مشاعره

[فاطمـه]

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی
تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

یا رب ،نگاه کس ،به کسی آشنا مکن
گر میکنی،کرم کن و از هم جدا مکن

 

[fati.h]

یا رب ،نگاه کس ،به کسی آشنا مکن
گر میکنی،کرم کن و از هم جدا مکن

نمی دانم چه می خواهم بگویم
زبانم در دهان باز بسته ست
هوشنگ ابتهاج

 

[فاطمـه]

تا کی به تمنای تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل وانه

 

[برفــــ]

تا کی به تمنای تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل وانه

همچو آوای نسیم پرشکسته
عطر غم می ریخت بر دل های خسته
پیش رویم چهره ی تلخ زمستان جوانی
پشت سر آشوب تابستان عشقی ناگهانی
فروغ فرخزاد

 

[فاطمـه]

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
باز آید و برهاندم از بند ملامت

همچو آوای نسیم پرشکسته
عطر غم می ریخت بر دل های خسته
پیش رویم چهره ی تلخ زمستان جوانی
پشت سر آشوب تابستان عشقی ناگهانی
فروغ فرخزاد

 

[Farnaaaz]

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
باز آید و برهاندم از بند ملامت

تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده ام

رهی معیری

 

[فاطمـه]

مرده بودم ،زنده شدم،گریه بودم،خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم..

تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده ام

رهی معیری

 

[fati.h]

مرده بودم ،زنده شدم،گریه بودم،خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم..

منم که شهره شهرم به عشق ورزيدن
منم که ديده نيالوده ام به بد ديدن
حافظ

 

[فاطمـه]

نقش بند جان که جانها جانب او مایلست
عاقلان را بر زبان و عاشقان را در دلست

منم که شهره شهرم به عشق ورزيدن
منم که ديده نيالوده ام به بد ديدن
حافظ

 

[fati.h]

نقش بند جان که جانها جانب او مایلست
عاقلان را بر زبان و عاشقان را در دلست

ترسم اي مرگ نيايي تو و من پير شوم
آنقدر زنده بمانم كه ز جان سير شوم
فرخی یزدی

 

[fati.h]

نقش بند جان که جانها جانب او مایلست
عاقلان را بر زبان و عاشقان را در دلست

تنــم از واسـطه دوری دلـبر بگــداخت
جانم از آتش هجر رخ جانانه بسوخت

 

[فاطمـه]

تنــم از واسـطه دوری دلـبر بگــداخت
جانم از آتش هجر رخ جانانه بسوخت

تا گشودم نامه اش را سوختم در انتظار
کاش قاصد میگشود این نامه سر بسته را

 

[fati.h]

تا گشودم نامه اش را سوختم در انتظار
کاش قاصد میگشود این نامه سر بسته را

آواره همچو خار هراسان ز باد مست
خاکستر خیال ز دستم عنان گسست
محمد حسن آرش نیا

 

[برفــــ]

آواره همچو خار هراسان ز باد مست
خاکستر خیال ز دستم عنان گسست
محمد حسن آرش نیا

تو چه دانی که پس هر نگه ساده من
چه جنونی
چه نیازی
چه غمی ست؟
مهدی اخوان ثالث

 

[fati.h]

تو چه دانی که پس هر نگه ساده من
چه جنونی
چه نیازی
چه غمی ست؟
مهدی اخوان ثالث

توبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را
چه سود از زندگانی چون توبه کردم جوانی را

 

[froq]

آن کَس که تو را دارد ، از عِیش چه کم دارد؟
وان کَس که تو را بیند ، ای ماه چه غَم دارد؟
"مولانا"

 

[فاطمـه]

آن کَس که تو را دارد ، از عِیش چه کم دارد؟
وان کَس که تو را بیند ، ای ماه چه غَم دارد؟
"مولانا"

دانه بهتر در زمين نرم بالا مي كشد
سرفرازي بيشتر چون خاكساري بيشتر

 

[panah]

رشتهء تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود
حافظ

 

[Zeinab04]

رشتهء تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود
حافظ

دردم از یار است و درمان نیزهم
دل فدای او شد و جان نیز هم
حافظ

 

[برفــــ]

دردم از یار است و درمان نیزهم
دل فدای او شد و جان نیز هم
حافظ

من به خود می‌گویم:
چه کسی باور کرد
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خاکستر کرد؟
مصدق