مشاعره

[a.khakpour77]

تو خود ای گوهر یکدانه کجایی آخر
کز غمت دیده مردم همه دریا باشد

 

[Amin rouhi]

دردا و دریغا که در این بازی خونین
بازیچه ایام دل آدمیان است

 

[a.khakpour77]

تو در کنار فراتی ندانی این معنی
به راه بادیه دانند قدر آب زلال

 

[Amin rouhi]

لب و دندان سنایی همه توحید تو گوید
مگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی

 

[a.khakpour77]

یادایام جوانی جگرم خون می کرد
خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان آمد

ایرج میرزا

 

[Amin rouhi]

کامل شعر قشنگ تر بود :
کسی که از ره تقوا قدم برون ننهاد
به عزم میکده کنون ره سفر دارد
( برای مشاعره ) دل شکسته حافظ به خاک خواهد برد
چو لاله داغ هوایی که بر جگر دارد

 

[a.khakpour77]

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم
که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

 

[Amin rouhi]

قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا
فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول
حافظ

 

[a.khakpour77]

لطف خدا بیشتر از جرم ماست
نکته سر بسته چه دانی خموش

حافظ

 

[Amin rouhi]

شب فراق که داند که تا سحر چند است ؟
مگر کسی که به زندان عشق در بند است