پس توی مرد چطوری به خودت اجازه میدی در همین شرایط-که هیچکس به کامل بودن برای بهترین تصمیم نمیرسه- برای یه خانم تعیین تکلیف کنی چون «خوبشو میخوای و نگرانشی»؟
این وسط کی مشخص میکنه تصمیم درست رو کی داره میگیره؟
نرسه. هممون اولین بارمونه که داریم زندگی میکنیم و خیلی چیزا رو نمیتونیم پیش بینی کنیم. درطول زندگی قطعا هم تصمیم غلط میگیریم هم تصمیم درست. ولی اینکه احتمال غلط تصمیم گرفتن من وجود داره به این معناست که دیگه نباید تصمیم بگیرم؟ یا باید یکی دیگه برام تصمیم بگیره؟ (درحالی که اون فرد هم ممکنه غلط برام تصمیم بگیره و نه تنها برتری ای نسبت به خود من نداره، بلکه نسبت به من و زندگیم به اندازه خودم شناخت هم نداره!)
با این منطق شما حقی برای اعتراض به هیچ نظام حکومتی ای رو نداری
کسی مشخص نمیکنه ،آدما با هم حرف میزنن احساسشون رو بیان میکنن سعی میکنن همدیگر رو قانع کنن مگه روابط آدما جز اینه
ممکنه
توضیح بده خب کدوم مرز و چی اذیتت میکنه درباره اش، کلی که نمیشه نظر داد.
چون پارتنرت دوست نداره فلان کار رو بکنی و با انجامش باعث میشی اذیت بشه بله بسیار دلیل خوبیه برای انجام ندادنش
ببین چون تو ممکنه برای زندگی من (به نظر خودت)بهتر از خودم تصمیم بگیری و من یه بزرگسال باشم و قدرت انتخاب و تحلیل رو خیلی وقت پیش ازم نگرفته باشه جامعه، دلیل نمیشه واقعا بتونی یا حقش رو داشته باشی اینکارو کنی. این رو دیگه فکر نمیکردم لازم باشه بهت توضیح بدیم.
خب یه مثال بزن آخه، ما داریم با مثال پیش میریم، تو هم بگو مثلا "من با این مرزتون موافق نیستم، قبول دارین؟" اینطوری انگار فقط میخوای یه ایراد بگیری خب.
شما قبل اینکه با کسی بری تو رابطه اینارو باید باهاش مطرح کنی نه بعدش
خب
اینکه تو ابراز نگرانی کنی و بگی به این دلیل به این دلیل فلان کار رو نکن
دقیقاً منم همین رو میگم اگه بتونه منو قانع کنه چرا اذیت میشه چرا که نه چرا قبول نکنم ولی با منطق
خب دیگه میگم همون اوایل اشنایی این بحثارو باید کرد
دقیقا همین دیگه، اگه در حد توصیه بمونه که قابل تحمله، وقتی بخواد زور بشه یا مکررا هی تذکر تذکر تذکر رو چیزی که میدونی عقیده منه و نمیخوام تغییرش بدم یا تهدید خب چیزی جز اجباره؟
بحث اینه وقتی این حرفارو قبل رابطه بکنی
به سینا هم همینو گفتم
طلاق رو برا اینجا گذاشتن
