قسمـت‌های جالـبِ کتـاب‌ها

[Sety]

اگر از ماجرایم با کیم یک چیز یاد گرفته باشم،این است که قطعا شاهزاده نیستم و قصه ی عشق هرچقدر هم که بی نقص به نظر برسد،افسانه نیست.دیگر باورش ندارم.

---

شانه هایش می افتد،چون بار سنگینی روی آن هاست؛باری که میدانم چیست

"تمام این مدت"

 

[_Vina_]

از میان مردم ، احمق ترین ها همواره ی در تعصب و خرافه مسکن گزیده اند و گمان من این است که این چیز ها هرگز ریشه کن نخواهد شد ، چرا که تا حماقت جاودانه است ، این ها هم همراهش جاودانه می مانند. انجا که امروز کوه ها سایه افکنده‌اند، روزی دریا خواهد شد ؛ انجا که امروز دریا موج میزند روی صحرا خواهد شد. اما حماقت همواره حماقت خواهد ماند.

---

قتل همیشه قتل است ، فارغ از شرایط وقوع یا انگیزه اش . لذا ان که میکشد یا ماده ی کشتن میشود تبهکار و جانی است ، هرکس که باشد؛شاه یا شاهزاده فرمانده یا قاضی . کسی که می اندیشد و دانسته مرتکب خشونت میشود حق ندارد خود را از یک جانی معمولی فراتر بنداند ؛ چون همه ی خشونت ها در ذاتِ خود به جنایت منتهی میشوند.

"خونِ اِلف ها"
"آندری ساپکووفسکی"

 

[Sunshineツ]

بخش چهارم کتاب با عنوان «تسلی بخشی در مواجهه با ناتوانی و نابسندگی» هست و نقل قول هایی از مونتنی و فلسفه اش رو بیان می‌کنه.
و این بخش اینجوری تموم میشه:

همین که زندگی معمولی با فضیلتی در طلب حکمت، ولی هرگز نه چندان دور از حماقت، داشته باشیم، دستاوردی کافی است.

تسلی بخشی های فلسفه - آلن دوباتن​

 

[طوطو]

-هرگز نباید سعی در تکرار لحظات داشت. باید آنها را همانگونه که یک بار اتفاق افتاده اند فقط تنها به خاطر آورد.

-من به هیچ وجه چیزی را مسخره نمی کنم. این قدرت را دارم که به چیزی که نمی توانم درک کنم احترام بگذارم‌

-یک بچه معنی استراحت را نمی داند
از موقعی که اصول و حفظ اصول را قبول می کند. آن را می فهمد

-من گمان می کنم در تمام دنیا کسی پیدا نشود که بتواند یک دلقک را بفهمد
حتی یک دلقک هم ، دلقک دیگر را نمی فهمد. در این مورد همیشه حسادت یا چشم و هم چشمی مانع می شود
ماری به مرحله ای رسیده بود که کم کم می خواست مرا بفهمد
ولی تمام و کمال، هیچ وقت نتوانست مرا بفهمد...

-گفتم: کار خیلی فوری دارم
گفت: کسی مرده ؟
گفتم: نه. ولی چیزی شبیه به آن .
گفت: تصادف شدید اتومبیل ؟
گفتم : نه. یک تصادف داخلی.
با صدایی کمی آرام تر گفت: آخ. خونریزی داخلی.
گفتم: نه. روحی. یک مسئله ی روحی است.
گویا این کلمه برایش نامفهوم بود. مدتی به طرزی سرد سکوت کرد.
گفتم: خدای من. آخر انسان از جسم و روح تشکیل شده است.

-برای اولین بار در زندگی ام می دیدم که عادی بودن یعنی چه، یعنی مجبور بودن به انجام کارهایی که میل انسان در آن نقشی ندارد.

-من الکلی نیستم ولی از وقتی‌ ماری رفته، الکل‌تنها چیزی است که حالم را بهتر می‌کند

-تنها یک درمان موقتی وجود دارد و آن الکل است. و یک درمان قطعی و همیشگی می تواند وجود داشته باشد و آن ماری است. ماری مرا ترک کرده است و دیگر برنمی گردد. حالا هم دلقکی که به می خوارگی بیفتد زودتر از یک شیروانی ساز مست سقوط می کند

-ناگهان متوجه شدم که دارم توی وان گریه میکنم و کشف فیزیکی تعجب آوری کردم:قطرات اشکم به نظرم سرد می آمدند.قبل از آن همیشه گرم به نظر می آمدند.در چند ماه گذشته چندین بار در حال مستی گریه کرده بودم و اشک هایم داغ بودند

عقاید یک دلقک _ هاینریش بل

 

[DLF]

مهم نیست چه چیزی را هدیه میدهید،
مهم این است که چقدر از وجودتان را در آن هدیه میگذارید.

کتاب"با اطمینان میدانم که" ~اپرا وینفری

 

[_Vina_]

نمیدونم...هر چی هم که یه نفر رو دوست داشته باشیم یا فکر کنیم که میشناسیمش ، بازم نمیتونیم خودمون رو بذاریم جای اون...
خیلی متاسفم.

---

مامی پرسید:《تو هیچ دوستی نداری که باهاش بازی کنی؟》
《نچ》
《ولی قبلا با خیلی از بچه ها بازی میکردی.》
《اره ، خب...رفتارشون باهام عوض شد . دیگه بهم خوش نمیگذشت.》

---

من هم اعتراف کردم :《همه‌ش میترسیدم تو کلی دوست برای خودت داشته باشی و دیگه نخوای توی مدرسه بامن دوست باشی.》
بریجت یواشکی خندید.《میدونی؟منم میترسیدم تو با یه عالمه بچه ی جدید دوست بشی و نخوای با من دوست باشی.》
بعد جمفتمان زدیم زیر خنده.ترس قایمکی‌مان معلوم شده بود رفته بود پی کارش.

---

اما شب همه‌جا ساکت و تاریک شد و فقط صدای تق‌تق رادیاتور‌ها و بپر‌بپر مارتا از روی تخت‌ها می‌آمد ، یک‌چیزی توی گلویم باد کرد و چشم هایم با این‌که بسته بودند ، پر آب شد.


از طرف آبری با عشق
من با صفحه به صفحه ی این کتاب اشک ریختم ، شاید بنظر دیگران اونقدرام غم انگیز نباشه ولی اشک منو دراورد

 

[طوطو]

یکی از مهمترین چیزهایی که در
این سالها یاد گرفتم اینه که وقتی
خوشبختی رو پیدا کردی،
سوال پیچش نکن...
‌
عامه پسند
چارلز بوکفسکی

 

[*100RA*]

تو این تاپیک از هر جای کتابی که خوشتون اومد متنشو با اسم کتاب و نویسندشو بگین

من تو کتاب بیشعوری یه جمله دیدم که هیچ وقت از ذهنم بیرون نمیره ،
میگه که ادعای شعور . اولین حرکت یک بیشعور است.)
نویسنده: خاویر کرمنت
انتشارات مختلفی هم منتشارش کردن

 

[Sety]

می دانم در جواب این حرف باید بخندم؛اما انگار سهمیه ی تظاهر کردنم برای امروز تمام شده و ساعت هنوز حتی نه و نیم هم نشده.

پنج قدم فاصله
ریچل لیپینکات

 

[_Hani_]

گل غنچه های سرخ را اکنون که می توانی برچین،اما باز هم،زمان سالخورده در گذر است و همین گلی که امروز لبخند می زند، فردا خواهد مرد.

انجمن شاعران مرده، ن.اچ کلاین باوم