عزیز دل برادر، یه سری مسائلی رو تو داری مطرح می کنی که از اساس اشکال دارن.
1- میگی 100 درصد هم من مقصر باشم. توی مثالی که می زنی، نمیشه که بگیم 100 درصد تقصیر اون مردیه که مزاحمت ایجاد می کنه که! اگه واقعا 100 درصدش تقصیر اون مرده باشه، و برادرش یا همسرش یا پدرش به اون خانوم گیر بده، اون تعصب نیست، روانی بودنه. اون آدم باید تحت درمان قرار بگیره. مثالت به نظرم زیاد سودی نداره.
2- اون خانومی که یه عده "بی سر و پا" مزاحمش میشن، اگه کسی روش غیرتی نداشته باشه، تا ابد توسط همون بی سر و پاها مزاحمت براش ایجاد میشه. نقش غیرت و تعصب مثبت رو اینجا میشه دید که با حضور یه مرد با جذبه، اون افراد حساب کار دستشون میاد و مزاحمتی دیگه ایجاد نمی کنن.
در کل باید گفت که نمونه هایی که مزاحم یه خانوم با شخصیت بشن افراد بی سر و پا، خیلی کمتر از کسیه که خودش هم بخواد. به نظرم قبل از هر دعوایی باید بدون تعصب نگاه کرد که چه کسی واقعا مقصر بوده.
در مورد تعصب جنس مونث هم باید بگم 100 برابر بیشتره، و البته بله نحوۀ بروزش فرق می کنه. مرد عصبانی میشه و عصبی شدنش نمود فیزیکی ممکنه پیدا کنه. زن عصبانی میشه و نمودش توی حرکاتش بیشتر با صبوری همراهه. اون مزاحمتی که میگی رو هم فکر نکن که وجود نداره. مردا بی سیاست هستن و این مزاحمتا رو علنی انجام میدن. زنا با سیاست هستن و این مزاحمتا رو در خفا و با زیرکی انجام میدن.
