حافظ

[N.M]

پاسخ : حافظ

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد

چیزه ، کون ینی چی ؟ """" جدی ! ""

شاید منظورش اینه که اون گوهر ( شناخت ) ، توی زمان نمیگنجید و اینا . بعد دل من میومد از کسایی که خودشون گمشده بودن ( و آگاهی نداشتن ) طلب اون گوهرُ میکرد .

"""

 

[Hamid.s]

پاسخ : حافظ

خیلی عمقی نپرداز بهش

میخواستم از بابام بپرسم روم نشد خوب

شما اونو رد شو مکانو بچسب

منم قک کنم همونی که گفتی میشه دیه. یعنی سراغشو از کسایی میگرفت که خودشون بی خبرن و گم شدن و بی شناختن و اینا!

 

[N.M]

پاسخ : حافظ

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کو به تایید نظر حل معما می‌کرد

بعد پیر مغان و به تایید نظر حل معما میکرد چیه؟

این فک نکنم معنی خاصی داشته باشه ها
پیر مغان که ، مُغ روحانی زرتشتیِ و پیرم ریش سفید و دانا و اینا !
مشکلشُ برد پیش طرف و اونم حل میکرد !

( من هیچی حالیم نمیشه ، بعد با اعتماد بنفسم یکی در میون پست میدم " )

 

[Hamid.s]

پاسخ : حافظ

یعنی انقد ساده؟ #-o

خوب بیت بعدی

نگو که قدح و اینا هم همون معنی جام و شراب و اینا رو میده

حافظ بیچاره چی میکشه از دست ما الان تو گور


خوب من راهو میدم به جوونا ادامه بدن دیه

 

[sk1v]

پاسخ : حافظ

خب ، گوش دادیم ( دادم ینی ، اما بقیه م میدن )

فک کنم قدمِ بعدی اینه که کلمه هایی که توی معنیش مشکل داریمُ بپرسیم . من معنیِ اینا رو نفهمیدم دقیقا :

از دور خدا را می‌کرد
شَعبده

تلفظ درست شَعبده است اما تلفظ غلط رایج شده!
همون طور که شَجاعت و قِلاده(بدون تشدید) هم شدن شُجاعت و قَلّاده
خدا را می کرد هم از تصحیح قزوینیه بقیه خدایا می کرد آوردن
آقا در چه حد حرف بزنیم و تحلیل کنیم ؟ (نه که من حافظ پژوهم ! )
میتونیم جام جهان بین رو علوم رایج و ظاهری بگیریم
بعد بگیم دل خودش بهتر از اینا رو داره .
پ.ن: بنظرم میشه با شعر منسوب به حضرت امیر قرابت معنایی گرفت :
دوائک فیک و ما تشعر ولائک منك و ما تبصر
وتحسبُ انّک جرمٌ صغیر و فیک انطوی العالم الاکبر
و انت الکتاب المبین الّذی بأحرفه یظهُر المظَهر
فلا حاجهً لک فی خارج یخّبر عنک بما سطّروا

بیت بعدیش هم مهمون مفهوم داره
اگه بخوایم خیلی عرفانی بحث کنیم این طوری میشه
که پیر مغان واسطه فیض الهیه که باشاره ای همه چیزو درست میکنه

 

[shekoofeh]

پاسخ : حافظ

اممم ... بچه ها ؛ در مورد بیت اول تحلیل عرفانی ای که میشه اینه :

دل به تعبير عرفا اينه اي است كه انوار حق در آن تجلي مي كند ولي دلي كه مراحل سير و سلوك را طي كرده صفا و صيقل يافته

و به درجه كمال رسيده باشد نه هر دلي پس فرض اين است كه استعداد و شايستگي جام جم شدن بالقوه در دل آدمي وجود

دارد ولي تحقق يافتن آن موكول به تزكيه نفس و تمرين و رياضت است جام جم يا جام جهان نماكنايه از دل است در مراحل والاي

معرفت دل پاك و روشن مهذب عارف است كه جلوه گاه جمال حقيقت و متجلي معشوق ازلي و آئينه تمام نماي كليه رازهاي

ناگشودني و مبهم آفرينش به شمار مي رود

دل من سالها در مراحل نخستين سير و سلوك بود در راه طلب گام بر مي‌داشت و از من طلب جام جم شد يعني بينش حقيقت

مي كرد در حاليكه اين خاصيت بالقوه در خود او نهفته بود پس آنچه را خود داشت از ما كه وجودي بيگانه بوديم درخواست مي

كرد.

