نفس کشیدم و گفتی زمانه جانکاه است
تو در آب اگر ببینی حرکات خویشتن را
به زبان خود بگویی که به حسن بی نظیرم
سعدی
پ.ن برا یه شعر دو تا شعر فرستادیم
چون عهده نمیشود کسی فردا را
آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند
در پرده اسرار کسی را ره نیست
تلخ است روزگار مگر با بهانه اي
یکی از ما دو نفر کشته به دست دگریست
دست و پا بسته و رنجور به چاه افتادن
در این دنیای بی حاصل
یک دل و یک جهت و یک رو باش
ای عقل بپرهیز و مگو عشق چنان است
در کوی نیک نامی ما را گذر ندادندبیهوده نگردید به تکرار در این شهر
او طرزِ نگاهش بخدا شعبه ندارد ...
یه شعر دیگه :
بی کمالی های انسان از سخن پیدا شود
پسته ی بی مغز ، چون لب وا کند ، رسوا شود
