مشاعره واژه‌نما

[Skyblu.e]

لطفِ بی‌پایانِ او چندان که عاشق می‌کُشد
زمره‌ای دیگر به عشق از خاک سر بر می‌کنند

گر نور عشق به دل و جان ات اوفتد
بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی

 

[s@rah]

گر نور عشق به دل و جان ات اوفتد
بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی

دل هر ذره‌ را که بشکافی
آفتابیش در میان بینی

 

[MRΣZA]

دل هر ذره‌ را که بشکافی
آفتابیش در میان بینی

به زیر پرده‌ی هر ذره پنهان
جمال جانفزای روی جانان

 

[./.]

به زیر پرده‌ی هر ذره پنهان
جمال جانفزای روی جانان

به ذره گر نظر لطف بوتراب کند
به آسمان رود و کار آفتاب کند

 

[Skyblu.e]

به ذره گر نظر لطف بوتراب کند
به آسمان رود و کار آفتاب کند

ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر
کان چهره ی مشعشع تابان ام آرزوست

 

[mani..]

ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر
کان چهره ی مشعشع تابان ام آرزوست

همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويي
چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويي؟!

 

[Skyblu.e]

ترک آرزو کردم رنج هستی آسان شد
سوخت پـَرفشانیها کاین قفس گلستان شد

همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويي
چه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويي؟!

 

[طوطو]

ترک آرزو کردم رنج هستی آسان شد
سوخت پـَرفشانیها کاین قفس گلستان شد

خوب کردی که رخ از آینه پنهان کردی
هر پریشان نظری لایق دیدار تو نیست

*کلمه اش میتونه فعل باشه؟*

 

[Skyblu.e]

مجنون و پریشان توام دستم گیر
سرگشته و حیران توام دستم گیر
هر بی سر و پا چو دستگیری دارد
من بی سر و سامان توام دستم گیر

من که حیران ز ملاقات تو ام
چون خیالی ز خیالات تو ام
به مراعات کنی دلجویی
آه که بی‌دل ز مراعات تو ام

 

[mani..]

من که حیران ز ملاقات تو ام
چون خیالی ز خیالات تو ام
به مراعات کنی دلجویی
آه که بی‌دل ز مراعات تو ام

گفته آمد که به دلجویی ما می‌آیی
دل ندارم که به دلجوی نیازی باشد

 

[god of teasing]

گفته آمد که به دلجویی ما می‌آیی
دل ندارم که به دلجوی نیازی باشد

به تکلم به تبسم به خموشی به نگاه
میتوان برد به هر شیوه دل آسان از دست

 

[mani..]

به تکلم به تبسم به خموشی به نگاه
میتوان برد به هر شیوه دل آسان از دست

گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

 

[مثبت]

گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

صدبار سخن تا که سخن را ز خرابی نبسازم
دریغا گر‌‌‌ سخندانم نداند جز خرابی

 

[Skyblu.e]

صدبار سخن تا که سخن را ز خرابی نبسازم
دریغا گر‌‌‌ سخندانم نداند جز خرابی

منزل مردم بيگانه چو شد خانه چشم
آنقدر گريه نمودم كه خراب اش كردم
شرح داغ دل پروانه چو گفتم با شمع
اتشی در دل اش افكندم و آب اش كردم

 

[MRΣZA]

عشق را روز قیامت آتش و دودی بود
نور آن آتش تو باشی دود آن آتش منم

آتش است این بانگ نای و نیست باد
هرکه این آتش ندارد نیست‌باد!

 

[s@rah]

آتش است این بانگ نای و نیست باد
هرکه این آتش ندارد نیست‌باد!

این بانگ‌ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس
هر لحظه‌ای نفس و نفس سر می‌کشد در لامکان

 

[Skyblu.e]

این بانگ‌ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس
هر لحظه‌ای نفس و نفس سر می‌کشد در لامکان

ان دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

 

[s@rah]

ان دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

 

[Skyblu.e]

روزها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

شب كه دربستمو مست از می ناب اش کردم
ماه اگر حلقه به در كوفت جواب اش كردم

 

[s@rah]

شب كه دربستمو مست از می ناب اش کردم
ماه اگر حلقه به در كوفت جواب اش كردم

من آن ماهم که اندر لامکانم
مجو بیرون مرا در عین جانم