ببخشید ؛ ادامه بدید!

 

[F@temeh]

پاسخ : حافظ

نرگس نرگس، از مامانم پرسیدم .میشه عالمِ وجود

مامانم معلمه ادبیاته میتونم پاسخگوی سوالاتتون باشم

 

[sayna]

پاسخ : حافظ

من فک می کردم کون همخانواده ی مکانه

من برداشت خودم رو بگم ؟ من کلا به نظرم جام جهان بین ُ اینا یعنی معرفت و آگاهی و شناخت راجع به خدا . چون ببینید انگار چند بیت اول داره داستان میگه بعد یهو میاد میگه " بی دلی در همه احوال خدا با او بود .. "

به عبارتی بعنی دنبال خدا خواستین بگردین تو خودتون بگردین و اینا ..

پیر مغان هم من همیشه فکر می کردم یه آدم دانا و ریش سفید ُ اینا نــیـــس؟

 

[ermia]

پاسخ : حافظ

میگم من یه دور کل شعرو با توضیح کلمات و معانی بیام بگم ؟؟؟؟


تحلیل کامل بعد بحث کنیم سر تحلیلا


باشه؟؟؟

یکم زمان بدید شما سوالارو مطرح کنین ببینم بیشتر تو متنم چی باشه که جواب سوالاتونو بده من آخر شب یا فردا صبح میذارم رو سایت


باشه؟؟؟


×لطفا پست متوالی ارسال نکنید×

 

[sk1v]

پاسخ : حافظ

آقا پیر مغان رو بریم دیگه
مغ ها در اصل طایفه ای از ماد بودن که امور مذهبی رو داشتن بعد از زرتشت هم اینکاره بودن دیگه یعنی جد اندر جد آخوند!
مغ بمعنی روحانی زرتشتی استفاده میشه پیر مغان هم که سردسته است
حالا تو اشعار عرفانی پیر مغان معمولاً نقش راهنما رو داره .میشه گفت واسطه بین حق و خلق ،پیامبر،امام،مرشد،ولی و...
پس برای حل مشکل و باز شدن دل رفته پیشش
بعد چون پیر مغان از عنایات خاصه برخورداره همه چیز رو خیلی ساده درست میکنه
آقا بیت بعدم بگم؟
بنظر من میاد اینجا باده استعاره از معارف الهیه و قدح ،قلب پیر مغانه یه چیز دیگه که بنظرم نکته ظریفیه اینه که میگه قدح نمیگه جام.
قدح بزرگتر از جام و پیاله است .
بعدش میگه که اندر آن آینه صد گونه تماشا میکرد.حس میکنم میشه دو جور گفت که خیلی فرق نداره یکی این که
آینه باده باشه یعنی با از اون معارف الهی بهره میگرفت و دیگری این که قدح آینه باشه یعنی به دلش
نگاه میکرد و میدید(برای این میگم خیلی تفاوت نداره چون بهر حال اون معارف هم تو دلشه دیگه)
این دل کم چیزی نیست! درباره دل قشنگ گفته حیفم اومد نیارم(فحششو بمترجم بدین نه به من )
یه مطلبی نقل قول میکنم از چهل حدیث آیت الله خمینی:

در حديث قدسى است كه مى فرمايد: لا يسعنى ارضـى و لا سـمـائى ، بـل يـسـعـنـى قـلب عـبـدى المـؤ مـن .
هـيـچ مـوجودى آينه جمال محبوب نيست ، مگر قلب مؤ من . متصرف در قلب مؤ من ،حق است نه نفس . كاركن در وجود او مـحـبـوب اسـت
قـلب مـؤ مـن ، خودسر نيست ، هرزه گر نيست : قلب المؤ من بين اصبعى الرحـمـن ، يـقـلبـه كـيـف يـشاء.
دست حق در مملكت قلب او متصرف است ، تقليب و تـقـلب قلب او با خود حق تعالى است