یه چند وقتیه همه چیز رو مخمه و واسشون حرس میخورم به کم اهمیت ترین اخبار هم واکنش نشون میدم به خاطر این موضوع خیلی عصبی و از زندگی نا امید شدم...
ایشان را می گوییم "خلق تحریک پذیر" از علائم افسردگی نوجوان نیز می باشند !
البته که با یه علامت ، افسردگی نداره آدم
ما یه سری افکار اشتباهی ته ذهنمون داریم برای هر کسی یه جوریه ، مثلا شاید این شکلی باشن
من خیلی خنگم
همه آدما باید با شعور باشن
دنیا جای ترسناکیه
متنفرم از کسی که کاری رو نصفه انجام بده
من آشغالم!
تو آشغالی
من باید کاملللل باشم
دنیا باید مطابق میل من باشه
اگه کاری رو انجام ندم بهتر از اینه که کامل انجامش ندم.
...
که اینا در حالت عادی ، اصلا معلوم نیستن. ما براشون یه سری محافظ داریم
مثلا من آشغالم >>>:اما اگه بتونم خشمم رو کنترل کنم آدم خوبیم !
بعضی وقتا شرایط بد جسمی ، رفتار بقیه ، فصل دل گیر پاییز و زمستون ، ویتامینای کم ، یه تعدادی شکست و ... باعث می شن که اون محافظ ها خوب کار نکنن! پس اون باورهای زیری ، میان برامون خشم ، ترس ، دلمردگی یا غم ایجاد می کنن (البته همیشه هم اول کاری قابل شناسایی نیستن)
اکثر اوقات بعد از یه مدتی ، دوباره سپاهیان دفاعی بازسازی می شن و از ما محافظت می کنن ، تا روزی دگر!
دو راه داریم که مکمل هم هستن؛ اول : تغذیه و ورزش و گذاشتن فعالیت های شاد تو برنامه و انجام دادن کارایی که کمتر تو موقعیت رو مخی قرارمون بدن
و دوم این که بریم اون فکرهای زیربنایی اشتباه رو پیدا کنیم .
هر جور دستت می رسه برو جلو
