؟
(جمله م رو صرفا سوالی بخونید، و نه هیچ جور دیگه ای!)

این یه رمان عاشقانست .. نه با خوندنش چیزی به اطلاعاتتون اضافه میشه نه هیچ چیز دیگه ای .. بار علمی و اخلاقی هم نداره .. فقط یه رمانیه که بخونی و در حین خوندن ازش لذت ببری .. بعضی از رمان ها اطلاعات روانشناسی جالبی به آدم میدن ولی قرار نبود از اونا نیست ( با وجود این که شخصیت مرد داستان روانشناسه ) ولی توصیف ها و داستان پردازی قوی اش چیزیه که بهش ارزش خوندن میده ..

 

[Billy the kid]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

این یه رمان عاشقانست .. نه با خوندنش چیزی به اطلاعاتتون اضافه میشه نه هیچ چیز دیگه ای .. بار علمی و اخلاقی هم نداره .. فقط یه رمانیه که بخونی و در حین خوندن ازش لذت ببری .. بعضی از رمان ها اطلاعات روانشناسی جالبی به آدم میدن ولی قرار نبود از اونا نیست ( با وجود این که شخصیت مرد داستان روانشناسه ) ولی توصیف ها و داستان پردازی قوی اش چیزیه که بهش ارزش خوندن میده ..

رمان های عاشقانه ای که ارزش ِ ادبی داشته باشن و بهشون بشه گفت ادبیات وجود ِ خارجی دارن.
مثال: ( از به اندازه ی دانه خردلی که من خوندم)
گتسبی بزرگ ( فیتز جرالد)
من او را دوست داشتم ( آنا گاوالدا)
آئورا ( کارلوس فوئنتس)
شوخی ( میلان کوندرا)

این رمان های عاشقانه ای که شما طرفدارشی، صرفا" تکرار ِ مکررات ان. یه الگوی از پیش تعیین شده دارن و با هر داستان ِ جدید، فقط اسم ِ شخصیت ها و مکان ها عوض می شن، همین! ارزش ِادبی ِ خاصی ندارن، اما اینایی که من اون بالا گفتم، حداقل چیزایی ان که قابل ِ بحث در حوزه ی تخصصی ادبیات هستن.

 

[asghar shepeshu]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

من قرار نبود و توسکاشو توی 98ia خوندم عالی بود

 

[maryam.mb]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

"جدال پر تمنا" اطلاعات دینی من رو درباره ازدواج با پیروان ادیان دیگر بالا برد... .
فقط می تونم بگم از خیلی های دیگه بهتره و بهتر می نویسه اما مقایسه با بالاتر یکم.... .

 

[sAr@ rsH]

پاسخ : هما پور اصفهانی ، نویسنده ی جوان ولی فوق العاده

یکی از بهترین نویسنده های رمّان عاشقانست....
یه وقتایی هست هر کسی نیاز داره نوشته های عاشقانه بخونه یا آهنگای عاشقونه گوش بده یا حتی فیلمای عاشقونه ببینه...هیچ کس نمیتونه انکار کنه همی چین نیاری نداره...همه این نیازو دارن اما هر کس به نحوه ی خاصی این نیازو برطرف میکنه....
اگه کسی بخواد رمّان عاشقانه بخونه من شخصاً رمّان های هما رو معرفی میکنم بش