مشاعره واژه‌نما

[MRΣZA]

امتحان عاشقان دوری ست ، اما قلب من
طاقت دوری ندارد ، امتحانش کرده ام!

ای عاشقان! ای عاشقان! آمد گَهِ وصل و لِقا
از آسمان آمد ندا: کای ماه رویان، اَلصَّلا!

 

[Hecate]

ای عاشقان! ای عاشقان! آمد گَهِ وصل و لِقا
از آسمان آمد ندا: کای ماه رویان، اَلصَّلا!

ماه ، در هر ماه ، یک شب ماه کامل میشود
ماه من ! ماه کجایی که تو هر شب کاملی؟

 

[MRΣZA]

ماه ، در هر ماه ، یک شب ماه کامل میشود
ماه من ! ماه کجایی که تو هر شب کاملی؟

شب
چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم
نه شبم نه شب پرستم که حدیث خواب گویم

 

[mani..]

غلام
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

 

[s@rah]

غلام
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

ای نگاهت خنده‌ی مهتاب‌ها
بر پرند رنگ‌رنگ خواب‌ها
ای صفای جاودان هرچه هست
باغ‌ها گل‌ها سحرها آب‌ها

 

[ɐudɐrgnilɐ⋊.∀⋆☭]

ای نگاهت خنده‌ی مهتاب‌ها
بر پرند رنگ‌رنگ خواب‌ها
ای صفای جاودان هرچه هست
باغ‌ها گل‌ها سحرها آب‌ها

در میان دل رنگ رنگ آدم ها
میدمد روح باد بر بی قراری ها
میتپد در دل های سرد و اشک ها
عشق و خشمی در میان پندار ها

 

[s@rah]

در میان دل رنگ رنگ آدم ها
میدمد روح باد بر بی قراری ها
میتپد در دل های سرد و اشک ها
عشق و خشمی در میان پندار ها

گرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه‌وار
پای آن سرو روان اشک روانی داشتم

 

[MRΣZA]

گرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه‌وار
پای آن سرو روان اشک روانی داشتم

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و اواز نیامد

 

[s@rah]

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز
کان سوخته را جان شد و اواز نیامد

خبرت هست که مرغان سحر می‌گویند(حالا جمع بودنش رو نادیده بگیرید مرسی)
آخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار

 

[MRΣZA]

خبرت هست که مرغان سحر می‌گویند(حالا جمع بودنش رو نادیده بگیرید مرسی)
آخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری؟
تو خود چه آدمیی، کز عشق بی‌خبری

 

[s@rah]

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری؟
تو خود چه آدمیی، کز عشق بی‌خبری

عشق شوری در نهاد ما نهاد
جان ما در بوته‌ی سودا نهاد

 

[s@rah]

ای پسر، امروز را فرداست، پس غافل مباش
مر مرا از کار تو، پورا، همی سودا کند
از غم فردا هم امروز، ای پسر، بی غم شود
هر که در امروز روز اندیشه از فردا کند

در این دنیا کسی بی‌غم نباشد
اگر باشد بنی‌آدم نباشد

 

[s@rah]

بنی آدم سرشت از خاک دارد
اگر خاکی نباشد آدمی نیست

گرم بیایی و پرسی چه بردی اندر خاک
ز خاک نعره برآرم که آرزوی تورا

 

[MRΣZA]

گرم بیایی و پرسی چه بردی اندر خاک
ز خاک نعره برآرم که آرزوی تورا

جسمِ خاک از عشق بر افلاک شد
کوه در رقص آمد و چالاک شد

 

[s@rah]

جسمِ خاک از عشق بر افلاک شد
کوه در رقص آمد و چالاک شد

ولله که شهر بی تو مرا حبس می‌شود
آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست

 

[MRΣZA]

ولله که شهر بی تو مرا حبس می‌شود
آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

 

[s@rah]

زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

دیده‌ی سیر است مرا جان دلیر است مرا
زهره‌ی شیر است مرا زهره‌ی تابنده شدم

 

[MRΣZA]

دیده‌ی سیر است مرا جان دلیر است مرا
زهره‌ی شیر است مرا زهره‌ی تابنده شدم

ای در میان جانم و جان از تو بی‌خبر
وَز تو جهان پُر است و جهان از تو بی‌خبر

 

[s@rah]

ای در میان جانم و جان از تو بی‌خبر
وَز تو جهان پُر است و جهان از تو بی‌خبر

تا شدم بی‌خبر از خویش، خبرها دیدم
بی‌خبر شو که خبرهاست در این بی‌خبری

 

[MRΣZA]

تا شدم بی‌خبر از خویش، خبرها دیدم
بی‌خبر شو که خبرهاست در این بی‌خبری

تا خبر دارم از او بی‌خبر از خویشتنم
با وجودش ز من آواز نیاید که منم