مشاعره

[Shkf.tv]

دست از طلب ندارم تا کام من برآید
یا جان رسد به جانان یا جان ز تن درآید

 

[Reyhuneeeh]

دردیست غیر مردن کان را دوا نباشد
پس من چگونه گویم این درد را دوا کن

 

[Farnaaaz]

نه شکوفه ای نه برگی نه ثمر نه سایه دارم
همه حیرتم که دهقان به چه کار کشت مارا...

 

[زمستون]

ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع
این گرگی شبان شما نیز بگذرد
-سیف فرغانی-

 

[panah]

در سینه دلم گم شده تهمت به که بندم
غیر از تو کسی راه در این خانه ندارد

 

[panah]

آه در آینه تنها کدرت خواهد کرد
آه!دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست

 

[بیتروز]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا
نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی
سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

 

[زمستون]

آتش آن نیست که از شعله او خندد شمع
آتش آن است که در خرمن پروانه زدند
- حافظ-

 

[بیتروز]

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب
که خود در میان غزل ها بمیرد
"مهدی حمیدی"

 

[panah]

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

 

[بیتروز]

تا تو نگاه می کنی کار من آه کردن است
ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است
"شهریار"

 

[panah]

تو خوش می باش با حافظ برو گو خصم جان می ده
چو گرمی از تو میبینم چه باک از خصم دم سردم

 

[half of pine]

یاد تو می وزد ولی بی خبرم ز جای تو
کز همه سوی می رسد نکهت آشنای تو

 

[panah]

ولی گناه تو گندم نبود، سیب نبود
خیانت تو برای کسی عجیب نبود

 

[Reyhuneeeh]

در میخانه که باز است چرا حافظ گفت
دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند ؟
مرشد چلویی

 

[panah]

يوسف به اين رها شدن از چاه دل مبند
اين بار می برند که زندانیت کنند

 

[پریشون]

در این درگه کِه گه گه کَه کُه و کُه کَه شود ناگه
مشو غره به امروزت که از فردا نه ایی آگه

 

[ÄBČDE FGHÏ]

هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن
آنگه بیا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو

و ، اما جام چون گشتی زد ، آوردند تیغ و خوان :
چنین باد آنکه نوشد باده با اژدر به تابستان

ک قطره چشیدیدم زمینای محبت
گشتیم فنا زدریای محبت

تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود
بنده ی ما شو و برخور ز همه سیم تنان

 

[Amin rouhi]

و ، اما جام چون گشتی زد ، آوردند تیغ و خوان :
چنین باد آنکه نوشد باده با اژدر به تابستان

نوایی نشنیده ست که از خویش رمیده ست
به غوغاش مخوانید ، خموشانه بگردید

 

[shgh.tv]

نوایی نشنیده ست که از خویش رمیده ست
به غوغاش مخوانید ، خموشانه بگردید

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غم زده ای سوخته بود

حافظ