مشاعره

[_SAEED]

نور چشمم اوست من بی نور چشم
روی با دیوار نتوانم نشست
آخ آخ آخ
به به
مولانا

 

[a.khakpour77]

تکیه بر اختر شبگرد مکن کاین عیار
تاج کاووس ربود و کمر کیخسرو

 

[half of pine]

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی
تا با تو بگویم غم شب های جدایی

 

[a.khakpour77]

یا رب اندر کنف سایه آن سرو بلند
گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود

 

[half of pine]

دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد
رخ فرسوده زردم،غم صفرای تو دارد

 

[a.khakpour77]

دلفریبان نباتی همه زیور بستند
دلبرماست که باحسن خداداد آمد

 

[_SAEED]

در نماز و در رکوع و در سجود
سر بجنبد دل نجنبد این چه سود

مولانا

 

[half of pine]

در هوایت بی قرارم روز و شب
سر ز پایت بر ندارم روز و شب

 

[a.khakpour77]

بردرگه دوست هرکه صادق برود
تا حشر زخاطرش علایق برود

صد ساله نماز عابد صومعه دار
قربان سرنیاز عاشق برود

 

[_SAEED]

درس ادیب اگر بود زمزمه ی محبتی
جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را

نظیری نیشابوری

 

[a.khakpour77]

اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند
عشق است و داو اول برنقد جان توان زد

 

[_SAEED]

دفتر صـــوفی سواد حرف نیســــت
دل اســـپید همچون برف نیســــت

مولانا

 

[a.khakpour77]

تواضع زگردان فرازان نکوست
گدا گرتواضع کن خوی اوست

 

[Mhr-Sana]

تو را با غیر می بینم، صدایم در نمی آید
دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید

 

[half of pine]

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟!
طوطی صفتی،طاقت اسرار نداری!

 

[Mhr-Sana]

دانی که چرا سر نهان با تو نگویم؟!
طوطی صفتی،طاقت اسرار نداری!

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخوانه ندارد

 

[_SAEED]

دگر آن که دارد ز یزدان سپاس
بود دانشی مرد نیکی شناس

فردوسی

 

[san]

دگر آن که دارد ز یزدان سپاس
بود دانشی مرد نیکی شناس

فردوسی

ساقیا آمدن عید مبارک بادت وان مواعید که کردی مرود از یادت


حافظ

 

[a.khakpour77]

تا جرعه ای از جام الستت ندهند
آگاهی از این بلند و پستت ندهند

 

[Mhr-Sana]

دست بگشاد و کنارانش گرفت
همچون عشق اندر دل و جانش گرفت