جانا! سخن از زبان ما می‌گویی :-"

[Kiamehr]

تن من قایق لنگرزده در طوفان است
خودم اینجا، دل من پیش تو سرگردان است...:)

 

[Ayda-kz]

تن من قایق لنگرزده در طوفان است
خودم اینجا، دل من پیش تو سرگردان است...:)

دل را به نگاه یغما برده ای
باشد
از آن شما اما
انگار
به جا مانده یک تندیس انسانی
ازان آغوش استعمار
این را چه کنم؟

 

[طوطو]

تو در کنار درخت‌ها عکس نمی‌گیری،
اشتباه نکن؛
تو با دریا عکس نمی‌گیری،
تو با پروانه‌ ها عکس نمی‌گیری،
این جهان است که در یک لحظه می‌ایستد
و در کنار زیبایی‌‌ات عکس می‌گیرد،
تو منظره‌ی تمام عکس‌ها هستی...
مرتضی شالی

 

[Aynazi]

تو با منی اما
من از خودم دورم

 

[Thisvarg]

قصه همین شد، ما شهری نداریم
عشقی نخواهیم پس یاری نگیریم

 

[شیما؛]

مرا نه سر نه سامان آفریدند
پریشانم پریشان آفریدند...

 

[دژاوو]

خون میچکد از دیده در این کنج صبوری…

 

[Calmboy2003]

ای باد منو ببر از اینجا
من تا ابد می رقصم با اوازِ طوفان...

 

[آفرودیت]

درد دارد که خودت علت لبخند شوی..
و دلت در همه حالات پر از غم باشد

 

[KEYROSH]

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
یک موی تو را به هر دو عالم ندهم

 

[بنیاد مستضعفان]

مرد آنست که وقتی گُلِ او غمگین است
در به رقص آوریَش، سازِ درایت دارد

 

[NINA_]

یادها رفتند و ما هم می‌رویم از یادها
کی پر کاهی بماند در میان بادها..

 

[solo]

احتمالا وقتی،
دردا حمله می‌کنن بهت،
من خیلی دور از توام، زیر دردای خودم.
احتمالا وقتی،
از درد میفتی رو زانوت،
من خیلی دور از توام، روی زانوی خودم.

احتمالا وقتی ...

 

[آفرودیت]

ای کوه،تو فریاد من امروز شنیدی
دردیست در این سینه
که همزاد جهان است
از دادووداد آن همه گفتن و نکردند
یا رب چقد فاصله دست و زبان است
خون میچکد از دیده در این کنج صبوری
این صبر که من میکنم افشردن جان است

 

[طوطو]

من به خودم تمامت را قول داده بودم.
گفته بودم سهم من خواهی شد...
تو در تمام جاهای خالی زندگیم پر شده بودی
تو تمامت سهم من بود...
آنچنان در آینده ام روشن به نظر می آمدی که تمام گذشته را خط زده بودم.
تو قول من، به خودم بودی...
بیا و مرا پیش خودم بد قول نکن...

 

[Bk_201]

من میترسم
که یه روز بیدار شم
ببینم این روزا
تنها یه خواب بودن

 

[*100RA*]

در دل شب
دعای من
گریه ی بی صدای من
به خاطر تو بود و بس
به خاطر تو بود و بس

 

[*100RA*]

ابر و باران و من و یار
ستاده به وداع
من جدا گریه کنان ابر جدا یار جدا

 

[_ramtin_]

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش
کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی​

 

[گوربه باقالی]

من به خاكستر نشينی عادت ديرينه دارم
سينه مالا مال درد اما دلی بی كينه دارم
من عاشق عاشق شدنم
به برگ گل نوشتم من كه او را دوست میدارم
ولی افسوس او گل را به زلف كودكی آويخت تا او را بخنداند

هایده